73
تاریخ طبری

(۱) گرفت.
و هم از ابن عباس روايت كرده اند كه آدم به هند فرود آمد و حوا به جده و آدم
به جستجوى وى رفت تا فراهم آمدند و حوا به او نزديك شد و آنجا را مزدلفه گفتند،
و جاى معارفه شان عرفات نام گرفت.و جايى كه مجتمع شدند جمع نام گرفت و آدم
در هند بر كوهى فرود آمده بود كه بوذ نام داشت.
ابن اسحاق گويد:به گفتهء اهل تورات آدم در هند بر كوهى فرود آمد كه و اسم
نام داشت به نزديك دره اى به نام بهيل ما بين دهيخ و مندل كه دو ولايت هند است
و گويند كه حوا در جده از سرزمين مكه فرود آمد.
بعضى ديگر گفته اند:آدم در سرنديب بر كوهى به نام بوذ فرود آمد و حوا
به جده از سر زمين مكه و ابليس در ميسان و مار در اصفهان.و گفته اند كه مار
در صحرا فرود آمد و ابليس بر ساحل درياى ابله،و اين را جز با خبر نتوان
دانست.
در اين باب جز آنچه دربارهء هبوط آدم به سرزمين هند آمده و محدثان
اسلام و اهل تورات و انجيل پذيرفته اند خبرى نداريم.
گويند قلهء كوهى كه آدم عليه السلام بر آن فرود آمد از همه قله هاى جهان به آسمان
نزديكتر است،و آدم وقتى بر آن جاى گرفت،پايش بر كوه و سرش در آسمان بود
و دعا و تسبيح فرشتگان را مى شنيد و با آن انس گرفته بود و فرشتگان از او بيم داشتند
به همين جهت قامت آدم كاهش يافت.
ذكر گويندهء
اين سخن:
عطاء بن ابى رياح گويد كه چون خداى عز و جل آدم را از بهشت فرو فرستاد
پاهايش بر زمين و سرش بر آسمان بود و سخن و دعاى اهل آسمان را مى شنيد و با آن


تاریخ طبری
72

(۱) از روز جمعه از روزهاى هزار ساله در بهشت مقر گرفت نا حق گفته،زيرا همه اهل
حديث گفته اند كه در آخر روز جمعه پيش از غروب خورشيد روح در آدم دميده
شد،و نيز خبر مكرر از پيمبر صلى الله عليه و سلم هست كه خداوند تبارك و تعالى وى
را در همان روز در بهشت مقر داد و همان روز به زمين فرو فرستاد،و مسلم است كه
آخرين ساعت روز از روزهاى هزار سالهء آخرت هشتاد و سه سال و چهار ماه از
سالهاى ماست بنابر اين آدم در ساعت دوازدهم روز جمعه هزار ساله خلق شد و چهل
سال از سالهاى ما پيكر وى بيروح افتاده بود و پس از آن روح در او دميدند،و
اگر اقامت وى در آسمان و مقر در بهشت تا به هنگام گناه و هبوط چهل و سه سال و
چهار ماه از سالهاى ما باشد برابر ساعتى از يك روز خلقت مى شود.
از ابن عباس روايت كرده اند كه آدم ميان نماز نيمروز و نماز پسين از بهشت
برون شد و به زمين فرود آمد و يك نيمروز از روزهاى آخرت در بهشت مقر داشت
كه پانصد سال بود.اين سخن نيز خلاف اخبار منقول از رسول خدا صلى الله عليه
و سلم و محدثان سلف است.

سخن دربارهء محلى كه
آدم و حوا فرود آمدند

.
خداى عز و جل آدم را پيش از غروب روز خلقت وى كه جمعه بود با همسرش
از آسمان فرود آورد و چنانكه اخباريان سلف گفته اند در هند فرود آمد.
از قتاده روايت كرده اند كه خدا عز و جل آدم را به هند فرود آورد،و هم از
ابن عباس روايت كرده اند كه خدا عز و جل آدم را به صحراى سر زمين هند فرود
آورد.
از على بن ابى طالب رضى الله عنه روايت كرده اند كه خوشبوترين زمينها
سر زمين هند است كه خدا آدم را در آنجا فرود آورد و درخت آن بوى بهشت
&

  • نام منبع :
    تاریخ طبری
    موضوع :
    آسیا
تعداد بازدید : 29544
صفحه از 365
پرینت  ارسال به