61
تفسیر مجمع البیان (ترجمه)

[سوره النساء (۴): آيات ۱۵ تا ۱۶]... ص: ۶۴

اشاره

وَ اللاَّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّي يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً (۱۵) وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً (۱۶)

«۱»

ترجمه... ص: ۶۴

آن زنان شما كه مرتكب زنا مي‌شوند، از خودتان برايشان چهار شاهد بگيريد پس اگر شاهدان شهادت دادند، آنها را در خانه‌ها زنداني كنيد تا مرگشان فرا رسد يا اينكه خداوند راهي برايشان قرار دهد.

و كساني از شما كه مرتكب زنا مي‌شوند، آنها را اذيت كنيد و اگر توبه كردند رفتار خود را اصلاح كردند، از آنها درگذريد كه خداوند توبه پذير و رحيم است.

__________________________________________________

(۱)- آيه ۱۵ و ۱۶ سوره نساء س ۴ جزء- ۴

ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌۵،


تفسیر مجمع البیان (ترجمه)
60

خدا در همه جا پسنديده است، اين است كه موقعيت طاعت خدا را در زمينه تقسيم ارث نشان بدهد و مردم را ترغيب به آن كند و از مخالفت آن بترساند.

وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ و رسوله: كسي خداوند را در احكام ارث و غير آن معصيت كند.

وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ: و از طاعاتي كه معين كرده است تجاوز كند.

يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها: خداوند او را براي هميشه داخل جهنم مي‌كند وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ: و براي او عذابي اهانت آور است. عذاب را «مهين» (اهانت كننده) ناميده است، بخاطر اينكه خداوند بطور اهانت آميزي، شخص عاصي را كيفر مي‌دهد، همانطوري كه مؤمن را بوجه كرامت و احترام پاداش مي‌دهد.

برخي به اين آيه استدلال كرده‌اند كه نمازگزاراني كه مرتكب گناه كبيره مي‌شوند، در آتش جهنم مخلد خواهند بود. لكن اين مطلب بعيد است زيرا «يَتَعَدَّ حُدُودَهُ» دلالت دارد بر اينكه انسان همه حدود الهي را مورد تجاوز قرار دهد و چنين انساني كافر خواهد بود و بدون خلاف، كسي كه مرتكب گناه صغيره مي‌شود، از عموم آيه خارج است، اگر چه وي عاصي است و حدي از حدود خدا را مورد تجاوز قرار داده است و اگر جايز باشد كه مرتكب گناه صغيره را بدليلي، از عموم آيه خارج كنيم، جايز است كه مرتكب گناه كبيره‌اي كه اهل نماز باشد نيز از عموم آيه خارج بدانيم و بدليل شفاعت و تفضل و عفو الهي او را مخلد در آتش جهنم ندانيم. وانگهي ما ناگزيريم كه شخص تائب را از عموم آيه خارج بدانيم، چه دلايلي موجود است كه خداوند توبه گناهكاران را مي‌پذيرد. بدين ترتيب كساني كه در پرتو تفضل الهي مورد عفو قرار مي‌گيرند، از آيه خارجند و دلايلي داريم كه كساني كه مشمول عنايات و الطاف خداوند شده‌اند، كم نيستند. پس اگر بگويند خداوند گنهكاري را عفو نمي‌كند و اين را از دلالت آيه استفاده كنند، بايد بگويند عاصي هم اختيار توبه نمي‌كند و اين را هم مستفاد از آيه بدانند. علاوه بر اين، در ميان مفسران كساني هستند كه آيه را حمل كرده‌اند بر موردي كه شخص از حدود خداوند تجاوز و او را معصيت كند و رفتار خود را حلال و پسنديده شمارد بديهي است كه چنين كسي جز كافر، نمي‌تواند باشد

ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌۵،

  • نام منبع :
    تفسیر مجمع البیان (ترجمه)
    موضوع :
    قرن 14
تعداد بازدید : 5629
صفحه از 317
پرینت  ارسال به