261
روضة الکافی (ترجمه)

و با دست خود اشاره به گروه مردم کرد و سپس فرمود: إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا «۱».

نظر امام باقر علیه السّلام پیرامون خلیفه اوّل و دوّم‌

[۳۴۰] حنان بن سدیر از پدرش روایت می‌کند که گفت: از امام باقر علیه السّلام پیرامون آن دو نفر [خلیفه اول و دوم] پرسش کردم. حضرت فرمود: ای أبو الفضل! پیرامون آن دو از من چه می‌پرسی؟ بخدا سوگند هرگز کسی از ما نمرده مگر آنکه خشم آن دو را در سینه داشته و اکنون کسی از ما نیست مگر آنکه از آن دو خشم دارد، و این همان است که سالخوردگان ما به کودکانمان سفارش می‌کنند، چه، آن دو به حقّ ما ستم ورزیدند و از پرداخت سهممان جلو گرفتند و نخستین کسانی بودند که بر گردن ما سوار شدند و در اسلام رخنه‌ای را به روی ما گشودند که هرگز بسته نگردند تا آن گاه که قائم ما قیام کند و سخنگوی ما سخن آغازد. سپس فرمود: هان بخدا سوگند که اگر قائم ما قیام کند یا سخنگوی ما سخن آغازد از کارهای آن دو چیزهایی را هویدا سازد که تا آن هنگام پنهان بوده است و کارهایی از آن دو را بپوشاند که تظاهر به آن می‌کرده‌اند. بخدا سوگند هیچ بلا و گرفتاری بنیان نهاده نشد و بر سر خاندان ما نیامد مگر آنکه آن دو پایه آن را شالوده ریختند، پس نفرین خدا و فرشتگان و همه مردم بر ایشان.

ارتداد مردم پس از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۳۴۱] نیز حنان از پدرش و او از امام باقر علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: همه مردم پس از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم از دین برگشتند جز سه نفر. عرض کردم: آن سه نفر چه کسانی بودند؟

فرمود: مقداد بن اسود، ابو ذر غفاری و سلمان فارسی که رحمت خدا و برکاتش بر ایشان باد. آن گاه پس از گذشت زمان کوتاهی مردمان دیگری هم از مسأله آگاه شدند، و فرمود:

______________________________

(۱) «آنها نیستند مگر همچون چهارپایان یا حتّی گمراهتر» (سوره فرقان/ آیه ۴۴).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
260

حدیث در قناعت و پارسایی‌

[۳۳۸] هشام بن سالم می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که به حمران بن اعین می‌فرمود: ای حمران! به کسی بنگر که در قدرت، دون توست، و به کسی منگر که در قدرت، فوق توست که این شیوه برای تو در آنچه روزیت شده قانع‌کننده‌تر است و شایسته است که تو را سزاوار نعمت بیشتری از سوی پروردگارت گرداند، و بدان که عمل اندک پیوسته همراه با یقین نزد خداوند والانام برتر است از عمل فراوان بدور از یقین.

و بدان که هیچ گونه پارسایی فایده‌مندتر از دوری کردن از محرّمات الهی و دست شستن از آزار مؤمنان و غیبت کردن ایشان نیست، و هیچ زندگانی‌ای گواراتر از خوش اخلاقی نیست، و هیچ مالی سودمندتر از قناعت‌ورزی در همان مال اندک نیست که کفایت زندگی می‌کند، و هیچ جهلی زیانبارتر از خود محوری نباشد.

حدیث در بیان مصداق «مردم» و «اشتباه مردم» و «نسناس»

[۳۳۹] سعید بن مسیّب می‌گوید: از حضرت علی بن الحسین علیه السّلام شنیدم که فرمود:

مردی خدمت امیر المؤمنین علیه السّلام آمد و عرض کرد: اگر براستی عالم هستی، مرا از مردم و اشباه مردم و نسناس آگاه گردان. امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود: ای حسین! پاسخ این مرد را بده. امام حسین علیه السّلام فرمود: اما اینکه گفتی ناس [مردم] کیانند؟ ماییم آن مردم و لذا خداوند سبحان در قرآن می‌فرماید: ثُمَّ أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفاضَ النَّاسُ... «۱» و رسول خدا آن کسی بود که مردم را کوچ می‌داد. و اما اینکه از اشباه مردم پرسیدی، پس ایشان شیعیان مایند و هم آنها دوستان ما هستند و از مایند، و از همین رو ابراهیم فرمود:

... فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی... «۲». و اما اینکه از نسناس پرسیدی، ایشان اکثریت مردمند.

______________________________

(۱) «پس از همان جا که مردم کوچ کنند شما هم کوچ کنید» (سوره بقره/ آیه ۱۹۹).

(۲) «هر که از من پیروی کند از من است» (سوره ابراهیم/ آیه ۳۶).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11553
صفحه از 420
پرینت  ارسال به