231
روضة الکافی (ترجمه)

خدای سبحان در باره ایشان فرموده: وَ نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلی سُرُرٍ مُتَقابِلِینَ. «۱» همانا شیعیان ما چهار چشم دارند: دو چشم در سر و دو چشم در دل. آگاه باشید که همه این گونه‌اند، ولی خدای سبحان چشمهای شما را بینا کرده و چشمهای آنان را بسته است.

شکایت امام صادق علیه السّلام از تنهایی خویش‌

[۲۶۱] عنبسة بن مصعب می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: من از تنهایی و پریشانی خود در میان مردم مدینه به درگاه خدای عزّ و جلّ شکایت می‌برم تا آن گاه که شما به مدینه آیید و من شما را ببینم و با شما الفت گیرم. ای کاش این حکومت خود کامه به من اجازه می‌داد تا در طائف کوشکی برای خویش بر می‌گزیدم و در آنجا سکونت می‌کردم و شما را نیز در کنار خویش جایی می‌دادم و به او تعهد می‌سپردم که از سوی ما به او بدی و زیانی نرسد.

شعر کمیت برای امام صادق علیه السّلام‌

[۲۶۲] یونس بن یعقوب می‌گوید: کمیت این شعر را برای امام صادق علیه السّلام سرود و گفت:

أخلص اللَّه لی هوای فماأغرق نزعا و لا تطیش سهامی [یعنی: خداوند عشق مرا برای شما پاک گرداند که زه کمان را نکشیده تیرم به خطا نرود]، امام علیه السّلام به او فرمود: نگو که «زه کمان را نکشیده...» بلکه بگو: «زه را بخوبی کشیده تیرم به خطا نرود».

داستانی از مجلس سوگواری امام حسین علیه السّلام‌

[۲۶۳] سفیان بن مصعب عبدی می‌گوید: خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم. حضرت

______________________________

(۱) «کینه‌ای که در سینه‌شان بوده کندیم و برادرانه بر تختها روبروی هم هستند» (سوره حجر/ آیه ۴۷).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
230

ناصِبَةٌ* تَصْلی ناراً حامِیَةً «۱». پس هر شخص ناصبی سخت کوش عملش بر باد است.

شیعیان مایند که به پرتوی خدای عزّ و جلّ گویایند، و هر که مخالف آنانند پراکنده و نامفهوم سخن می‌گویند. بخدا سوگند هیچ بنده‌ای از شیعیان ما نیست که بخوابد مگر آنکه خدای عزّ و جلّ روحش را به آسمان بالا برد و به آن برکت دهد، پس اگر عمرش به سر آمده باشد آن را در گنجینه‌های رحمت خویش و گلستانهای بهشتی و در سایه عرشش جای دهد، و اگر عمرش به سر نیامده باشد همراه فرشتگان امین خود باز فرستد تا آن را به پیکری که از آن بیرون آمده بازگردانند تا در آن جاگیر شود.

بخدا سوگند که حاجیان شما و عمره‌گزارانتان، خاصّان درگاه خدای عزّ و جلّ هستند، و کم توشگان شما توانگران، و توانگران شما قناعت پیشه‌گانند، و براستی که همه شما اهل دعوت خدا و اهل اجابت او هستید.

[۲۶۰] نیز عمرو بن ابی المقدام در حدیث دیگری مانند حدیث بالا را از امام صادق علیه السّلام روایت کرده و در آن افزایشی چنین آورده است:

آگاه باشید که براستی هر چیزی را گوهری است و گوهر فرزندان آدم، محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم است و پس از آن حضرت، ما و شیعیانمان هستیم. خوشا بر شیعیان ما که چه نزدیکند به عرش خدای عزّ و جلّ، و چه نیکوست رفتار خدای عزّ و جلّ نسبت بدیشان در روز رستخیز. بخدا سوگند اگر بر مردم گران و بزرگ نمی‌آمد و شیعیان را خودستایی در بر نمی‌گرفت فرشتگان، رو در رو به آنها سلام می‌کردند. بخدا سوگند هیچ بنده‌ای در شیعیان ما نیست که قرآن را ایستاده در حال نماز بخواند مگر آنکه در برابر هر حرفی از آن صد حسنه بدو دهند، و اگر نشسته در نماز بخواند، برای هر حرفی پنجاه حسنه بدو بخشند، و شخص خاموش از شیعیان پاداش تلاوت‌کننده قرآن مخالفان را دارد، بخدا سوگند شما در بسترهای خویش غنوده‌اید و مزد مجاهدان در راه خدا را دارید، و در نماز ایستاده‌اید و پاداش صف بستگان در راه خدا را دریافت می‌کنید. بخدا سوگند شمایید آن کسانی که

______________________________

(۱) «تلاش کرده و رنجیده، در آتش سوزان درافتند» (سوره غاشیه/ آیه ۳ و ۴).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12248
صفحه از 420
پرینت  ارسال به