233
روضة الکافی (ترجمه)

فرستد. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم دستور داد منبری در بیرون شهر بنهند. منبر به بیرون از شهر آورده شد و مردم اجتماع کردند. پیامبر بر منبر رفت و دعا کرد و به مردم دستور داد که آمین بگویند. طولی نکشید که جبرئیل نازل شد و عرض کرد: ای محمد! به مردم بگوی که خدای تو بدیشان وعده کرده است که در فلان روز و فلان ساعت بر ایشان باران فرو خواهد فرستاد.

مردم به انتظار آن روز و ساعت روز شماری می‌کردند تا چون ساعت مقرر فرا رسید خداوند عزّ و جلّ بادی فرستاد که ابرها را در هم ریخت و آسمان را پوشانید و دهنه خود را رها کرد، [کنایه از شدت باران است]. همان افراد خدمت پیامبر رسیدند و عرض کردند: ای پیامبر! از خدا بخواه تا جلوی باران را بگیرد که ما نزدیک است غرق شویم.

همه مردم گرد آمدند. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم دوباره دست به دعا برداشت و به مردم نیز فرمان داد آمین بگویند. مردی از میان جمعیّت گفت: ای رسول خدا! دعا را بلند بخوان تا ما هم بشنویم، زیرا همه دعایی را که تو می‌خوانی ما نمی‌شنویم. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود:

بگویید: خدایا! بر پیرامون ما ببارد نه بر ما. خدایا! این باران را بر دل صحرا بریزان و در پای درختها و چراگاههایی که گله‌داران رمه‌های خود را می‌چرانند. خدایا! آن را رحمت قرار ده و عذابش قرار مده.

همیشه برق آسمان به دنبال خود باران دارد

[۲۶۷] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: هیچ گاه آذرخشی نه در تاریکی شب و نه در روشنایی روز نجهد مگر آنکه باران همراه خود دارد.

جایگاه ابرها در روی زمین‌

[۲۶۸] ابن عزرمی در حدیث مرفوعی روایت می‌کند که از امیر المؤمنین علیه السّلام پرسیدند:

ابرها در کجا هستند؟ فرمود: بر درختی و روی تلّی در کنار دریا که در همان جا مأوا می‌کنند، و چون خداوند عزّ و جلّ اراده کند که آن را به جایی روانه سازد بادی بفرستد تا

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
232

فرمود: به امّ فروه بگویید بیاید و بشنود که با جدش چه کردند! سفیان می‌گوید: امّ فروه آمد و در پس پرده بنشست. سپس امام صادق علیه السّلام به من فرمود: برای ما سوگسروده‌ای بخوان. او می‌گوید: گفتم: ای امّ فروه! اشک از دیده همی بباران. امّ فروه که این بیت را شنید شیون کرد و زنان نیز شیون سر دادند. امام صادق علیه السّلام فرمود: در خانه، اهل مدینه بر در خانه گرد آمده بودند. امام صادق علیه السّلام شخصی را نزد آنان فرستاد و او به مردم گفت: کودکی از ما غش کرده و مردم بدین سبب می‌نالند.

داستانی از جنگ خندق‌

[۲۶۴] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: هنگامی که در جنگ خندق پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم خندق را حفر می‌کرد مسلمانان به سنگ سختی رسیدند. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم کلنگ را از دست امیر المؤمنین علیه السّلام- یا از دست سلمان رضی اللَّه عنه- گرفت و ضربتی بدان سنگ زد که سه پاره شد.

رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: در این ضربتی که بدین سنگ زدم گنجینه‌های پادشاه ایران و روم بر من گشوده گشت. یکی از آن دو به دیگری گفت: گنجینه‌های قیصر و کسری را به ما وعده می‌دهد و حال آنکه هیچ یک از ما جرأت ندارد برای قضای حاجت برون رود.

باد (ازیب) یا باد جنوب‌

[۲۶۵] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: خداوند تبارک و تعالی بادی دارد که (ازیب) خوانده می‌شود که اگر به مقدار سوراخ بینی گاوی از آن باد بفرستد هر آنچه را میان آسمانها و زمین باشد بر بیاشوبد، و این همان باد جنوب است.

معجزه باران از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۲۶۶] ابو العباس رزیق از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: گروهی نزد پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم آمدند و عرض کردند: ای رسول خدا! سرزمین ما چند سال است که به خشکسالی گرفتار شده است. خدای تبارک و تعالی را بخوان تا برای ما بارانی فرو

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11085
صفحه از 420
پرینت  ارسال به