613
ترجمه تفسیر المیزان

[سوره الحشر (۵۹): آيات ۱۱ تا ۱۷].....


ترجمه تفسیر المیزان
612

و نيز در همان كتاب به سند خود از امام صادق (ع) روايت كرده كه در ضمن حديثي فرمود: ايمان اجزايي دارد كه به هم متصلند، پس ايمان خود يك خانه است، هم چنان كه اسلام يك خانه، و كفر يك خانه است (و لذا مي‌گويند: فلان جا دار الايمان است، يا دار الكفر است) «۱».

و در كتاب محاسن به سند خود از ابي عبيده از امام باقر (ع) روايت شده كه در ضمن حديثي فرمود: اي زياد! واي بر تو، مگر دين بجز حب چيز ديگري است. مگر نمي‌بيني كلام خداي را كه مي‌فرمايد: " إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ". آيا به كلام خدا نظر نمي‌كنيد كه به محمد (صلوات اللَّه عليه) فرموده: " حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ- ايمان را محبوب دلهايتان كرد، و آن را در دلهايتان بياراست". و نيز فرموده: " يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ- دوست مي‌دارند مسلماناني را كه به سويشان هجرت مي‌كنند". آن گاه فرمود: پس دين همان حب است، و حب هم دين است «۲».

و در مجمع البيان مي‌گويد: در حديثي آمده كه بخل و ايمان در قلب هيچ مسلماني جمع نمي‌شود، و همچنين غبار در راه خدا و دود جهنم در جوف مرد مسلماني جمع نمي‌شود «۳».

و در كتاب فقيه آمده كه: فضل بن ابي قره سمندي گفته است: امام صادق (ع) به من فرمود: آيا مي‌داني" شحيح" كيست؟ عرضه داشتم: شحيح همان بخيل است. فرمود: نه، شحيح از بخيل بدتر است، براي اينكه بخيل به معناي كسي است كه از آنچه خودش دارد بخل مي‌ورزد، و در راه خدا نمي‌دهد، ولي شحيح كسي است كه حتي از آنچه در دست مردم است بخل مي‌ورزد، نه خودش به كسي چيزي مي‌دهد، و نه مي‌گذارد ديگران بدهند، و حتي هيچ چيزي در دست مردم نمي‌بيند، مگر اينكه آرزو مي‌كند از آن او مي‌بود، چه از حلال و چه از حرام، و به هيچ رزقي از خداي عز و جل قانع نمي‌شود «۴».

__________________________________________________

(۱)اصول كافي، ج ۱، ص ۲۷، ح ۱.

(۲)محاسن برقي، ج ۱، ص ۲۶۲، ح ۳۲۷.

(۳)مجمع البيان، ج ۹، ص ۲۶۲.

(۴)من لا يحضره الفقيه، ج ۲، ص ۳۴، ح ۹. [.....]

ترجمه الميزان، ج‌۱۹،

  • نام منبع :
    ترجمه تفسیر المیزان
    موضوع :
    قرن 14
تعداد بازدید : 23410
صفحه از 1598
پرینت  ارسال به