27
تاریخ طبری

(۱) بود كه خلقت او به روز جمعه بود و روز جمعه كه روز فراغت از خلقت بود جزو
شش روز بود كه خداوند فرمود خلقت را در آن كرده است كه اگر چنين نبود خلقت
به هفت روز انجام شده بود نه شش روز و اين خلاف تنزيل است.
پس معلوم شد كه نخستين روز آغاز خلقت روز يكشنبه بود.زيرا جمعه
روز آخر خلقت بود و همه ايام آن شش روز ميشود چنانكه خداوند جل جلاله
فرموده است.و حديثها را كه از پيغمبر صلى الله عليه و سلم و اصحاب وى هست
كه فراغت از خلقت به روز جمعه بود به موقع ياد خواهيم كرد ان شاء الله.

سخن در اينكه در هر يك از
شش روز مذكور در كتاب
خداى چه چيزها خلق شد

دانشوران سلف در اين باب اختلاف كرده اند.از عبد الله بن سلام آورده اند
كه گفت خداوند خلقت را روز يكشنبه آغاز كرد و زمينها را به روز يكشنبه و
دوشنبه خلق كرد و روزى ها و كوهها را به روز سه شنبه و چهارشنبه خلق كرد و
آسمانها را به روز پنجشنبه و جمعه خلق كرد و در آخرين ساعت روز جمعه از
خلقت فراغت يافت و آدم را با شتاب آفريد و رستاخيز در اين ساعت ميشود.
از اصحاب پيمبر صلى الله عليه و سلم روايت كرده اند كه خداوند عز ذكره
هفت زمين را به روز يكشنبه و دوشنبه خلق كرد و كوهها را براى جلوگيرى از
لرزش زمين آورد و روزى كسان و درختها را به روز سه شنبه و چهار شنبه خلق كرد.
آنگاه به آسمان پرداخت كه بخارى بود و آن را يك آسمان كرد.آنگاه به روز
پنجشنبه و جمعه آنرا شكافت و هفت آسمان كرد.
از ابن عباس نيز روايت كرده اند كه خدا زمين را به دو روز يكشنبه و دو شنبه
خلق كرد.


تاریخ طبری
26

(۱) آفريده و فرمود:
« اللّهُ الّذِي خلق ۴۵) السّماواتِ و الْأرْض و ما بيْنهُما فِي سِتّةِ أيّامٍ ثُمّ اِسْتوى على
الْعرْشِ ما لكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ ولِيٍّ و لا شفِيعٍ أ فلا تتذكّرُون [۱-۲۸](۳۲:۴) [۱].
يعنى خداى يكتاست كه آسمانها و زمين را با هر چه ميان آنهاست به شش
روز آفريد.سپس به عرش پرداخت.جز او دوست و شفيعى نداريد.چرا پند
نميگيريد؟»
و باز او تعالى ذكره فرمود:
قُلْ أ إِنّكُمْ لتكْفُرُون بِالّذِي خلق الْأرْض فِي يوْميْنِ و تجْعلُون لهُ أنْداداً ذلِك
ربُّ الْعالمِين.`و جعل فِيها رواسِي مِنْ فوْقِها و بارك فِيها و قدّر فِيها أقْواتها فِي أرْبعةِ
أيّامٍ سواءً لِلسّائِلِين.`ثُمّ اِسْتوى إِلى السّماءِ و هِي دُخانٌ فقال لها و لِلْأرْضِ اِئْتِيا طوْعاً
أوْ كرْهاً قالتا أتيْنا طائِعِين.`فقضاهُنّ سبْع سماواتٍ فِي يوْميْنِ و أوْحى [۱-۵۹](۴۱:۹-۱۲) [۲].
يعنى بگو:چرا شما به آنكه زمين را به دو روز آفريد كافر ميشويد و براى
او همتاها مينهيد.اين.پروردگار جهانيانست.و به چهار روز ديگر روى زمين
لنگرها پديد كرد و در آن بركت نهاد و خوردنيهاى آن مقرر كرد.كه براى پرسش
كنان [چهار روز]كامل است.آنگاه به آسمان پرداخت كه بخارى بود و به آن و
به زمين گفت به رغبت يا كراهت بياييد.گفتند:به رغبت آمديم و به دو روز آن را
هفت آسمان كرد و به هر آسمانى فرمان خويش وحى كرد».
و پيش اهل علم خلاف نيست كه دو روز مذكور در گفتار خداى كه فرمود
«و به دو روز هفت آسمان كرد»جزو شش روز است كه پيش از اين فرمود.و مسلم
است كه خداى عز و جل آسمانها و زمين و مخلوقات آن را به شش روز آفريد.و
حديث مكرر از پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم هست كه آخرين مخلوق خدا آدم
([۱]۳۲:۴)
([۲]سوره ۴۱ آيات ۷ تا ۱۲)

  • نام منبع :
    تاریخ طبری
    موضوع :
    آسیا
تعداد بازدید : 29528
صفحه از 365
پرینت  ارسال به