63
ترجمه تفسیر المیزان

اينچنين خدا آيات خود را براي مردم بيان مي‌كند تا شايد با تقوا شوند (۱۸۷)

بيان آيه... ص: ۶۴

اشاره

" أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلي نِسائِكُمْ" كلمه (احل) مجهول ماضي از باب افعال- احلال- به معناي اجازه دادن است، و معناي مجهولش (اجازه داده شده) مي‌باشد، و اصل كلمه" احلال" و ثلاثي مجرد آن از (ح، ل، ل) حل است، كه درست خلاف معناي عقد- گره- را معنا مي‌دهد، (عقد) به معناي گره زدن و حل به معناي گره گشودن است، و كلمه (رفث) به معناي تصريح به هر سخن زشتي است كه تنها در بستر زناشويي به زبان مي‌آيد، و در غير آن مورد گفتنش نفرت‌آور و قبيح است، ليكن در اينجا به معناي آن الفاظ نيست بلكه كنايه است از عمل زناشويي، و اين از ادب قرآن كريم است، و همچنين الفاظ ديگري كه در قرآن براي فهماندن عمل زناشويي بكار رفته، از قبيل مباشرت، و دخول، و مس، و لمس و اتيان- آمدن، و قرب، همه الفاظي است كه به طريق كنايه بكار رفته، و همچنين كلمه (وطي)، و كلمه (جماع)، كه اين دو نيز در غير قرآن الفاظي است كنايتي هر چند كه كثرت استعمال آن در عمل زناشويي، از حد كنايه بيرونش كرده، و آن را تصريح در آن عمل ساخته است، نظير لفظ فرج و غائط كه به معناي معروف امروزش از همين قبيل است يعني در آغاز كنايه بوده، بعد تصريح شده، و اگر كلمه (رفث) را با حرف (الي) متعدي كرده، با اينكه احتياج به آن نداشت، براي اين بود كه بطوري كه ديگران هم گفته‌اند معناي افضا را متضمن بود.

" هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ"

[رعايت ادب در قرآن و استعاره‌اي لطيف در باره زوجين]... ص: ۶۴

ظاهر از كلمه لباس همان معناي معروفش مي‌باشد، يعني جامه‌اي كه بدن آدمي را مي‌پوشاند و اين دو جمله از قبيل استعاره است، براي اينكه هر يك از زن و شوهر طرف ديگر خود را از رفتن به دنبال فسق و فجور و اشاعه دادن آن در بين افراد نوع جلوگيري مي‌كند، پس در حقيقت مرد لباس و ساتر زن است، و زن ساتر مرد است.

و اين خود استعاره‌اي است لطيف كه با انضمامش به جمله:" أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلي نِسائِكُمْ..."، لطافت بيشتري به خود مي‌گيرد، چون انسان با جامه عورت خود را از ديگران مي‌پوشاند، و اما خود جامه از نظر ديگران پوشيده نيست، همسر نيز همين طور است، يعني هر يك ديگري را از رفث به غير مي‌پوشاند، ولي رفث خودش به او ديگر پوشيده نيست، چون لباسي است متصل به خودش، و چسبيده به بدنش.

ترجمه الميزان، ج‌۲،


ترجمه تفسیر المیزان
62

[سوره البقرة (۲): آيه ۱۸۷]... ص: ۶۳

اشاره

أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلي نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّي يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَي اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (۱۸۷)

ترجمه آيه... ص: ۶۳

در شب روزه‌داري نزديكي كردنتان با همسرانتان حلال شد ايشان پوشش شما و شما پوششي هستيد براي آنان خدا دانست كه شما همواره با انجام اين عمل نافرماني و در نتيجه به خود خيانت مي‌كرديد پس از جرمتان گذشت و اين حكم را از شما برداشت حالا ديگر مي‌توانيد با ايشان درآميزيد و از خدا آنچه از فرزند كه برايتان مقدر كرده طلب كنيد و از آب و غذا در شب هم چنان استفاده كنيد تا سفيدي شفق از سياهي شب برايتان مشخص شود و آن گاه روزه بداريد و روزه را تا شب به كمال برسانيد و نيز هنگامي كه در مسجدها اعتكاف مي‌كنيد با زنان نياميزيد اينها كه گفته شد حدود خداست زنهار كه نزديك آن مشويد

ترجمه الميزان، ج‌۲،

  • نام منبع :
    ترجمه تفسیر المیزان
    موضوع :
    قرن 14
تعداد بازدید : 15746
صفحه از 688
پرینت  ارسال به