189
روضة الکافی (ترجمه)

[نابخردان] موجود است.

فضیلت بردن شکایت نزد برادر هم مذهب‌

[۱۹۲] حسن بن راشد می‌گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: ای حسن! هر گاه گرفتاریی یافتی شکایت آن را نزد کسی از اهل خلاف [مخالفان شیعه] مبر، و آن را به یکی از برادرانت [هم مذهبانت] بازگو که در این صورت یکی از چهار خصلت را از کف ننهاده‌ای: یا با گرفتن مالی کافی پاسخ گیری، یا از مقام او یاری ستانی، یا دعای او در حق تو استجابت شود و یا رایزنی و مشورتی کرده‌ای.

خطبه‌ای از امیر المؤمنین علیه السّلام در فریب نخوردن از دنیا

[۱۹۳] جابر به نقل از امام باقر علیه السّلام می‌گوید که فرمود: امیر المؤمنین علیه السّلام خطبه‌ای خواند و فرمود:

سپاس از آن خدایی است که به فرود برد و به فراز آورد، زیان تواند و سود رساند.

بخشنده است و فراگیرنده. ستایشش والاست و نامهایش راست و درست. بر نادیدنیها و آنچه بر دلها گذر کند محیط است. خدایی که مرگ را از روی عدالت در میان آفریدگانش برقرار کرد، و آنان را به نعمت زندگی نواخت، پس زنده کند و بمیراند و توشه‌ها را اندازه کند، و به حکمت و تدبیر خود آن را بی‌کم و کاست محکم ساخته، زیرا او آگاه و بیناست.

اوست همیشه ماندنی و بدون نیستی و پاینده تا پایان هستی. بداند آنچه را در زیر زمین است و در آسمان و آنچه زیر خاک است و میان این و آن.

ستایشش گویم از گنجینه سپاس پاک او که او را سزد بدان چه فرشته‌ها و پیامبرانش سپاس گفتند؛ ستایشی که عددش در شمار نیاید و زمان بر او پیشی نگیرد، و هیچ کس به مانندش نیاورد. بدو ایمان دارم و بر او توکّل کنم و از او راهنماییی و کفایت خواهم و خیر را از او جویم و خشنودی او را خواستارم، و گواهی دهم که معبودی نیست جز خدای یگانه‌ای که شریک ندارد، و گواهی دهم که محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بنده و رسول اوست که او را به

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
188

برادران مؤمنش جلو گرفت.

خوشا به حال کسی که برای خدا فروتنی کرد و در آنچه خدا به او حلال کرده است زهد پیشه کرد بی‌آنکه از شیوه من روی برتابد و رونق دنیا را به سویی فکند بی‌آنکه از سنّت و کردار من، ره به کژی گزیند؛ و از اخیار خاندان من که پس از من خواهند بود پیروی کند و از اهل کبر و فخر و دنیاطلبی دوری گزیند؛ کسانی که بر خلاف سنّت من بدعت می‌نهند و به راهی جز شیوه و کردار من می‌روند.

خوشا به حال مؤمنی که مالی را جز از راه معصیت و خلاف به دست آورد و آن را در غیر گناه خرج کرد و به تهیدستان و کم توشگان داد.

خوشا به حال کسی که با مردم خوشرفتاری کرد و کمک خود را به آنها دریغ نورزید و شرّ خود را از آنها بگرداند.

خوشا به حال کسی که در مخارج خود، میانه‌روی در پیش گرفت و افزوده درآمدش را به نیازمند بخشید و از سخن زیادی خویشتن‌داری کرد و از کردار زشت باز ایستاد.

چند پند حکیمانه‌

[۱۹۱] معلّی بن محمّد در حدیث مرفوعی به نقل از برخی حکما [که به گفته علامه مجلسی مقصود امام معصوم است] روایت کرده که فرمود: همانا سزاوارترین کسانی که باید آرزوی ثروت برای مردم بکنند بخیلان هستند، زیرا هنگامی که مردم ثروتمند شوند، دست از اموال آنان بشویند؛ و سزاوارترین مردم برای بهبود وضع دیگران، عیب‌مندان هستند، زیرا اگر مردم خوب شوند عیب آنها را نجویند. همانا بیخردان سزاوارترین مردمند در اینکه شکیبایی مردم را خواهان باشند، زیرا نیاز بدان دارند که بیخردیشان نادیده گرفته شود، ولی بر خلاف این واقعیت، بخیلان تهیدستی مردم را خواهانند و انسانهای معیوب، تبهکاری دیگران را آرزو می‌کنند، و گنه‌پیشگان نابخردی مردم را طالبند، و حال آنکه فقر، موجب نیازمندی به شخص بخیل است، و در فساد و تبهکاری عیبجویی زشتکاران نهفته است، و در نابخردی تلافی کردن به نافرمانی و گناهان

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12296
صفحه از 420
پرینت  ارسال به