(۶)
استشهادات صادقین(علیهما السلام) به قرآن

مهریزى ـ محمد

کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامى
مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى
استاد راهنما: سعیدى ـ حسن
۱۳۸۰
تعداد صفحات : ۱۴۴
کلید واژه: صادق(علیه السلام)، باقر(علیه السلام)، گواهى، دین، اخلاق، دعا

چکیده: یكى از منابع احكام كه بیش از دیگر منابع مورد استناد فقیهان و عالمان شیعه است، سنت مى باشد كه عبارت است از: فعل، قول و تقریر معصومین(علیهم السلام) با توجه استنباط به جایگاه سنت در حوزه استناط، اكنون این سؤال به میان مى آید كه اگر فعل، قول، و تقریر معصومین(علیهم السلام) حجت شرعى و دلیل احكام الهى است، پس چرا امامان معصوم(علیهم السلام)در بیان احكام الهى به قرآن استشهاد مى كرده اند؟ آنان در این استشهادات چه اهدافى را تعقیب مى كرده اند؟ در این راستا، رساله حاضر به جستجوى علل این استشهادات در سخنان امامان(علیهم السلام)مى پردازد و اختصاص عنوان رساله به صادقین(علیهما السلام)به دلیل كثرت روایاتى است كه از آن دو بزرگوار رسیده است.این پایان نامه، در دو بخش ترتیب یافته است:در بخش اول، تحت عنوان «تصویرى از جایگاه ثقلین»، طرح سؤال اصلى تحقیق، نگاهى گذرا به زندگى و نقش صادقین(علیهما السلام) در نشر اسلام، برخورد مخالفان با صادقین(علیهما السلام)، علم ائمه(علیهم السلام)، و مباحثى گذرا پیرامون قرآن، ارائه مى گردد. و در بخش دوم، تحت عنوان «علل و مصادیق استشهاد صادقین(علیهما السلام)» به بررسى علل استشهاد صادقین(علیهما السلام)، استشهادات صادقین(علیهما السلام) به قرآن در مورد اصول دین، در مورد فروع دین، در اخلاقیات، و در ادعیه، پرداخته مى شود.