255
روضة الکافی (ترجمه)

آبی است که تازه از عرش رسیده، سپس حضرت علیه السّلام چنین سخن آغازید و فرمود: در زیر عرش دریایی نهان شده است و آبی در آن دریاست که روزی حیوانات را آن آب می‌رویاند، و هنگامی که خداوند والانام اراده کند که از روی مهر آنچه را خواهد برای آنها برویاند بدان آب وحی فرماید و آن آب نیز- آن گونه که گمان می‌کنم فرمود- بر طبق خواسته او همچنان از آسمانی به آسمان دیگر فرو ریزد تا به آسمان دنیا می‌رسد، پس آسمان دنیا نیز، آن آبها را برابر می‌افکند و ابر چونان غربال است. سپس خداوند به باد وحی می‌فرماید که: ابر را بکوب و آبش بساز همچون آبهای دیگر و سپس به فلان جا ببر و بر آنها ببار تا سیل و جز آن جریان یابد. او نیز بر اساس دستورات الهی بر آن جا که بدو دستور داده شده ببارد و هیچ قطره بارانی نیست مگر آنکه فرشته‌ای همراه آن است تا آن را در جایگاهش بنشاند. و هیچ قطره بارانی فرو نریزد مگر به تعداد معین و اندازه مشخص جز بارانی که در روز طوفان نوح علیه السّلام باریدن گرفت که سیل آسا بریخت بی‌هیچ اندازه و شماری.

راوی می‌گوید: سپس امام صادق علیه السّلام از پدرانش علیهم السّلام و از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم حدیث کرد که آن حضرت فرمود: همانا خدای عزّ و جلّ ابر را غربالهای باران قرار داد، و در آغاز آن را به صورت تگرگ گرداند و ابر است که آن را آب می‌کند و به صورت باران در می‌آورد تا بدان چه اصابت می‌کند زیان نرساند، و تگرگ و آذرخشی که می‌بینید در واقع عذابهایی است از سوی خدای عزّ و جلّ تا به هر یک از بندگانش که خواهد اصابت کند.

سپس فرمود: پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: به باران و هلال ماه اشاره نکنید که خداوند این کار را خوش نمی‌دارد.

یک پند حکیمانه از امیر المؤمنین علیه السّلام‌

[۳۲۷] علی بن اسباط در حدیث مرفوعی روایت کرده که امیر المؤمنین علیه السّلام به ابن عباس نوشت: اما بعد چه بسا آدمی را رسیدن به آنچه از دستش نمی‌رفت، شاد کند و نرسیدن به چیزی که هرگز بدو نمی‌رسید- حتی اگر می‌کوشید- غمگین سازد، پس باید خوشحالی

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
254

تکلیف زنازاده‌

[۳۲۲] ابن ابی یعفور می‌گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: زنازاده به کار گماشته می‌شود [و مورد تکلیف قرار می‌گیرد]، پس اگر کار نیک انجام دهد پاداش درمی‌یابد و اگر کار بد کند کیفر می‌بیند.

مروان و وزغ و استراق سمع‌

[۳۲۳] عبد الرحمن بن ابی عبد اللَّه می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود:

هنگامی که پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم از اتاقش بیرون آمد که مروان و پدرش به سخنان او [که در اتاق با همسرانش می‌فرمود] گوش می‌دادند. حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او فرمود: ای وزغ زاده وزغ.

امام صادق علیه السّلام فرمود: از آن روز عقیده بر آن شد که وزغ به سخن مردم گوش می‌دهد.

مروان و نفرین پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۳۲۴] زراره می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: آن گاه که مروان زاده شد خواستند تا پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم برای او دعا کند. پس او را نزد عایشه فرستادند تا او را خدمت پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم برد و حضرت برایش دعا نماید. پس چون عایشه او را نزدیک پیامبر آورد حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: این چلپاسه «۱» چلپاسه زاده را از من دور کنید. زراره می‌گوید: جز این نمی‌دانم که امام باقر علیه السّلام فرمود: پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم او را نفرین کرد.

[۳۲۵] این همان حدیث هفتاد و شش است که ترجمه آن گذشت.

[۳۲۶] مسعدة بن صدقه از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: علی علیه السّلام را عادت بر آن بود که در آغاز بارش باران زیر آن می‌ایستاد تا سر و ریش و جامه‌اش تر می‌شد.

پس به حضرت علیه السّلام عرض شد: بهتر است زیر سقفی بروی. حضرت علیه السّلام فرمود: این همان

______________________________

(۱) بزمجه (سوسمار کوچک) که در مکانهای گوناگون رنگ عوض کند.

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11527
صفحه از 420
پرینت  ارسال به