453
حیات القلوب

در وقتی که این آیه نازل شد بغیر از من کسی به آن حضرت ایمان نیاورده بود «۱».

و ایضا از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده است که: ملائکه در مدت هفت سال و چند ماه استغفار نمی‌کردند مگر از برای رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و از برای من، و در حقّ ما نازل شد این آیات و در آن وقت مؤمنی بغیر از ما نبود «۲».

و ایضا از طریق مخالفان روایت کرده است که: ملائکه سالها صلوات بر علی علیه السّلام می‌فرستادند، زیرا که بغیر از آن حضرت کسی ایمان نیاورده بود و دیگری نماز نمی‌کرد «۳».

و ایضا به سند معتبر از حضرت صادق علیه السّلام روایت کرده است که: سبیل خدا در این آیه علی علیه السّلام است، و «الّذین آمنوا» شیعیان آن حضرتند «۴».

فصل چهل و دوم در بیان آنکه آیات صبر و مرابطه و عسر و یسر در شأن ائمه و شیعیان ایشان است‌

و آیات در این باب بسیار است اول: وَ الْعَصْرِ. إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ یعنی: «بحقّ عصر سوگند یاد می‌کنم که بدرستی که انسان در زیانکاری است»؛ بعضی گفته‌اند: مراد به عصر، آخر روز است؛ و بعضی گفته‌اند: عصر حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم است «۱»، إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ «مگر آنها که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته» وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ «۲» «وصیت نمودند یکدیگر را به حق، و وصیت کردند یکدیگر را به صبر».

علی بن ابراهیم روایت کرده است که: حضرت صادق علیه السّلام این سوره را چنین خواندند:

و العصر ان الانسان لفی خسر و انه فیه الی آخر الدهر الا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و ائتمروا بالتقوی و ائتمروا بالصبر یعنی: بحقّ عصر که آدمی هرآینه در زیانکاری است و بدرستی که در آن زیانکاری هست تا آخر عمر مگر آنها که ایمان آوردند و اعمال شایسته کردند و قبول امر نمودند به پرهیزکاری را و قبول امر کردند به صبر و شکیبائی

حیاة القلوب، ج‌۵،


حیات القلوب
452

عَلَی الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ «۱» یعنی: «و همچنین لازم شده حکم پروردگار تو بر آنها که کافر شدند، بدرستی که ایشان اصحاب آتش جهنمند»، حضرت فرمود که:

یعنی بنی امیّه؛ و قول حق تعالی الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ مراد، حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم است و اوصیای بعد از اوست که حامل عرش و علم خدایند، وَ مَنْ حَوْلَهُ مراد، ملائکه‌اند که تسبیح و تنزیه و حمد می‌کنند خدا را و طلب آمرزش می‌نمایند از برای آنها که ایمان آورده‌اند یعنی شیعیان آل محمد علیهم السّلام، فَاغْفِرْ لِلَّذِینَ تابُوا یعنی: بیامرز آنها را که توبه کرده‌اند از محبت و ولایت ابو بکر و عمر و جمیع بنی امیّه، وَ اتَّبَعُوا سَبِیلَکَ یعنی: و متابعت کرده‌اند ولیّ خدا امیر المؤمنین علیه السّلام را، وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ تا آخر آیه، یعنی: هر که صالح و شایسته است از پدران و زنان و فرزندان ایشان، حضرت فرمود که: صلاح ایشان آن است که ولایت علی علیه السّلام را اختیار کرده‌اند و اقرار به امامت او و فرزندانش نموده‌اند، وَ قِهِمُ السَّیِّئاتِ و نگاه‌دار ایشان را از بدیها که ولایت دشمنان اهل بیت علیهم السّلام است، وَ مَنْ تَقِ السَّیِّئاتِ یَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ یعنی: هر که را از برای ولایت آنها نگاه داری در دنیا پس البته محلّ رحمت تو خواهند بود در قیامت و این است فوز عظیم برای کسی که از ولایت و محبت دشمنان آل محمد علیهم السّلام نجات یابد؛ پس فرمود:

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا یعنی: بنی امیّه‌اند، إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَی الْإِیمانِ فَتَکْفُرُونَ مراد به ایمان، ولایت علی علیه السّلام است «۲».

و ابن ماهیار مجموع این مضامین را به اختصار از جابر جعفی از امام باقر علیه السّلام روایت کرده است «۳».

و ایضا از حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام روایت نموده است که فرمود: فضیلت من بر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم نازل شده است در ضمن این آیه الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ تا آخر آیه، زیرا که

حیاة القلوب، ج‌۵،

  • نام منبع :
    حیات القلوب
    موضوع :
    کلام و عقاید
تعداد بازدید : 8193
صفحه از 480
پرینت  ارسال به