175
روضة الکافی (ترجمه)

عَنِ السُّوءِ... «۱» می‌فرماید: آنها سه گروه بودند: گروهی که فرمانبر بودند و امر بدان هم می‌کردند و رهایی یافتند، و گروهی که خود فرمانبر بودند ولی امر به معروف نمی‌کردند که اینها به شکل مورچه درآمدند، و گروهی که نه خود فرمانبر بودند و نه امر به معروف می‌کردند که اینها نابود شدند.

وظیفه سالمندان و خردمندان‌

[۱۵۲] امام صادق علیه السّلام به شیعیان نوشت: سالمندان و خردمندان شما باید به نادانان و ریاست طلبان مهر ورزند یا آنکه نفرین من همه را در بر خواهد گرفت.

دین و دو دولت‌

[۱۵۳] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: خداوند برای دین، دو دولت مقرّر ساخته: دولتی برای آدم و دولتی برای ابلیس. دولت آدم، همان دولت خداوند عزّ و جلّ است، و چون خداوند اراده کند که آشکارا پرستیده شود دولت آدم را به ظهور رساند، و هر گاه اراده کند پنهانی پرستیده شود نوبت دولت ابلیس است. پس هر که آن را آشکار سازد که خداوند پنهان کردن آن را اراده فرموده از دین برون خواهد بود.

داستان مردم در روز رستخیز

[۱۵۴] جابر به نقل از امام باقر علیه السّلام می‌گوید که فرمود: ای جابر! چون روز رستخیز فرا رسد خداوند عزّ و جلّ، اوّلین و آخرین را برای فصل خصومت گرد آورد، و رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و امیر المؤمنین علیه السّلام دعوت شوند و به رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم جامه‌ای سبز بپوشانند که از مغرب تا مشرق را بدرخشاند و به پیکر علی علیه السّلام هم مانند آن جامه‌ای بپوشانند، و به اندام رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم جامه‌ای گلی بپوشانند که از آن مشرق و مغرب روشنی یابند و به

______________________________

(۱) «پس هنگامی که آنچه را بدان تذکر داده شده بودند از یاد برند کسانی را که از [کار] بد باز می‌داشتند نجات دادیم» (سوره اعراف/ آیه ۱۶۵).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
174

جابر بن یزید و هفتاد حدیث‌

[۱۴۹] جابر بن یزید می‌گوید: امام باقر علیه السّلام هفتاد حدیث به من گفت که هرگز به کسی نگفتم و هرگز به کسی نخواهم گفت، و چون امام باقر علیه السّلام رحلت فرمود بر دوشم سنگینی کرد و سینه‌ام تنگ شد، لذا نزد امام صادق علیه السّلام رفتم و عرض کردم: قربانت گردم: پدرت هفتاد حدیث به من گفته که هیچ یک از آنها از دهان من بیرون نیامده است و امام باقر علیه السّلام به من سفارش کرده که آنها را نهفته دارم و اینک بر دوش من سنگینی می‌کند و سینه‌ام از آن تنگ شده، چه دستور می‌دهید؟ امام صادق علیه السّلام در پاسخ فرمود: ای جابر! هر گاه سینه‌ات تنگ شد به بیابان برو و گودالی بکن و سر را در آن فرو بر و بگو امام باقر مرا چنین و چنان حدیث کرده است، و سپس آن گودال را پر از خاک کن، زیرا زمین راز تو را نگاه می‌دارد.

جابر می‌گوید: چنین کردم و از آنچه احساس می‌کردم رهایی یافتم.

از اسماعیل بن مهران نظیر این حدیث روایت شده است.

نهی از همنشینی با کسانی که موجب بدنامی می‌شوند

[۱۵۰] حارث بن مغیره می‌گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: من تندرستان شما را به گناه بیمارانتان مؤاخذه می‌کنم و چرا چنین نکنم؟ از مردی به شما آن می‌رسد که موجب زشتی شما و من است و باز هم با او و همگنانش همنشینی می‌کنید و سخن می‌گویید و کسی به شما گذر می‌کند و می‌گوید: اینها که با او نشسته‌اند از او بدترند. اگر هنگامی که از سوی این گونه افراد به شما آن رسد که ناخوشتان می‌آید با آنها درشتی کنید و برانیدشان برای شما و من بهتر خواهد بود.

تفسیر امام صادق علیه السّلام در مورد آیه ۱۶۵ سوره اعراف‌

[۱۵۱] امام صادق علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه: فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذِینَ یَنْهَوْنَ

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10180
صفحه از 420
پرینت  ارسال به