289
روضة الکافی (ترجمه)

یعنی ایرانیان مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ یعنی رومیان سَیَغْلِبُونَ «۱» یعنی مسلمانان بر ایشان چیرگی یابند فِی بِضْعِ سِنِینَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ* بِنَصْرِ اللَّهِ یَنْصُرُ مَنْ یَشاءُ... «۲»، و چون مسلمانان با ایرانیان جهاد کردند و ایران را گشودند مسلمانان به یاری خداوند شاد شدند.

او می‌گوید: من گفتم: آیا چنین نیست که خداوند می‌فرماید در اند سال، با اینکه مؤمنان سالهای بسیار با پیامبر گذرانیدند و دوران خلافت ابو بکر را هم پشت سر گذاشتند و در دوران خلافت عمر بر ایران چیرگی یافتند؟ امام علیه السّلام در پاسخ فرمود: آیا نگفتم که این آیه تاویل و تفسیری دارد ای ابا عبیده! و قرآن ناسخی دارد و منسوخی آیا نشنیدی که خداوند فرمود: لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ یعنی اختیار با اوست که پس اندازد یا پیش بدارد و پیش بدارد، آنچه را در سخن پیش انداخته است تا آن روزی که به طور حتم مقرر گردد که نصرت و یاری به مسلمانان رسد، و این است همان سخن پروردگار که: وَ یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ* بِنَصْرِ اللَّهِ یَنْصُرُ مَنْ یَشاءُ یعنی روزی که فرمان نصرت حتمی گردد.

پاسخ به سخن اهل سنّت در بیعت با ابو بکر

[۳۹۸] عمرو بن ابو المقدام از پدرش نقل می‌کند که گفته: به امام باقر علیه السّلام عرض کردم:

اهل سنّت چنین گمان می‌برند که چون همه مردم در بیعت با ابو بکر همداستان شدند پس این امر مورد خشنودی پروردگار بوده است و چنین نیست که خداوند امّت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را پس از او به فتنه افکند. امام باقر علیه السّلام فرمود: آیا ایشان کتاب خدا را نخوانده‌اند و پروردگار نمی‌فرماید که: وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلی أَعْقابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلی عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللَّهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اللَّهُ

______________________________

(۱) «و آنان پس از شکستشان پیروز خواهند شد» (سوره روم/ آیه ۳).

(۲) «در چند سال برای خدا است کار از پیش و از پس، و در آن روز خوشحال خواهند شد مؤمنان به یاری خدا، یاری کند هر که را خواهد» (سوره روم/ آیه ۴ و ۵).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
288

نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ... «۱». نه بخدا سوگند عیسی را در برابر یهود یاری نرساندند و برای او نبرد نکردند، و بخدا سوگند شیعه ما از آن هنگام که خداوند والانام جان پیامبرش را گرفت همچنان ما را یاری می‌کند و به خاطر ما نبرد می‌کند و در راه ما سوخته می‌شوند یا شکنجه می‌گردند و یا در شهرها در به در می‌شوند. خداوند به آنها از سوی ما جزای خیر دهد. امیر المؤمنین علیه السّلام فرموده است: بخدا سوگند اگر بینی دوستان ما را با شمشیر بزنند بغض ما در دل نگیرند، و بخدا سوگند اگر به دشمنان خویش نزدیک شوم و ثروتی کلان بدیشان بخشم باز هم ما را دوست نخواهند داشت.

تفسیر آیاتی از سوره روم در بیان امام باقر علیه السّلام‌

[۳۹۷] ابو عبیده می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام پیرامون این آیه شریفه: الم* غُلِبَتِ الرُّومُ فِی أَدْنَی الْأَرْضِ... «۲» پرسش کردم. حضرت فرمود: ای ابو عبیده! این سخن تأویلی دارد که جز خدا و راسخان در علم از خاندان محمد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم آن را ندارند. هنگامی که پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به مدینه هجرت کرد و اسلام فیروزی یافت نامه‌ای به پادشاه روم نوشت و آن را همراه پیکی بفرستاد و پادشاه روم را به اسلام فرا خواند، و نامه‌ای نیز به پادشاه ایران نوشت و آن را نیز با فرستاده‌ای گسیل داشت و او را هم به اسلام خواند.

پادشاه روم نامه پیامبر اکرم را بزرگ داشت و بر فرستاده او عزت نهاد، در حالی که پادشاه ایران نامه پیامبر را ناچیز شمرد و آن را پاره کرد و پیک پیامبر را خوار کرد. در آن روز پادشاه ایران با پادشاه روم در حال جنگ بود و مسلمانان آرزو می‌کردند پادشاه روم بر پادشاه ایران چیرگی یابد و به او امید بیشتری از پادشاه ایران می‌بردند. و چون پادشاه ایران در این جنگ چیرگی یافت، مسلمانان را خوش نیامد و بدین سبب غمگین شدند و لذا این آیه فرو فرستاده شد: الم* غُلِبَتِ الرُّومُ فِی أَدْنَی الْأَرْضِ... یعنی ایران بر روم پیروز شد در نزدیکترین سرزمین که عبارت بود از شامات و اطراف آن وَ هُمْ

______________________________

(۱) «یاوران من در راه خدا کیانند؟ حواریون گفتند: مائیم یاوران خدا» (سوره صف/ آیه ۱۴).

(۲) «الف، لام، میم، رومیان در نزدیک این سرزمین مغلوب گشتند» (سوره روم/ آیه ۱ تا ۳).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12226
صفحه از 420
پرینت  ارسال به