333
روضة الکافی (ترجمه)

حضرت قائم علیه السّلام نیز از نشانه‌های حتمی است. عرض کردم: ندای آسمانی چگونه است؟

امام علیه السّلام فرمود: در آغاز روز یک منادی از آسمان ندا کند که: هان علی و شیعیان او رستگارانند، و در پایان روز نیز یک منادی ندا کند که: عثمان و طرفداران او رستگارانند.

گفتگوی امام باقر علیه السّلام با قتاده (یکی از مفسّران بزرگ اهل سنّت)

[۴۸۵] زید شحام می‌گوید: قتادة بن دعامه [یکی از مفسران بزرگ اهل سنّت] خدمت امام باقر علیه السّلام شرفیاب شد. حضرت به او فرمود: ای قتاده! تو فقیه اهل بصره هستی؟ عرض کرد: این گونه می‌پندارند. امام باقر علیه السّلام فرمود: به من خبر رسیده تو قرآن تفسیر می‌کنی؟ قتاده گفت: آری. امام باقر علیه السّلام فرمود: از روی علم و آگاهی تفسیر می‌کنی.

یا از روی نادانی؟ قتاده عرض کرد: خیر، شاید از روی دانایی. امام باقر علیه السّلام فرمود: اگر از سر آگاهی تفسیر می‌کنی پس تو برای خود کسی هستی و من از تو پرسشی می‌کنم. قتاده گفت: بپرسید. امام علیه السّلام فرمود: به من بگو منظور از این آیه سوره سبأ:... وَ قَدَّرْنا فِیهَا السَّیْرَ سِیرُوا فِیها لَیالِیَ وَ أَیَّاماً آمِنِینَ «۱» چیست؟ قتاده گفت: این آیه در باره کسی است که از خانه خود به قصد زیارت خانه کعبه خارج شود و با خود توشه و مرکب حلال بردارد و کرایه‌اش را از مال حلال بپردازد، این همان کسی است که در امان و آسایش است تا بازگشت به خانه خویش.

امام باقر علیه السّلام فرمود: ای قتاده! تو را بخدا سوگند می‌دهم آیا این را هم می‌دانی که چه بسا مردی با توشه و مرکب و کرایه حلال از خانه خویش به قصد زیارت خانه خدا خارج شود و به راهزن گرفتار آید آن گونه که هزینه راه او را بربایند و چنان او را بزنند که به هلاکت رسد؟ قتاده پاسخ داد: بخدا سوگند آری. امام علیه السّلام فرمود: وای بر تو ای قتاده، اگر قرآن را از پیش خود تفسیر کنی که در این صورت هم خود هلاک گشته‌ای و هم دیگران را به هلاکت کشانده‌ای، و اگر این تفسیر را از مردم گرفته‌ای باز هم خود به هلاکت رسیده‌ای

______________________________

(۱) «و معیّن کردیم در آن [منزلگاهها] برای سیر، و در آن جا شبها و روزها به آسودگی و ایمنی راه سپارید» (سوره سبأ/ آیه ۱۸).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
332

تفسیر آیه ۸۹ سوره بقره در بیان امام صادق علیه السّلام‌

[۴۸۲] اسحاق بن عمار می‌گوید: تفسیر این آیه شریفه را: وَ کانُوا مِنْ قَبْلُ یَسْتَفْتِحُونَ عَلَی الَّذِینَ کَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا کَفَرُوا بِهِ از امام صادق علیه السّلام پرسیدم. حضرت فرمود: در فاصله زمانی مانند محمّد و عیسی- که درود فراوان بر آنان باد- جماعتی می‌زیستند که بت پرستان را به ظهور پیامبری تهدید می‌کردند و می‌گفتند: هر آینه پیامبری بیاید بتهای شما را تکه تکه کند و با شما چنین و چنان کند، و چون پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم ظهور کرد آنها بدو کفر ورزیدند.

پنج نشانه پیش از قیام امام قائم علیه السّلام‌

[۴۸۳] عمر بن حنظله می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: پیش از قیام حضرت قائم علیه السّلام، پنج نشانه بیاید: صیحه آسمانی، خروج سفیانی، خورشید گرفتگی، کشته شدن نفس زکیه و خروج یمانی. من عرض کردم: قربانت گردم، اگر فردی از خاندان شما پیش از دیده شدن این نشانه‌ها خروج کند ما هم با او همراهی کنیم؟ فرمود: نه، و چون فردا رسید این آیه را برای آن حضرت تلاوت کردم: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ... مِنَ السَّماءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ «۱»، و به حضرت عرض کردم: آیا این همان صیحه آسمانی است؟ حضرت علیه السّلام فرمود: بدان که اگر آن می‌بود گردن دشمنان خدا در برابر آن خضوع می‌یافت.

ندای آسمانی، نشانه حتمی ظهور

[۴۸۴] محمّد بن علی حلبی می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که فرمود: اختلاف بنی عباس از نشانه‌های حتمی است و ندای آسمانی از نشانه‌های حتمی است و خروج

______________________________

(۱) «اگر بخواهیم بر ایشان نشانه‌ای از آسمان نازل کنیم که گردنهایشان در برابر آن خاضع گردد» (سوره شعراء/ آیه ۴).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11357
صفحه از 420
پرینت  ارسال به