225
روضة الکافی (ترجمه)

چنان که در شام بر معاویه، و از همین رو تصمیم گرفت مرا به شهر دیگری تبعید کند. من از او خواستم مرا به کوفه تبعید کند ولی او به خیال خود ترسید که اگر من به کوفه روم آن شهر را علیه برادرش [ولید بن عقبه] بشورانم، و بخدا سوگند خورد که مرا به شهری تبعید کند که در آن نه همنشینی داشته باشم و نه آوازی بشنوم، و بخدا سوگند که من نمی‌خواهم مگر آنکه خدای را به یاری و یاوری گیرم و من در پناه او هراس و وحشتی ندارم. بس است مرا خدا و معبودی جز او نیست. بر او توکل می‌کنم و اوست پروردگار عرش عظیم و درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاکش.

برخی از علائم ظهور

[۲۵۲] عبد الرحمن بن مسلمه جریری می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: دشمنان ما را سرزنش می‌کنند و دروغگو می‌پندارند، ما می‌گوییم: دو فریاد آسمانی خواهد بود، آنها می‌گویند: وقتی دو فریاد هر دو از آسمان باشد چگونه فریاد حق از باطل شناخته گردد؟ حضرت علیه السّلام فرمود: شما چه پاسخی به آنها می‌دهید؟ عرض کردم: ما پاسخی نداریم به آنها بگوییم. فرمود: به آنها بگویید: هنگامی که آن فریاد بلند شود هر کس پیش از آن فریاد بدان ایمان آورده آن را باور و تصدیق کند خدای عزّ و جلّ می‌فرماید:

... أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلَّا أَنْ یُهْدی فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ «۱».

[۲۵۳] داود بن فرقد می‌گوید: مردی از عجلیّه این حدیث را شنید که می‌گویند: در اول روز منادی ندا کند: آگاه باشید که فلان فرزند فلان و پیروانش رستگارانند، و در آخر روز منادی دیگر ندا کند: آگاه باشید که عثمان و پیروانش رستگارانند. آن مرد عجلی گفت: در این حال ما ندانیم کدام راست می‌گوید و کدام دروغ؟ حضرت علیه السّلام در پاسخ فرمود: کسی آن را تصدیق کند که پیش از ندا بدان ایمان دارد خداوند می‌فرماید: أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلَّا أَنْ یُهْدی.

______________________________

(۱) «آیا آنکه به حق راه می‌نماید به متابعت سزاوارتر است یا آنکه به حق راه نمی‌نماید و خود نیز نیازمند هدایت است؟ شما رای چه سود می‌شود؟ چگونه حکم می‌کنید؟» (سوره یونس/ آیه ۳۵).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
224

جماعت تو را بیرون راندند و از وطن آواره‌ات ساختند، پس پاداشت بر خدای باد. تقوی خدای را در پیش گیر و بدان که شانه خالی کردن از بلا، برخاسته از بی‌تابی است و دیر پنداشتن تندرستی و رفع بلا، از نومیدی است، پس نومیدی و بی‌تابی را وارهان و بگوی:

خدا مرا بس و چه نیکو وکیل و تکیه‌گاهی است.

سپس حسن بن علی علیه السّلام چنین فرمود: عموجان! این مردم با تو آن کردند که دیدی و همانا خداوند سبحان از والاترین دیدگاه وضع تو را می‌نگرد، پس یاد دنیا با ذکر مرگ و جدایی از آن از سر بنه و سختی آنچه را بر تو می‌رسد به خاطر آسودگی و سعادت سرانجامش بر خود هموار کن و شکیبا باش، تا پیامبرت را دیدار کنی در حالی که او از تو خوشنود است، إن شاء اللَّه.

سپس حسین علیه السّلام چنین فرمود: عموجان! همانا خداوند تبارک و تعالی می‌تواند آنچه را دیدی دگرگون سازد و او هر روز در کاری است. همانا این جماعت، تو را از دنیایشان بازداشتند و تو هم در برابر، آنها را از دین خود بازداشتی، و تو چه بی‌نیازی از آنچه ایشان تو را از آن بازداشتند و آنها چه نیازمندند به آنچه تو از ایشان بازداشتی، پس بر تو باد شکیبایی که خیر از شکیبایی برمی‌خیزد و شکیبایی از کرامت، و بی‌تابی را وارهان که بی‌تابی بی‌نیازت نسازد.

سپس عمّار رضی اللَّه عنه چنین گفت: ای ابا ذر! خداوند به هراس افکند، آنکه تو را به هراس افکند و بترساند، آنکه تو را ترساند. براستی سوگند بخدا که چیزی مردم را از گفتن حق باز نداشت، مگر دل بستن به دنیا و دوست داشتن آن. بدان که طاعت و فرمانبری با جماعت است و حکومت از آن کسی است که بر آن چیرگی یابد. همانا این جماعت، مردم را به دنیایشان فرا خواندند و مردم بدیشان پاسخ گفتند و دینشان را بدیشان بخشیدند، پس دنیا و آخرت را زیان دادند و این است همان زیان آشکار.

سپس ابو ذر رضی اللَّه عنه چنین گفت: سلام و رحمت و برکات خدای بر شما باد و پدر و مادرم فدای این چهره‌هایی باد که هر گاه ایشان را می‌بینم به یاد پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‌افتم.

دلخوشی من از بودن در مدینه تنها شما بودید، ولی بودنم در مدینه بر عثمان گران بود

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11067
صفحه از 420
پرینت  ارسال به