117
روضة الکافی (ترجمه)

دین هر یک از ما سامان یابد. امام صادق علیه السّلام فرمود: راست گفتید، هر که ما را بخواهد با ماست یا در روز قیامت همراه ما بیاید این چنین- و سپس دو انگشت سبابه خود را از دو دست به هم چسبانید- و سپس فرمود: بخدا سوگند اگر مردی روزها را روزه گیرد و شبها را به عبادت برخیزد و با نداشتن ولایت ما اهل بیت خدا را ملاقات کند خداوند او را ملاقات خواهد کرد در حالی که از او خشنود یا نبوده و یا خشمگین است.

سپس فرمود: و این همان سخن پروردگار است که می‌فرماید: وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ کارِهُونَ* فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ بِها فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ کافِرُونَ «۱». و سپس فرمود: همچنین ایمان که عمل با آن زیان نرساند و کفر که عمل با آن سودی ندارد، و سپس فرمود: اگر شما تنها هستید پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نیز تنها بود و مردم را به سوی خدا فرا می‌خواند و به او پاسخ نمی‌دادند، و نخستین کسی که به حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم پاسخ داد علی بن ابی طالب علیه السّلام بود که پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در باره او فرمود: تو برای من همچون هارونی برای موسی جز آنکه پس از من پیامبری نیست.

سخن گفتن به عدل و دادگری‌

[۸۱] یونس می‌گوید: امام صادق علیه السّلام به عباد بن کثیر بصری صوفی فرمود: وای بر تو ای عباد، اینکه شکم و فرجت پارسایند تو را فریب داده است؟ همانا خداوند عزّ و جلّ در قرآنش می‌فرماید: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِیداً* یُصْلِحْ لَکُمْ

______________________________

(۱) «و هیچ چیز مانع پذیرفته شدن انفاقهای آنان نشد جز اینکه بخدا و پیامبرش کفر ورزیدند، و جز با [حال] کسالت نماز به جا نمی‌آورند، و جز با کراهت انفاق نمی‌کنند* اموال و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد. جز این نیست که خدا می‌خواهد در زندگی دنیا به وسیله اینها عذابشان کند و جانشان در حال کفر بیرون رود.» (سوره توبه/ آیه ۵۴ و ۵۵).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
116

و همگی آن را آرزو می‌کنند و همه یک دیگر را می‌بخشند مگر اندکی.

سپس خداوند عزّ و جلّ می‌فرماید: امروز هیچ ستمگری به سوی بهشتم در نگذرد و هیچ ستمکاری که از مسلمانی حقّی به گردن دارد به دوزخم راه نیابد تا هنگام حساب که حق او را بستانم، ای خلایق آماده حساب شوید. سپس راه آنها را باز می‌کند و ایشان از آن گردنه بالا می‌روند و یک دیگر را به عقب می‌رانند تا آنکه به عرصه محشر می‌رسند، و این در حالی است که خداوند جبّار در عرش قرار دارد و نامه‌های اعمال گشوده می‌گردد و ترازوی عدل و داد برپا می‌شود و پیامبران و شاهدان که همان امامانند حاضر می‌آیند و هر امام و رهبر، برای مردم دوران خود گواهی می‌دهد که وی به دستور الهی در میان آنها قیام کرده و آنها را به راه خدا خوانده است.

در این هنگام مردی قرشی به ایشان عرض کرد: ای فرزند رسول خدا! اگر مرد مؤمنی حقّی بر گردن کافری دارد از آن کافر که خود اهل دوزخ است چه بستاند؟ امام علی بن الحسین علیه السّلام فرمود: از گناهان آن مرد مسلمان به اندازه حقی که به گردن آن کافر دارد کم می‌شود و آن کافر به اندازه آنها با عذاب کفر خود عذاب می‌شود. آن مرد قرشی گفت: اگر مسلمانی به گردن مسلمانی حقی دارد چگونه از آن مسلمان حقش را دریافت کند؟

امام علیه السّلام فرمود: برای آن مسلمان بستانکار از حسنات بدهکار ظالم بگیرند و بر حسنات آن ستمدیده اضافه کنند. مرد قرشی گفت: اگر ظالم حسناتی نداشته باشد چه؟ امام علیه السّلام فرمود: اگر ظالم حسناتی نداشته باشد ستمدیده بستانکار گناهی دارد و از گناهان آن ستمدیده بستانکار بگیرند و به گناهان ستمگر بدهکار اضافه کنند تا حساب او پاک شود.

حدیث در کسانی که محبّت و ولایت اهل بیت علیهم السّلام را در دل ندارند

[۸۰] ابو امیّه یوسف بن ثابت بن ابو سعیده نقل می‌کند که چون به خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدند عرض کردند که: ما شما را دوست داریم زیرا فرزندان پیامبر اکرم علیه السّلام هستید، و از آنجا که خداوند سبحان حق شما را بر ما واجب گردانیده ما شما را برای دنیا دوست نداریم، و همانا ما برای خشنودی خدا و سرای آخرت به شما علاقه داریم و نیز برای آنکه

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11012
صفحه از 420
پرینت  ارسال به