33
روضة الکافی (ترجمه)

و جان‌دار را آفرید، اگر شما دانش را از معدنش کسب می‌کردید، و آب را گوارا و شیرین نوش می‌نمودید، و خوبی را از جایگاهش ذخیره می‌گرفتید و راه را از آنجا که روشن است می‌پیمودید، و به روش درست می‌رفتید، راهها در برابر شما همواره بود، و نشانه‌ها برای شما پدیدار، و اسلام برای شما می‌درخشید، و خوش و فراوان می‌خوردید، و دیگر در میان شما کسی یافت نمی‌شد که گرسنه باشد، و دیگر بر مسلمان یا هم کیش شما ستم روا نمی‌شد، ولی شما راه تاریکی پیمودید، و دنیا با همه گستردگی بر شما تیره و تار شد، و درهای علم و دانش بر شما بسته گردید. شما با هوای نفس سخن گفتید، و در دین اختلاف کردید، و ندانسته به احکام دین فتوی دادید، و در پی گمراهان به راه افتادید تا شما را گمراه کردند، و امامان بر حق را رها کردید، و آنها نیز شما را وانهادند و به وضعی افتادید که به دلخواه خود داوری کنید، نه به حق.

هر گاه مسأله‌ای پیش می‌آمد از اهل ذکر می‌پرسیدید، و چون نظری برای شما می‌دادند سخن ایشان را همان دانش تلقّی می‌کردید، پس چگونه شد که آنها را رها نمودید، و پشت سر نهادید و با ایشان به مخالفت برخاستید. آرام باشید که به زودی آنچه را کشتید خواهید دروید، و سرانجام جرم‌های خود را، و هر آنچه را به سوی خود جلب کردید، خواهید دید.

سوگند به آنکه دانه را شکافت و سبز کرد، و جاندار را آفرید و بدان روح بخشید، هر آینه می‌دانید که منم صاحب الامر و پیشوای شما، و کسی که باید از او فرمان برید و پیرویش کنید، و منم دانشمند و عالم شما، در آنچه شما را اصلاح کند، و آنکه به وسیله دانشش شما را نجات تواند بخشید. منم وصیّ پیامبر شما و برگزیده پروردگارتان و زبان قرآنتان و دانا به مصلحت شما، و پس از اندک مدّتی آرام آرام بر شما فرود خواهد آمد، آنچه را وعده داده شدید، و آنچه به امّت‌های پیش از شما نازل شده است، و بتحقیق خدا شما را در باره امامانتان بازپرسی کند، با آنان محشور خواهید شد و فردا به درگاه خداوند عزّ و جل خواهید رفت.

بخدا سوگند اگر به شماره یاران طالوت، یا شماره یاران بدر، یاور داشتم هر آینه با تیغ

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
32

خطبه دیگری از امیر المؤمنین علیه السّلام‌

[۵] ابو الهیثم بن التیهان می‌گوید: امیر المؤمنین علیه السّلام در مدینه چنین خطبه خواند:

سپاس از آن خدایی است که خدایی جز او نیست، زنده‌ای که چگونگی ندارد، و پدید نیامده است، و برای هستی او چگونه بودنی نیست، و مکانی ندارد، و در چیزی نباشد، و بر فراز چیزی قرار نگرفته باشد، و برای خود مکانی نیافریده باشد، و پس از اینکه چیزی را آفرید از او نیروی تازه‌ای نگرفت، و پیش از آنکه چیزی را پدید آورد ناتوان نبوده است، و پیش از آفرینش چیزی هراس نداشته، و از تنهایی خود نگران نبوده. به چیزی نماند، و پیش از آفرینش خود بی‌سلطنت نبوده، و پس از آنکه هر آنچه آفریده از میان برود باز هم بی‌سلطنت نشود. معبودی بوده زنده امّا نه به زندگی عرضی، و مالک بوده پیش از آنکه چیزی را بیافریند، و مالک است پس از آفرینش هستی. برای خداوند نیست چگونگی مکان، و نه اندازه‌ای که شناخته شود، و نه چیزی که بدو مانند باشد.

پایندگی طولانی او پیرش نسازد، و از وحشتی ناتوانی نگیرد. او آنچنان که مخلوقاتش رایزنی و یاری و گرفتن آگاهی از دیگری بر او لازم نیست، و هر چه را از خلق خود خواهد از دیگری نپرسد و کسب تکلیف نکند. دیدگان، او را در نیابند و او دیدگان را درمی‌یابد و اوست لطیف و خبیر. من گواهی می‌دهم که نیست خدایی جز اللَّه، یکی است و شریکی ندارد، و گواهی می‌دهم که محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بنده و پیامبر اوست که خداوند او را با هدایت و دین حق فرستاده است، تا او را بر همه دین آشکار سازد، اگر چه مشرکان را ناخوش آید، و او رسالت خود را رساند و راه هدایت را نمود.

ای امّتی که فریبش دادند و فریب خورد، و فریب فریبکار خود را فهمید و دانسته بر پذیرش این فریب پافشاری کرد، و از هوی و هوس خویش پیروی نمود، و خود را به تاریکی گمراهی افکند، و با اینکه حق و راستی برایش هویدا و آشکار بود، از آن روی برتافت و به راه روشن پشت کرد، و از آن به کژراهه رفت! سوگند به آنکه دانه را شکافت،

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11857
صفحه از 420
پرینت  ارسال به