143
روضة الکافی (ترجمه)

خواسته نشد که نه بگوید. اگر بود می‌بخشید، و اگر نبود می‌فرمود: خواهد بود، و هرگز چیزی بر عهده خدا نمی‌نهاد مگر اینکه خدا آن را می‌پذیرفت و به او می‌داد تا آن جا که اگر به کسی بهشت وعده می‌داد خدا آن را می‌پذیرفت و به او می‌بخشید. امام علیه السّلام سپس مرا با دست پیش کشید و فرمود:

همانا سرور شما [علی علیه السّلام] چونان بنده‌ای با تواضع می‌نشست و همچون بندگان غذا می‌خورد و به مردم نان گندم و گوشت می‌خورانید و خود به خانه می‌رفت و نان و زیت می‌خورد. او پیراهن بلند می‌خرید و بهترش را به غلام خود می‌داد و پست‌تر آن را خود می‌پوشید، و اگر آستینش از انگشتانش فراتر می‌رفت آن را می‌برید، و اگر پایین آن از قوزک پایش فراتر می‌رفت آن را قیچی می‌کرد، و هرگز در برابر دو کار قرار نمی‌گرفت که هر دو پسند خدا بود مگر هر کدام را که بر تنش سخت‌تر بود برمی‌گزید.

او پنج سال بر مردم حکومت کرد بی‌آنکه آجری روی آجری یا خشتی روی خشتی نهد و نه به کسی تیولی بخشید و نه طلا و نقره‌ای به ارث گذاشت مگر ۷۰۰ درهم که از حقوق بیت المالش فزون آمده بود و تصمیم داشت با آن برای خانواده‌اش خدمتکاری بخرد. کسی طاقت کار او را نداشت و همانا علی بن الحسین علیه السّلام به کارنامه‌ای از کارنامه‌های علی علیه السّلام می‌نگریست که آن را به زمین انداخت و گفت: چه کسی تاب و توان این همه کار را دارد؟

داستان پیشنهاد جبرئیل و انتخاب رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۱۰۱] علی بن مغیره می‌گوید که شنیدم امام صادق علیه السّلام می‌فرمود: جبرئیل نزد رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم آمد و او را [میان زندگی مرفّه و تنگ] مخیّر ساخت و به او اشاره کرد که تواضع در پیش گیرد، و جبرئیل برای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم خیرخواه بود. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم برای تواضع نزد خدا همچون بنده‌ای طعام می‌خورد و همچون بنده می‌نشست. جبرئیل به هنگام رحلت پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم کلیدهای همه گنجهای جهان را نزد ایشان آورد و گفت: اینها کلیدهای گنجهای جهان است که پروردگار برایت فرستاده است تا هر آنچه زمین بر خود حمل

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
142

بگشای. سپس فرمود: موسی بن عمران به مردی از یاران خود گذر کرد که در سجده حالی داشت. موسی به وی گفت: اگر حاجتت به دست من می‌بود آن را برمی‌آوردم. خدا به او وحی کرد: ای موسی! اگر آن قدر سجده کند که گردنش قطع شود از او نپذیرم تا از وضعی که آن را ناخوش می‌دارم به وضعی درآید که آن را دوست می‌دارم.

حدیث رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۹۹] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: نزد پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم چیزی محبوبتر از آن نبود که روز را سر کند در گرسنگی و هراس از خدا.

بیان اخلاق پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و امیر المؤمنین علیه السّلام از زبان امام باقر علیه السّلام‌

[۱۰۰] محمد بن مسلم می‌گوید: روزی خدمت امام باقر علیه السّلام رفتم در حالی که آن حضرت تکیه زده بود و غذا می‌خورد و به ما چنین خبر رسیده بود که غذا خوردنی چنین مکروه است. من به او نگاه کردم، ایشان مرا به خوردن خوراک فرا خواند و چون از خوردن دست کشید فرمود: ای محمد! شاید چنین می‌اندیشی که کسی پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را ندیده است از روزی که خداوند او را به پیامبری برانگیخت تا پایان عمر تکیه داده غذا بخورد؟ سپس جواب خود را داد و فرمود: نه بخدا سوگند از وقتی که خداوند او را به پیامبری برانگیخت تا به هنگام رحلت دیده نشد سه روز پی، در پی سیر نان بخورد.

و سپس فرمود: ای محمد! شاید تو می‌اندیشی او را از هنگام بعثت تا دم رحلت، سه روز پیاپی نان گندم سیر خورده است؟ و سپس جواب خود را داد و فرمود: نه بخدا سوگند او از هنگام بعثت تا دم رحلت سه روز پیاپی نام گندم، سیر نخورد. هان! من نمی‌گویم که او نان نمی‌یافت، او به یک مرد تا صد شتر جایزه می‌داد و اگر می‌خواست می‌خورد. جبرئیل همه کلیدهای گنجینه‌های زمین را برایش آورد و سه بار او را در پذیرش آنها مخیّر ساخت و این در حالی بود که خداوند هیچ چیز از آنچه به روز رستخیز برایش فراهم کرده بود بکاهد، ولی او تواضع در راه رضای پروردگار عزّ و جلّ را برگزید، و هرگز چیزی از او

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11293
صفحه از 420
پرینت  ارسال به