133
حیات القلوب

وَ یُسْئَلُونَ «۱» یعنی: «بزودی نوشته می‌شود شهادت ایشان و از ایشان سؤال می‌کنند» حضرت فرمود: شهادت از برای ماست و سؤال کردن از برای مشهود علیه است که سایر امّت باشند، پس این علم آن چیزی است که اعلام کردم بسوی تو و ادا نمودم بسوی تو آنچه لازم شده بود بر من، پس اگر قبول کنی شکر کن و اگر ترک کنی پس خدا بر همه چیز گواه است «۲».

فصل چهارم در بیان آنکه آیات خدا و بیّنات خدا و کتاب خدا ایشانند در بطن قرآن‌

علی بن ابراهیم روایت نموده است در تفسیر این آیه وَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا صُمٌّ وَ بُکْمٌ فِی الظُّلُماتِ مَنْ یَشَأِ اللَّهُ یُضْلِلْهُ وَ مَنْ یَشَأْ یَجْعَلْهُ عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ «۱» ظاهر لفظش آن است که: «کسانی که تکذیب کردند به آیات ما کرانند که نمی‌شنوند آیات را شنیدنی که از آن منتفع گردند، و لالانند که گویا به حق نمی‌گروند و در تاریکیهای کفر و ضلالت و جهالت حیران مانده‌اند، هر که را خدا خواهد گمراهی او را، گمراه گرداند او را- یعنی هر که مستحقّ الطاف الهی نیست او را به خود می‌گذارد- و هر که را خواهد می‌گرداند او را بر راه راست» حضرت فرمود: این آیه نازل شد در شأن جماعتی که تکذیب کردند اوصیای انبیاء را کران و لالانند، چنانچه خدا فرموده است در ظلماتند، هر که از فرزندان شیطان است تصدیق نمی‌کند به اولیاء و ایمان نمی‌آورد به ایشان هرگز، و اینهایند که خدا گمراه کرده است ایشان را، و هر که از فرزندان آدم است- که شیطان در نطفه او شریک نشده است- ایمان می‌آورد به اوصیاء و ایشانند که بر راه راستند.

راوی گفت: از حضرت شنیدم که می‌فرمود: هر جا که کَذَّبُوا بِآیاتِنا در قرآن وارد شده است مراد تکذیب به همه اوصیاء است «۲».

حیاة القلوب، ج‌۵،


حیات القلوب
132

یعنی: «در قرآن است بیان همه چیز» «۱».

و در حدیث دیگر فرمود که: خدا در شأن آصف وزیر سلیمان علیه السّلام گفته است که:

«گفت آن کسی که نزد او علمی از کتاب بود که من می‌آورم برای تو تخت بلقیس را پیش از آنکه چشم بر هم زنی» «۲» پس حضرت انگشتها را گشود و بر سینه حقیقت دفینه خود گذاشت و فرمود: و اللّه علم جمیع کتاب نزد ماست «۳».

و به سند صحیح از حضرت امام محمد باقر علیه السّلام روایت کرده است که: معاویة بن عمار از آن حضرت سؤال کرد از تفسیر این آیه قُلْ کَفی بِاللَّهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ «۴» یعنی «بگو یا محمد که: بس است خدا گواه میان من و میان شما و آن که نزد اوست علم کتاب» یعنی علم قرآن یا لوح محفوظ، حضرت فرمود: مراد مائیم، و علی علیه السّلام اول ما و افضل و بهتر ماست بعد از پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم «۵».

و در بصائر به سند معتبر روایت نموده است که: شخصی به خدمت امام موسی علیه السّلام عرض نمود که: شما تفسیری چند می‌کنید کتاب خدا را که ما نشنیده‌ایم از دیگری، حضرت فرمود: قرآن بر ما نازل شده پیش از دیگران و از برای ما تفسیر شده پیش از آنکه در میان مردم منتشر گردد، پس ما می‌دانیم حرام و حلال قرآن را و ناسخ و منسوخ آن را و ما می‌دانیم که کدام آیه در سفر نازل شده و کدام آیه در حضر نازل شده و در کدام شب نازل شده و در شأن که و در چه باب نازل شده، پس ما حکیمان و دانایان خدائیم در زمین او و گواهان خدائیم بر خلق او، و این مفاد قول حضرت عزت می‌باشد سَتُکْتَبُ شَهادَتُهُمْ

حیاة القلوب، ج‌۵،

  • نام منبع :
    حیات القلوب
    موضوع :
    کلام و عقاید
تعداد بازدید : 8171
صفحه از 480
پرینت  ارسال به