197
روضة الکافی (ترجمه)

تفسیر آیاتی از قرآن کریم در بیان امام صادق علیه السّلام‌

[۱۹۹] ابو بصیر می‌گوید: شنیدم که امام صادق علیه السّلام در باره این آیه شریفه: وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بِآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً «۱» فرمود: یعنی از سر بینش و باور باشد و شکّ و تردیدی ندارند.

[۲۰۰] حمّاد بن عثمان می‌گوید: شنیدم که امام صادق علیه السّلام در باره این آیه شریفه: وَ لا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ «۲» فرمود: خداوند برتر و عادلتر [و بزرگتر] از آن است که بنده‌اش عذری داشته باشد و او نگذارد که عذرش را بیان کند، ولی مقصود این است که چنین شخصی محکوم است و اصلا عذری ندارد که بیاورد.

[۲۰۱] محمّد کناسی در حدیثی مرفوع از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که در تفسیر این فرموده الهی:... وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ... «۳» فرمود: مقصود، ناتوانان شیعیان ما هستند که چیزی ندارند که به وسیله آن به سوی ما آیند. پس حدیث ما را بشنوند و از دانش ما برگیرند و مردمی که زبر دست آنها هستند به سوی ما کوچ کنند و پولها خرج کنند و خود را به رنج افکنند تا بر ما درآیند و احادیث ما را بشنوند و به آن گروه از شیعیان ناتوان منتقل کنند. پس آنان احادیث ما را حفظ می‌کنند ولی توانگران، آنها را ضایع می‌کنند. اینها هستند که خداوند والانام بر ایشان بیرون رفتنی قرار دهد و از جایی که گمان ندارند روزیشان رساند، و در تفسیر این آیه شریفه: هَلْ أَتاکَ حَدِیثُ الْغاشِیَةِ «۴» فرمود: مقصود کسانی هستند که گرد امام را فرا گیرند تا آن جا که

______________________________

(۱) «و کسانی که چون به آیه‌های پروردگارشان اندرزشان دهند کر و کور بر آن روی ننهند» (سوره فرقان/ آیه ۷۳).

(۲) «و اجازه‌شان ندهند که عذر بیاورند» (سوره مرسلات/ آیه ۳۶).

(۳) «و هر که از خدا بترسد برای وی راه بیرون رفتنی نهد و او را از آن جا که گمان ندارد روزی رساند» (سوره طلاق/ آیه ۳).

(۴) «آیا داستان غاشیه [حادثه فراگیرنده] به تو رسیده است» (سوره غاشیه/ آیه ۱).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
196

آمیزش با مردم و آزمودن آنها

[۱۹۶] حلبی از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که فرمود: با مردم درآمیز و آنها را بیازمای، و چون آزمودیشان از آنها بدت می‌آید.

اصالت و عنصر مردم‌

[۱۹۷] بکر بن صالح سند را به امام صادق علیه السّلام رسانیده که می‌فرماید: مردم، کانهایی همچون کان زر و سیم می‌باشند، پس هر که در جاهلیت عنصر پاکی بوده در اسلام نیز عنصر پاکی دارد.

داستان کوه زوراء

[۱۹۸] معاویة بن وهب می‌گوید: امام صادق به بیتی از شعر ابن ابی عقب تمثّل جست که:

و ینحر بالزوراء منهم لدی الضّحی‌ثمانون الفا مثل ما تنحر البدن یعنی: در هنگام ظهر در زوراء، هشتاد هزار تن از آنها چون شتر قربانی شوند.

در روایت دیگری به جای کلمه «بدن»، «بزل» آمده است. امام سپس به من فرمود:

زوراء را می‌شناسی؟ او می‌گوید: عرض کردم: قربانت، زوراء، همان بغداد است. فرمود:

نه، سپس فرمود: آیا به «ری» رفته‌ای؟ عرض کردم: آری. فرمود: بازار چهارپایان آنجا را دیده‌ای؟ عرض کردم: آری. فرمود: آن کوه سیاه را که در طرف راست جاده است دیده‌ای؟ همان زوراء است که هشتاد هزار از ایشان- که هشتاد نفرشان از فرزندان فلان هستند و همه‌شان شایسته خلافت- در آن جا کشته خواهند شد. عرض کردم: به دست چه کسی کشته خواهند شد؟ فرمود: پسران عجم آنها را خواهند کشت.

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10165
صفحه از 420
پرینت  ارسال به