243
روضة الکافی (ترجمه)

عرق خجالت از سر و رویشان ریزان بود و چشم از زمین برنمی‌داشت. پدرم که وضع آنها را دید فرمود: خدا رحمتتان کند من نظری جز خیر نداشتم. همانا بهشت را درجاتی است:

درجه مردمی که اهل عمل هستند چنان است که کسی از اهل سخن بدان نرسد، و درجه اهل سخن نیز درجه‌ای است که دیگران بدان نرسند. بخدای سوگند همین که پدرم این سخن را گفت چنان بود که گویی، بند از پای ایشان گشوده باشند.

شیعه علی علیه السّلام‌

[۲۹۰] موسی بن بکر واسطی می‌گوید: ابو الحسن علیه السّلام به من فرمود: اگر من شیعیان خود را بررسی کنم مردمی نخواهم یافت مگر زبان آور، و چون بیازمایمشان آنها را نخواهم یافت مگر از دین برگشته، و اگر در بوته آزمایششان گذارم از هزار نفر یک نفر هم سالم بیرون نیاید، و اگر غربالشان کنم چیزی جز آنچه از من است در غربال نماند. اینها دیر زمانی است که بر بالشها تکیه زده‌اند و گفته‌اند: ما شیعه علی هستیم و حال آنکه شیعه علی تنها آن کسی است که کردارش گفتارش را تصدیق کند.

روز رستخیز و گواهی حضرت مریم و یوسف و ایّوب علیهم السّلام‌

[۲۹۱] عبد الاعلی وابسته آل سام می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: در روز رستخیز زنی را که به سبب زیباییش به گناه افتاده بیاورند. آن زن می‌گوید: خدایا! تو مرا زیبا آفریدی و به همین سبب به من آن رسید که رسید. پس مریم علیها السّلام را در برابرش حاضر کنند و بدو گویند: آیا تو زیباتری یا او؟ ما او را زیبا آفریدیم اما او به فتنه گرفتار نیامد. نیز مرد زیبایی را که به سبب زیباییش به گناه افتاده بیاورند و او گوید: بار خدایا! تو مرا زیبا آفریدی و از این رو گرفتار زنان گشتم و از زنان به من آن رسید که رسید. پس یوسف را نزدش حاضر کنند و بگویند: آیا تو زیباتری یا او؟ ما او را زیبا آفریدیم ولی با این حال به گناه دامن نیالود. نیز مرد بلا دیده‌ای را بیاورند که به سبب ابتلایش به گناه افتاده. آن شخص می‌گوید: بار خدایا! بلا را بر من سخت گرداندی تا جایی که به گناه افتادم.

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
242

حضرت آمده بود و از مفاخر قریش و عرب داد سخن می‌داد. حضرت به او فرمود: این سخنها را وانه، مردم سه گروهند: عرب، وابسته به عرب، و عجم غیر مسلمان. و ما عرب هستیم و وابستگان، شیعیان ما هستند، و هر کس بر طریقه ما نباشد عجم دور از اسلام است. مرد قریشی گفت: تو که چنین می‌گویی پس تیره‌ها و خاندانهای عرب و قریش چه می‌شوند؟ امام علیه السّلام فرمود: جز این سخنی برای گفتن نیست.

ناصبی‌ها در هنگام ظهور امام قائم علیه السّلام‌

[۲۸۸] سلّام بن مستنیر می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: آن گاه که قائم علیه السّلام ظهور کند ایمان را بر هر شخص ناصبی عرضه کند، پس اگر از روی حقیقت ایمان آورد پس چه بهتر و الّا گردنش را می‌زند، یا باید جزیه بپردازد چنان که امروزه اهل ذمّه جزیه می‌پردازند، و همیانی به کمرشان می‌بندند و آنها را از شهرها به روستاها می‌فرستند.

در اختلاف بیان گفتار و کردار

[۲۸۹] امام باقر علیه السّلام فرمود: روزی پدرم در حالی که اصحاب او نزدش بودند فرمود:

کدام یک از شما حاضر است تکه آتش داغی را در دست بگیرد و آن قدر نگاهش دارد که خاموش شود؟ مردمی که حاضر بودند همگی خاموش ماندند و از دادن پاسخ خودداری می‌کردند، من برخاستم و گفتم: پدر جان! اگر اجازت می‌فرمایی من چنین کنم فرمود:

مقصود من تو نبودی، تو از منی و من از تو، مقصود من اینانند. امام سه بار این سخن را تکرار کرد و سپس فرمود: همانا که چه بسیار است توصیف و تعریف و چه اندک است عمل! اهل عمل اندکند، آری، اهل عمل اندکند. اینک بدانید که ما اهل عمل و اهل سخن را بخوبی می‌شناسیم و این را برای سرگردان کردن شما نگفتم بلکه برای آن بود که نیکان شما را بیازماییم و آثارتان را ثبت کنیم.

امام باقر علیه السّلام فرمود: هنگامی که این سخن را از پدرم شنیدند بخدا سوگند، مثل آن بود که زمین آنها را از شدت شرم و خجلت به خود لرزاند، تا جایی که من مردی را دیدم که

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12216
صفحه از 420
پرینت  ارسال به