213
روضة الکافی (ترجمه)

احتمال مرگ بدهد].

درمان درد دندان با حجامت‌

[۲۳۱] حمزة بن طیّار می‌گوید: خدمت امام موسی بن جعفر علیه السّلام بودم. آن حضرت دید که من می‌نالم. فرمود: چه ناراحتی داری؟ عرض کردم: دندانم درد می‌کند. فرمود:

خوب است حجامت کنی. حمزه می‌گوید: من حجامت کردم و درد دندانم آرام گرفت.

جریان را به آگاهی آن حضرت رساندم و ایشان به من فرمود: مردم مداوایی نکردند بهتر از یک شاخ حجامت یا یک نوش عسل. راوی می‌گوید: عرض کردم: جانم به قربانت یک نوش عسل یعنی چقدر؟ فرمود: یک انگشت.

درمان درد دندان و خونریزی و قرمزی دهان‌

[۲۳۲] سلیمان بن جعفر جعفری می‌گوید: از امام موسی بن جعفر علیه السّلام شنیدم که فرمود:

داروی درد دندان این است که یک دانه حنظل [هندوانه ابو جهل] بر می‌گیری و آن را پوست می‌کنی و روغنش را می‌گیری، و اگر دندان را کرم خورده و توی آن خالی شده باشد چند قطره از آن روغن، در آن می‌چکانی و کمی هم روی پنبه‌ای می‌ریزی و در جای کرم خوردگی می‌نهی و سه شب پیاپی، این کار را می‌کنی در حالی که به پشت خوابیده باشی، و اگر کرم خوردگی ندارد و درد دندان از باد است دو یا سه قطره از همان روغن در گوشی که سمت آن دندان قرار دارد می‌چکانی و به خواست خدا دردش آرام می‌گیرد. او می‌گوید: نیز شنیدم که برای درد دهان و خونریزی دندان و ضربان قلب و قرمزی داخل دهان می‌فرمود: حنظل تازه را که زرد شده باشد می‌گیری و در قالبی از گل می‌گذاری و سر آن را سوراخ می‌کنی و چاقویی در آن فرو می‌بری و آهسته آهسته اطرافش را با چاقو می‌تراشی، آن گاه سرکه خرمای بسیار ترشی در آن می‌ریزی، سپس آن را روی آتش می‌نهی تا آن سرکه خوب بجوشد، سپس شخص دردمند به مقدار سر ناخن از آن دارو برگیرد و به لثه و دهانش بمالد و با سرکه دهان را بشوید، و اگر بخواهد این دارو را از

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
212

دستور امام علیه السّلام را به کار بستم و سرفه‌ام بهبود یافت.

درمان سردی و رطوبت‌

[۲۲۸] مردی از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است که موسی بن عمران از سردی و رطوبت به پروردگارش شکایت کرد. خدای متعال به او دستور چنین داد: هلیله و بلیله [میوه درختی است هندی] و اجلح را بگیر و آن را با عسل در هم آمیز و استفاده کن.

امام علیه السّلام سپس فرمود: اجلح همان است که شما آن را طریفه می‌نامید.

گفتگوی یک پزشک با امام صادق علیه السّلام‌

[۲۲۹] اسماعیل بن حسن پزشک می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: مردی هستم از عرب و از پزشکی سر رشته‌ای دارم، و طب من همان طب عربی است و در برابر طبابتم مزدی نمی‌گیرم. امام علیه السّلام فرمود: باکی نیست. عرض کردم: رسم ما این است که زخم و دمل را می‌شکافیم و آن را با آتش می‌سوزانیم، فرمود: باکی نیست. عرض کردم:

شیوه من آن است که به بیماران (اسمحیقون) و (غاریقون) می‌دهم، فرمود: باکی نیست.

عرض کردم: گاهی هم بیمار بر اثر مداوای ما می‌میرد، امام علیه السّلام فرمود: اگر چه بمیرد.

عرض کردم: ما به بیمار نبیذ می‌دهیم، امام علیه السّلام فرمود: در حرام شفایی نهفته نیست.

پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بیمار شد. عایشه به او گفت: شما سینه پهلو گرفته‌اید؟ حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: من به نزد خدای گرامی‌تر از آنم که به سینه پهلو گرفتار آیم. پس دستور داد صبر تلخ در دهان آن حضرت چکاندند.

در مورد جراحی کردن‌

[۲۳۰] یونس بن یعقوب می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: چگونه است که اگر انسانی دارویی را بخورد و رگی را ببرد [در مورد جراحی] و این گاهی بدو سود رساند و گاهی به قتلش منجر شود؟ امام علیه السّلام فرمود: ببرد و دارو را بنوشد [اگر چه

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10189
صفحه از 420
پرینت  ارسال به