131
روضة الکافی (ترجمه)

ایشان. پس هر کس بدان عمل کند بر خداست که او را گرامی بدارد و عذاب نکند، و هر که کاری به درگاه خداوند عزّ و جلّ آورد به جز آنچه او دستور داده، حق خداست که او را خوار دارد و عذاب کند.

گفتگوی نافع با امام باقر علیه السّلام‌

[۹۳] ابو الربیع می‌گوید: در سالی که هشام بن عبد الملک به حج رفت ما نیز در خدمت امام باقر علیه السّلام به حج رفته بودیم. نافع وابسته عبد اللَّه بن عمر بن خطّاب همراه هشام بود و به امام باقر علیه السّلام نگریست که در رکن خانه کعبه، مردم گرد او جمع شده بودند. او رو به هشام کرد و گفت: ای امیر المؤمنین! اینکه مردم گرد او یک دیگر را می‌کوبند و زیر پا می‌نهند تا به او دست‌یابند کیست؟ هشام گفت: این پیامبر اهل کوفه است، این محمد بن علی علیه السّلام است. نافع گفت: تو گواه باش که من نزد او می‌روم و برای او پرسشهایی پیش می‌نهم که کسی توان پاسخ بدانها را نداشته باشد مگر آنکه پیامبر باشد یا پیامبرزاده و یا جانشین پیامبر. هشام گفت: برو و از او بپرس شاید که او را شرمنده کنی. نافع پیش رفت تا به مردم تکیه کرد و خود را به امام باقر علیه السّلام رساند و گفت: ای محمد بن علی! همانا من تورات، انجیل، زبور و قرآن را خوانده‌ام و حلال و حرامش را می‌دانم و آمده‌ام تا پرسشهایی را پیش نهم که پاسخ آن را ندهد مگر پیامبر یا جانشین پیامبر یا فرزند پیامبر.

راوی می‌گوید: امام باقر علیه السّلام سر برداشت و فرمود: هر چه می‌خواهی بپرس. نافع گفت: به من بگو فاصله زمانی میان محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و عیسی علیه السّلام چند سال بوده است؟

امام علیه السّلام فرمود: عقیده خود را بازگویم یا بر پایه باور تو پاسخت دهم؟ نافع گفت: با هر دو عقیده پاسخ بده. امام علیه السّلام فرمود: به عقیده من پانصد سال و به عقیده تو ششصد سال.

نافع گفت: به من بگو مقصود از این فرموده خداوند به پیامبرش: وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً یُعْبَدُونَ «۱» چیست؟ بگو با اینکه

______________________________

(۱) «و از رسولان ما که پیش از تو گسیل داشتیم جویا شو آیا در برابر [خدای] رحمان خدایانی که مورد پرستش قرار گیرند مقرر داشته‌ایم؟» (سوره زخرف/ آیه ۴۵).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
130

... وَ نُوحاً هَدَیْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَیْمانَ وَ أَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسی وَ هارُونَ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ* وَ زَکَرِیَّا وَ یَحْیی وَ عِیسی وَ إِلْیاسَ کُلٌّ مِنَ الصَّالِحِینَ* وَ إِسْماعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطاً وَ کلًّا فَضَّلْنا عَلَی الْعالَمِینَ* وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّیَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ وَ اجْتَبَیْناهُمْ وَ هَدَیْناهُمْ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ... أُولئِکَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ یَکْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَکَّلْنا بِها قَوْماً لَیْسُوا بِها بِکافِرِینَ «۱».

پس خداوند، فاضلان از اهل بیت او و برادران و نسل او را بدان گماشته است، و این است تفسیر سخن پروردگار که: «اگر امتت بدان کافر شوند به تحقیق برگماشته‌ام اهل بیت تو را، بدان ایمانی که تو را برای آن برانگیختم و آنها هرگز بدان کافر نشوند، و آن ایمانی را که تو را برای آن فرستادم، از خاندانت بیرون نبرم که پس از تو علمای امّت و حکمرانان و امامان بعد از تو هستند و اهل استنباط علمی هستند که در آن دروغ، گناه، ناحق، بدمستی و خودنمایی نیست، این است شرح و بیان پایان کار این امّت.

همانا خداوند عزّ و جلّ اهل بیت پیامبرش را پاک گردانید و برای آنها مزد رسالت خود را خواست که همان دوستی با آنهاست، و ولایت و امامت را برای آنها مقرّر کرد و ایشان را اوصیا و دوستان ثابت پس از او در میان امّتش نمود، پس ای مردم! از آنچه گفتم عبرت بگیرید که خداوند عزّ و جلّ ولایت و طاعت و مودّت و استنباط علم خود و حجتهای خود را در کجا نهاده است، پس از او بپذیرید و بدیشان چنگ در زنید تا نجات یابید و حجّت روز قیامت شما باشند و راه شما گردند به سوی درگاه پروردگار عزّ و جلّ، که راهی به سوی خدا نرسد و به ولایت و دوستی خداوند عزّ و جلّ پیوستی نباشد مگر در پرتو

______________________________

(۱) «و نوح را از پیش راه نمودیم، و از نسل او داود وَ سُلَیْمانَ وَ أَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسی وَ هارُونَ را [هدایت کردیم]، و این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. وَ زَکَرِیَّا وَ یَحْیی وَ عِیسی وَ إِلْیاسَ را که همه از شایستگان بودند. و اسماعیل و یسع و یونس و لوط که جملگی را بر جهانیان برتری دادیم، و از پدران و فرزندان و برادرانشان برخی را [بر جهانیان برتری دادیم] و آنان را برگزیدیم و به راه راست راهنمایی کردیم. آنان کسانی بودند که کتاب و داوری و نبوت بدیشان دادیم، و اگر اینان [مشرکان] بدان کفر ورزند بی‌گمان گروهی [دیگر] را بر آن گماریم که بدان کافر نباشند» (سوره انعام/ آیه ۸۴ تا ۸۹).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10962
صفحه از 420
پرینت  ارسال به