221
روضة الکافی (ترجمه)

آنها [عباس و شیبه] به منصب آب دادن حاجیان و پرده‌داری کعبه به خود می‌بالیدند، پس خدای عزّ و جلّ این آیه را نازل فرمود و مقصود از «... یا آن کس که بخدا و روز جزا ایمان آورده در راه خدا جهاد کرده...» علی علیه السّلام و حمزه و جعفر صلوات اللَّه علیهم می‌باشند که این دو دسته به درگاه الهی همسنگ نباشند.

[۲۴۶] عمّار ساباطی می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام پیرامون این آیه شریفه: وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِیباً إِلَیْهِ... «۱» پرسش کردم. امام علیه السّلام فرمود: این آیه در باره ابو فصیل [ابو بکر] نازل شده است، زیرا پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در نظر او مردی ساحر و افسونگر بود و هر گاه بیمار می‌شد پروردگار خود را می‌خواند و به سوی او بازمی‌گشت- یعنی از عقیده باطلی که در باره پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم داشت توبه می‌کرد- سپس هنگامی که خداوند نعمتی به او ارمغان می‌کرد- یعنی تندرستی را به او باز می‌گرداند- آنچه را پیش از آن به درگاه خدا خوانده بود از یاد می‌برد و از این رو خداوند در پس آن می‌فرماید:

.. قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِیلًا إِنَّکَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ «۲»، یعنی فرمانروایی و اماراتی که بناحق و دستوری از خداوند و پیامبر بر مردم یافتی.

راوی می‌گوید: سپس امام صادق علیه السّلام فرمود: آن گاه خدای عزّ و جلّ سخن را متوجّه علی علیه السّلام کرده و از وضع و فضیلتی که در پیشگاه خدای دارد چنین سخن به میان می‌آورد:

أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّیْلِ ساجِداً وَ قائِماً یَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ یَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ إِنَّما یَتَذَکَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ «۳». امام صادق علیه السّلام سپس فرمود: ای عمّار! این است تأویل آن.

[۲۴۷] حمّاد بن عثمان می‌گوید: نزد امام صادق علیه السّلام چنین قرائت کردم: (ذوا عدل

______________________________

(۱) «و هر گاه زیانی به آدمی رسد با اناب خدایش را بخواند» (سوره زمر/ آیه ۸).

(۲) «بگو اندکی از کفرت بهره ببر که تو از اصحاب آتشی.» (سوره زمر/ آیه ۸).

(۳) «آیا آن کس که در همه ساعات شب به عبادت پرداخته یا در سجود است یا در قیام و از آخرت بیمناک است و به رحمت پروردگارش امیدوار با آنکه چنین نیت یکسان است؟ بگو: آیا آنهایی که می‌دانند با آنهایی که نمی‌دانند برابرند؟ تنها خردمندان پند می‌پذیرند» (سوره زمر/ آیه ۹).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
220

علی علیه السّلام همان گونه که می‌رفت گذرش به عقیل بن ابی طالب افتاد و روی از او برتافت. عقیل گفت: ای علی! بخدا که وضع مرا دیدی. علی علیه السّلام نزد پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بازگشت و عرض کرد: ابو الفضل در دست فلان کس اسیر است و عقیل در دست فلانی و نوفل بن حارث در دست بهمان. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم برخاست تا به عقیل رسید و به او فرمود:

ای ابا یزید! ابو جهل کشته شد، عقیل گفت: در این صورت دیگر کسی بر سر به چنگ آوردن تهامه با شما نستیزد، سپس عقیل [با پیامبر] چنین گفت: اگر آنها [دشمن] را از پای درآوردید رهاشان کنید و گر نه تسلط خود را بر آنان محقق سازید. در این هنگام عباس را آوردند. به او گفته شد: برای آزادی خود و دو برادرزاده‌ات [عقیل و نوفل] سربها بده تا آزاد شوید. عباس رو به پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم کرد و گفت: ای محمد! آیا تو حاضری من با پرداخت سربها به گدایی بیفتم و دست گدایی پیش قریش دراز کنم؟ پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: نه، از همان پولهایی که نزد همسرت امّ الفضل گذاردی و به او گفتی: اگر در این راه که می‌روم آسیبی به من رسید این پول را خرج خود و بچه‌هایت بکن. عبّاس گفت: برادر زاده! چه کسی این خبر را به تو خبر داد؟ پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: جبرئیل از جانب خدای عزّ و جلّ خبر داد. عباس گفت: سوگند بدان که بدو سوگند می‌خورند که کسی جز من و همسرم از این ماجرا آگاه نبود. همانا من گواهی می‌دهم که تو پیامبر خدا هستی. امام علیه السّلام فرمود: به این ترتیب همه اسیران در حالی به مکّه بازگشتند که مشرک بودند مگر عباس و عقیل و نوفل- کرّم اللَّه وجوههم- و این آیه در باره آنها نازل شده است.

تفسیر و تأویل برخی از آیات قرآن کریم‌

[۲۴۵] ابو بصیر از یکی از دو امام باقر و صادق علیهما السّلام روایت کرده که پیرامون این آیه شریفه: أَ جَعَلْتُمْ سِقایَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ... «۱» فرموده‌اند که: این آیه در باره حمزه و علی علیه السّلام و جعفر و عباس و شیبه نازل گشته است که

______________________________

(۱) «آیا آب دادن به حاجیان و عمارت مسجد الحرام را با ایمان به خدا و روز قیامت برابر می‌دانید» (سوره توبه/ آیه ۱۹).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12270
صفحه از 420
پرینت  ارسال به