291
روضة الکافی (ترجمه)

و قدریه و معتزله هستند. فرمود: اینها مرا می‌خواهند پس برخیز تا به نزد آنها برویم.

حضرت برخاست و من نیز با ایشان برخاستم، و چون آنها دیدند که حضرت برخاست ایشان نیز به سوی حضرت آمدند. امام علیه السّلام بدیشان فرمود: دست از من بدارید و مرا نیازارید و نزد سلطانم مبرید زیرا من فتوایی برای شما نخواهم داشت. آن گاه دست مرا گرفت و آنها را به حال خویش وانهاد و به راه افتاد. چون از مسجد خارج شد به من فرمود: ای ابا محمّد! بخدا سوگند اگر شیطان پس از آن نافرمانی و تکبّری که کرده به اندازه عمر دنیا برای خداوند سجده کند سودی برایش نخواهد داشت و خداوند سجده او را نخواهد پذیرفت تا آن هنگام که خدا به او دستور داد در برابر آدم به سجده افتد. همین گونه است همین امّت گنه‌پیشه پس از رهایی پیامبر و رهبری که پیامبرشان برای آنها گمارده بود به فتنه افتادند.

پس خداوند تبارک و تعالی عملی از آنها را نپذیرد و حسنه‌ای از آنها را بالا نبرد تا از همان راهی به درگاهش روند که او مقرّر کرده، و از همان امامی پیروی کنند که به پیروی از او مأمور شده‌اند، و از همان دری که خدا و پیامبر به روی آنها گشوده‌اند درآیند. ای ابا محمّد! همانا خداوند عزّ و جلّ پنج فریضه را حتمی ساخته است: نماز، زکات، روزه، حج و ولایت ما، و در مواردی چهار فریضه را بدیشان رخصت داده ولی به هیچ روی برای هیچ یک از مسلمانان در ترک ولایت ما رخصتی داده نشده است، نه بخدا سوگند در ولایت ما رخصتی نیست.

در اجل و مدّت حکومتها

[۴۰۰] ابو اسحاق جرجانی از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ برای کسی که حکومتی برایش مقرر می‌دارد اجل و مدّتی قرار می‌دهد از شب و روز و سال و ماه، پس اگر در میان مردم به داد رفتار کنند خداوند عزّ و جلّ به چرخاننده چرخ دستور می‌دهد که آن را به کندی بچرخاند و از همین روی، روزها و شبها و سالها و ماههای آنها به کندی می‌گذرد، و اگر در میان مردم ستم کنند و به داد رفتار نکنند خداوند

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
290

الشَّاکِرِینَ «۱». او می‌گوید: به حضرت عرض کردم: آنها این آیه را به گونه‌ای دیگر تفسیر می‌کنند. امام علیه السّلام فرمود: آیا این گونه نیست که خداوند عزّ و جلّ، پیرامون امّتهای پیش از ایشان خبر داده که پس از آمدن دلایل دندانشکن و روشن، با هم اختلاف یافتند و می‌فرماید:... وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ «۲»، و همین آیه، خود دلیلی است بر آنکه یاران محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نیز پس از او با هم اختلاف یافتند و برخی از ایشان ایمان آوردند و پاره‌ای دیگر کفر ورزیدند.

در بیان ولایت ائمه علیهم السّلام‌

[۳۹۹] عبد الحمید بن ابو العلاء می‌گوید: وارد مسجد الحرام شدم و یکی از خدمتگزاران امام صادق علیه السّلام را دیدم پس به سوی او رفتم تا از حال امام صادق علیه السّلام پرسش کنم. ناگهان چشمم به امام صادق علیه السّلام افتاد که در حال سجده هست. بسیار منتظر ماندم و سجده او به نظر من طولانی رسید. برخاستم و چند رکعت نماز گزاردم و باز حضرت را در حال سجده یافتم. از خدمتکار ایشان پرسیدم: چند وقت است امام به سجده رفته؟ او گفت: پیش از آنکه تو نزد ما آیی. همین که امام علیه السّلام صدای مرا شنید سر از سجده برداشت و فرمود: ای ابا محمّد! نزد من بیا. من نزدیک حضرت رفتم و بر او درود فرستادم پس پشت سر آن حضرت صدایی شنیدم. فرمود: این صدای چیست؟ عرض کردم: گروهی از مرجئه

______________________________

(۱) «و محمّد جز فرستاده‌ای نیست که پیش از او فرستادگانی درگذشته‌اند، آیا اگر او بمیرد یا کشته شود شما به عقب بازگردید؟! و هر که به عقب بازگردد زیانی بخدا نرساند، و خداوند پاداش دهد سپاسگزاران را» (سوره آل عمران/ آیه ۱۴۴).

(۲) «و به عیسی بن مریم حجّتها دادیم و او را با روح القدس یاری رساندیم، و اگر خدا می‌خواست آنها که پس از پیامبران آمدند با وجود دلیلهایی که برایشان آمده بود با یک دیگر کارزار نمی‌کردند، ولی باز هم اختلاف کردند، از آنها کسانی بودند که ایمان داشتند و کسانی بودند که کفر ورزیدند، و اگر خدا می‌خواست با هم کارزار نمی‌کردند، ولی خدا هر چه خواهد می‌کند» (سوره بقره/ آیه ۲۵۳).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12171
صفحه از 420
پرینت  ارسال به