239
روضة الکافی (ترجمه)

آنها در باره من با یک دیگر اختلاف نیابند. عرض کردم: ما هرگز تا بدین حد به چنین نامه‌ای نیازمند نشده بودیم. امام علیه السّلام فرمود: با بودن مروان و ابن ذر چگونه چنین چیزی شدنی است! عبد الاعلی می‌گوید: من از این سخن گمان بردم که حضرت علیه السّلام چنین نامه‌ای نخواهد نگاشت، پس از خدمت آن حضرت برخاستم و نزد اسماعیل رفتم و بدو گفتم: ای ابا محمد! من اختلاف شیعه و دشمنی آنها با یک دیگر را به آگاهی پدرت رساندم و او فرمود: من قصد دارم نامه‌ای برای آنها بنویسم که از این پس حتی دو نفر در باره من با یک دیگر اختلاف نیابند. اسماعیل گفت: پدرم نام مروان و ابن ذر را نبرد؟ گفتم: آری.

گفت: ای عبد الاعلی! براستی که شما را بر ما حقّی است چونان که ما را بر شما، و بخدا سوگند شما در ادای حقّ ما شتابان‌تر نیستید از ما نسبت به حقوق شما. آن گاه گفت: من در این پیرامون خواهم اندیشید. سپس گفت: ای عبد الاعلی! چه می‌شود اگر مردمی که پیرو یک آیینند و به سوی یک رهبر دینی روی دارند و بایدها و نبایدهای خویش را از او می‌ستانند و کارشان را به او مستند می‌سازند در باره او اختلافی نیابند؟! ای عبد الاعلی! همانا مرد مؤمن را نزیبد که اگر دید برادرش در رسیدن به یکی از درجات بهشت بر او پیشی جسته به زیرش کشد، چنان که برای آن دیگری نسزد که دست رد به سینه برادر خویش زند و او را از خود براند، بلکه بر اوست تا وی را به درجه خود رساند و از خدا برایش آمرزش بخواهد.

حدیث در پیشوای بر حق و فرقه‌های گوناگون‌

[۲۸۳] ابو خالد کابلی می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام پیرامون این آیه شریفه: ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِیهِ شُرَکاءُ مُتَشاکِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ یَسْتَوِیانِ مَثَلًا... «۱» پرسش کرد.

امام علیه السّلام فرمود: اما آن کس که شریکان بر سر او کشمکش کردند همان اوّلی بود که گروههای گوناگون پیرامون حکومت او گرد آمدند و با این حال یک دیگر را لعن و نفرین

______________________________

(۱) «خدا مثلی می‌زند، مردی که شریکان بر سر او کشاکش کنند، و مردی که تسلیم مرد دیگر است، آیا حکایت این دو یکسان است؟» (سوره زمر/ آیه ۲۹).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
238

غمگین و افسرده بود. عرض کرد: ای رسول خدا! چگونه است که من تو را افسرده و غمگین می‌یابم؟ فرمود: دیشب خوابی دیدم. عرض کرد: چه خوابی دیده‌ای؟ فرمود:

دیدم بنی امیه بر منبرم بالا می‌روند و فرمود می‌آیند! عرض کرد: سوگند بخدایی که تو را بحق به پیامبری برگزید من از این خواب هیچ نمی‌دانم. پس به آسمان بالا رفت و خدای عزّ و جلّ او را به همراه آیاتی به زمین فرستاد تا با آن آیات پیامبر را آرامش بخشد:

أَ فَرَأَیْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِینَ* ثُمَّ جاءَهُمْ ما کانُوا یُوعَدُونَ* ما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُونَ «۱»، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ* وَ ما أَدْراکَ ما لَیْلَةُ الْقَدْرِ* لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ «۲». خداوند این آیات را برای آن جماعت فرو فرستاد و شب قدر را برای پیامبرش از هزار ماه نیکوتر قرار داد.

تفسیر آیه شریفه ۶۳ سوره نور از امام صادق علیه السّلام‌

[۲۸۱] عبد الاعلی می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام پیرامون آیه شریفه:.. فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ «۳» پرسش کردم. حضرت فرمود: مقصود فتنه در دین اوست یا زخمی که خدا در برابر آن پاداشی بدو ندهد.

حدیث در اختلاف شیعیان با یک دیگر

[۲۸۲] عبد الاعلی می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: شیعیان شما با هم در می‌ستیزند و یک دیگر را خوش نمی‌دارند، خوب است- قربانت گردم- به وضع ایشان نظری بیفکنید. حضرت فرمود: من می‌خواهم نامه‌ای برای آنها بنویسم که حتی دو نفر از

______________________________

(۱) «آیا می‌بینی که اگر ما آنها را کامروا گردانیمشان سالیانی سپس بیایدشان آنچه وعده داده می‌شدند، بی‌نیازشان نکند آنچه به آن کامروا بودند» (سوره شعراء/ آیه ۲۰۵ تا ۲۰۷).

(۲) «همانا ما آن را فرمود آوردیم در شب قدر و نمی‌دانی که شب قدر چیست، شب قدر از هزار ماه بهتر است» (سوره قدر/ آیه ۱ تا ۳).

(۳) «باید بترسند کسانی که خلاف فرمان او کنند از اینکه بدیشان بلیّه و فتنه‌ای برسد و یا به عذابی دردناک دچار گردند» (سوره نور/ آیه ۶۳).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11573
صفحه از 420
پرینت  ارسال به