273
روضة الکافی (ترجمه)

خداوند بی‌بهره نمی‌شوند مگر پس از آنکه خودشان آن را دگرگون ساخته و از فرمانبری حق روی بتافته‌اند و در سپاس گزاردن از نعمت خدا سستی ورزیده‌اند، چه، خداوند عزّ و جلّ در کتاب استوار خود فرموده است:... إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّی یُغَیِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ «۱»، و اگر نافرمانها و گنه‌پیشگان، در آن هنگام که از زوال نعمت خدا و رسیدن انتقامش و دگرگون شدن عافیتش حذر می‌کردند، یقین می‌یافتند که اینها همه از سوی خدا و به سبب عملکرد خود آنهاست و در آن حال از اعمال خود دست می‌شستند و توبه می‌کردند و از راستی و صدق و صفا و اعتراف به گناه خود به درگاه خدای عزّ و جلّ پناه می‌بردند، خداوند از همه گناهانشان چشم می‌پوشید و از هر لغزشی که کرده بودند در می‌گذشت، و هر نعمتی را که به ایشان ارمغان کرده بود بدیشان باز می‌گرداند، و هر نوع سامانه و نعمتی را که از ایشان ستانده تباه ساخته بود، به ایشان باز می‌گرداند.

پس ای مردمان! از خدا آن گونه بترسید که باید، و ترس از خدا را شعار خود سازید و یقین خویش را خالص گردانید و از کار زشتی که شیطان شما را بدان واداشت از جنگ با ولی امر و دانشمندان پس از پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و از همکاری با یک دیگر در پراکندن جمع مسلمانان و از هم پاشاندن کار و تباه ساختن صلاح میان مردم توبه کنید. همانا خدای عزّ و جلّ توبه را بپذیرد و از بدیها چشم پوشد و به آنچه می‌کنید آگاهی دارد.

چگونگی آفرینش برخی ستارگان‌

[۳۶۹] ابو عبد اللَّه مداینی از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که فرمود: همانا خدای عزّ و جلّ در هفتمین فلک ستاره‌ای آفرید و آن را از آب سرد خلق فرمود و دیگر ستارگان روان، از آب گرم هستند، و آن ستاره پیامبران و اوصیاست و همان ستاره امیر المؤمنین علیه السّلام است که

______________________________

(۱) «همانا خداوند نعمتی را که نزد گروهی است تغییر ندهد تا آنچه را در خودشان هست تغییر دهند، و چون خدا بر گروهی بدی خواهد جلوگیری ندارد، و آنها را جز خدا دوستداری نیست» (سوره رعد/ آیه ۱۱).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
272

شود و زمین لرزه پدید آید.

دستور امیر المؤمنین علیه السّلام بر توقّف لرزش زمین‌

[۳۶۶] تمیم بن حاتم می‌گوید: در خدمت امیر المؤمنین علیه السّلام بودیم که زمین بر خود لرزید پس حضرت با دست بدان اشارت فرمود و گفت: تو را چه می‌شود آرام گیر، آن گاه رو به ما کرد و فرمود: آگاه باشید که اگر این لرزش همان لرزشی بود که خدای عزّ و جلّ فرموده پاسخم را می‌داد ولی این لرزش آن نبود.

در دوست داشتن شیعیان‌

[۳۶۷] ابو شبل می‌گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: هر که شما را به سبب آیین و باوری که دارید دوست بدارد به بهشت می‌رود، اگر چه آن باور شما را نداشته باشد.

گرفته شدن نعمت از گروهی به واسطه عملکرد خودشان است‌

[۳۶۸] سلام بن مستنیر از امام باقر علیه السّلام نقل کرده که فرمود: آن گاه که داستان امیر المؤمنین علیه السّلام و طلحه و زبیر و عایشه در بصره به پایان رسید آن حضرت به منبر رفت و خدای را حمد و سپاس گفت و بر پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم درود فرستاد و سپس فرمود:

ای مردمان! آگاه باشید که دنیا شیرین و خرّم می‌نماید و مردم را به شهوات می‌فریبد و خوشیهای زودگذر خود را برای آنان می‌آراید، سوگند بخدای که دنیا آرزومند خویش را می‌فریبد و با کسی که امید آن را برد خلف وعده می‌کند و زود است که پشیمانی و افسوس برای مردمانی به بار آورد که بدان روی کرده‌اند و در به کف آوردن آن با یک دیگر به رقابت برخاسته‌اند و بر دین باوران و اهل فضیلت، از سر ستم و کینه‌جویی و سرکشی و گردن فرازی حسد ورزیدند و ستم روا داشتند.

بخدا سوگند هیچ گاه مردمی در خرّمی نعمتهای خداوندی و نه در پرهیزگاری دایمی که در انجام طاعت خدا و شکر نعمتهای او زندگی خویش را سپری کرده باشند از نعمتهای

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11532
صفحه از 420
پرینت  ارسال به