327
روضة الکافی (ترجمه)

... قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّیْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَیْکَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلی کُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً... «۱» یعنی آنها را قطعه قطعه کن و با یک دیگر در هم آمیز چنانچه گوشت این مردار در تن این درندگان که یک دیگر را خورده‌اند درهم آمیزد و او چنین کرد،... ثُمَّ اجْعَلْ عَلی کُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ یَأْتِینَکَ سَعْیاً... «۲»، و چون ابراهیم آنها را خواند بنزدش آمدند و شمار آن کوهها ده بود.

علّت سرما و گرما

[۴۷۴] سلیمان بن خالد می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم که گرما و سرما از چه پدید می‌آید؟ امام علیه السّلام فرمود: ای ابا ایوب! همانا مرّیخ ستاره‌ای است گرم و زحل ستاره‌ای است سرد، پس هر گاه مرّیخ اوج می‌گیرد زحل فرود می‌آید و این به گاه بهار باشد. این دو به همین وضع پیش می‌روند یعنی هر گاه مرّیخ یک درجه اوج گیرد زحل یک درجه فرود آید در طول سه ماه تا آنکه مرّیخ به حد اعلای ارتفاع خود می‌رسد و زحل آخرین درجه انحطاط خود را می‌پیماید، و در این هنگام است که مرّیخ بخوبی آشکار می‌گردد، و در این هنگام گرما شدت یابد، و چون آخر تابستان سپری شود و اول پاییز فرا رسد زحل ارتفاع گیرد و مرّیخ فرود خود را بیاغازد و همچنان پیش می‌روند یعنی هر درجه‌ای که زحل اوج می‌گیرد مرّیخ به همان درجه فرود می‌آید تا آنکه مرّیخ به حد اعلای فرود خود می‌رسد و زحل به نهایت اوج خود، و در این هنگام است که زحل آشکار می‌شود، و این روند در آغاز زمستان و پایان پاییز است، و از این رو سرما شدت گیرد، و هر قدر آن یک اوج گیرد این یک فرود آید و هر قدر آن فرود آید این یک اوج گیرد، پس اگر روزی از روزهای تابستان سرد باشد بدان که سبب آن ماه است، و روزی از روزهای زمستان گرم باشد سبب

______________________________

(۱) «فرمود: چهار پرنده را برگیر و نزد خویش پاره پاره کن، سپس هر پاره‌ای از آن را بر کوهی بگذار» (سوره بقره/ آیه ۲۶۰).

(۲) «سپس هر پاره‌ای از آن را بر کوهی بگذار، آنگاه آنها را بخوان تا شتابان نزد تو آیند» (سوره بقره/ آیه ۲۶۰).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
326

و در روایت دیگری در تفسیر همین آیه شریفه فرمود: از او به حق محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و علی و حسن و حسین و فاطمه علیهم السّلام درخواست کرد.

داستانی از حضرت ابراهیم علیه السّلام در دیدن ملکوت آسمانها و زمین‌

[۴۷۳] ابو بصیر از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: هنگامی که ابراهیم ملکوت آسمانها و زمین را دید مردی را مشاهده کرد که زنا می‌کند و بر آن مرد نفرین کرد و آن مرد بمرد، سپس مرد دیگری را در حال زنا دید او را نیز نفرین کرد و او نیز بمرد، و تا سه نفر همچنان نفرینشان کرد و آنها بمردند. پس خداوند والانام به او وحی فرستاد که: ای ابراهیم! دعای تو مستجاب است پس بر بندگان من نفرین مکن، چه، اگر من می‌خواستم آنها را از ابتدا خلق نمی‌کردم. همانا من خلایقم را به سه گونه آفریدم: بنده‌ای که مرا می‌پرستد و چیزی را انباز من نمی‌گیرد که من به چنین بنده‌ای پاداش نیک می‌دهم، و بنده‌ای که جز من را می‌پرستد که او را نیز از دست ندهم، و بنده‌ای که غیر مرا می‌پرستد ولی از پشت او کسی را می‌آفرینم که مرا می‌پرستد.

ابراهیم پس از آن نگاهی کرد و در ساحل دریا مرداری را دید که نیمی از آن در آب و نیمی از آن در خشکی قرار داشت، و درندگان دریا را دید که می‌آیند و نیمه او را که در دریا قرار دارد می‌خورند و سپس بازمی‌گردند و به یک دیگر حمله می‌کنند و هم را می‌خورند و آن گاه درندگان خشکی می‌آیند و از آن می‌خورند و آنها هم به یک دیگر یورش می‌برند و یک دیگر را می‌خورند. ابراهیم از آنچه دید در شگفت شد و گفت:... رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتی... «۱»، گفت: چگونه در روز معاد حیواناتی را زنده می‌کنی که یک دیگر را خورده‌اند؟... قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلی وَ لکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی... «۲»، یعنی همچنان که همه چیز را به چشم می‌بینم این حقیقت را نیز به چشم خود بنگرم،

______________________________

(۱) «خدایا نشانم ده چگونه مردگان رای زنده می‌کنی» (سوره بقره/ آیه ۲۶۰).

(۲) «گفت: آیا ایمان نیاوردی؟ گفت: آری، لیکن برای آنکه دلم آرام گیرد» (سوره بقره/ آیه ۲۶۰).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10192
صفحه از 420
پرینت  ارسال به