325
روضة الکافی (ترجمه)

به زمین اشاره کرد.

ریزش گناهان شیعیان‌

[۴۷۰] ابو بصیر می‌گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: ای ابا محمد! همانا خدای عزّ و جلّ فرشتگانی دارد که گناهان را از دوش شیعیان ما فرو می‌ریزند چنان که باد خزان، برگ را از درخت، و این همان فرموده الهی است که:... یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ... وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا... «۱» و خدا از این سخن مقصود جز شما ندارد.

در یاد خدا به تنهایی‌

[۴۷۱] زراره می‌گوید: ابو الخطّاب در آن زمانی که بهترین وضع را در تدین داشت به من گفت: از امام صادق علیه السّلام در باره این آیه شریفه: وَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ... «۲» پرسیدم، و امام علیه السّلام فرمود: یعنی چون خدا به تنهایی یاد شود در باره فرمانبری کسانی از آل محمد که خداوند دستور فرمانبرداری از آنان را داده است قلب کسانی که به آخرت معتقد نیستند تنفّر یابد، و هر گاه یادآوری شوند به کسانی که خداوند به طاعت آنها فرمان داده بناگاه خرّم و شاد شوند.

[۴۷۲] کثیر بن کلثمه از یکی از دو امام باقر و صادق علیهما السّلام در باره آیه شریفه: فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ... «۳» نقل می‌کند که فرمود: معبودی نیست جز تو، منزّهی تو خدایا و من به ستایشت اندرم و به خود ستم کردم، پس مرا بیامرز که تو بهترین آمرزنده‌ای، نیست شایسته پرستشی مگر تو، منزّهی تو بار خدایا و من به سپاس تو اندرم، بد کردم و به خود ستم ورزیدم، توبه مرا بپذیر زیرا بسیار توبه پذیر و مهربانی.

______________________________

(۱) «به ستایش پروردگار خود تسبیح گویند و برای مؤمنان طلب آمرزش کنند» (سوره مؤمن/ آیه ۷).

(۲) «و چون خدا به تنهایی یاد شود دلهای کسانی که به روز رستخیز ایمان ندارند رمنده شود» (سوره زمر/ آیه ۴۵).

(۳) «پس آدم را خدایش کلمات را دریافت» (سوره بقره/ آیه ۳۷).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
324

شیطان با یک نفر است و او از دو نفر دورتر است. ای علی! هر گاه فردی تنها به سفر رود گمراه است، و اگر دو نفر به سفر روند دو گمراه خواهند بود، و اگر سه نفر به سفر روند دیگر مجموعی به شمار می‌روند. و در برخی روایات فرموده است که مسافرانی به شمار می‌آیند.

[۴۶۶] حمّاد بن عیسی از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: در سفارشهای لقمان به پسرش از جمله این بود که به او گفت: پسر عزیزم! در سفر، شمشیر، کفش، عمامه، خیمه، مشک آب، سوزن و نخ و جوالدوز خود را همراه بردار، و از دارو آنچه به کار تو و همسفرانت می‌آید همراه خود داشته باش، و در کارها با همسفران موافق و همسو باش مگر در نافرمانی از خدا.

[۴۶۷] سکونی از امام صادق علیه السّلام و او به نقل از پدرانش علیهم السّلام و ایشان از پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم روایت کرده‌اند که فرمود: از شرافت مرد است که چون به سفر می‌رود توشه‌اش نیک برگزیند.

[۴۶۸] عبد اللَّه بن سنان از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: شیوه علی بن الحسین علیه السّلام این بود که چون آهنگ سفر حج و عمره می‌کرد از بهترین توشه‌ها برمی‌گرفت؛ توشه‌هایی همچون بادام، شکر و قاووتهای بوداده و شیرین شده.

در بی‌وفایی دنیا

[۴۶۹] ولید بن صبیح می‌گوید: روزی خدمت امام صادق علیه السّلام شرفیاب شدم. آن حضرت چند جامه نزد من انداخت و فرمود: ای ولید! اینها را به همان تای خود تا کن. من در برابر آن حضرت به پا خاستم و امام علیه السّلام فرمود: خداوند معلّی بن خنیس را رحمت کند. من گمان کردم که امام علیه السّلام ایستادن مرا به ایستادن معلّی بن خنیس مانند کرده و به یاد او افتاده. امام سپس فرمود: أف بر این دنیا، أف بر این دنیا، همانا دنیا بلاکده‌ای است که خداوند در آن، دشمنش را بر دوستش چیره می‌گرداند و پس از آن سرایی در پیش است که چنین نیست. عرض کردم: قربانت گردم این سرا کجاست؟ فرمود: این جا، و با دست

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10207
صفحه از 420
پرینت  ارسال به