361
روضة الکافی (ترجمه)

سال داشت، و در آن روز هم کافر نبود و بخدای تبارک و تعالی و پیامبرش ایمان داشت، و سه سال زودتر از دیگران بخدا و رسولش ایمان آورد و برپا کردن نماز را آغازید.

نخستین نمازی که آن حضرت علیه السّلام با رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم خواند دو رکعت نماز ظهر بود، و خداوند متعال نماز را برای مسلمانانی که در مکّه بودند این گونه دو رکعت دو رکعت واجب کرده بود، و پیامبر خدا نیز در مکه نماز را دو رکعتی برپا می‌کرد، و علی علیه السّلام نیز با آن حضرت در مدّت ده سالی که در مکّه بود نماز را دو رکعتی برپا می‌کرد تا زمانی که پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به مدینه هجرت کرد، و علی علیه السّلام را برای انجام کارهایی که جز او کسی توان انجام آن را نداشت در مکّه به جای خود گذاشت.

و خروج پیامبر از مکّه در روز نخست ربیع الأوّل، برابر با پنجشنبه سیزدهمین سال بعثت آن حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و ورد به مدینه روز دوازدهم ربیع الاوّل به هنگام نیم روز بود که در قبا فرود آمد و نماز ظهر و عصر را دو رکعتی به جای آورد، و به خانه عمرو بن عوف وارد شد و بیش از ده روز در آن جا ماند. آنها به حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم عرض کردند: اگر در این جا می‌مانی ما برای شما منزل و مسجدی بسازیم. آن حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در پاسخ فرمود: نه من چشم به راه آمدن علی بن ابی طالب هستم و به او دستور داده‌ام خود را به من رساند، و تا او نیاید من جایی را منزل نگیرم و او به خواست خدا بزودی خواهد آمد.

پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم همچنان در خانه عمرو بن عوف بود که علی علیه السّلام از مکّه آمد و به همان جا وارد شد، و پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم پس از آمدن علی علیه السّلام به محلّه بنی سالم بن عوف وارد شد در حالی که علی علیه السّلام هم همراه او بود، و این به هنگام طلوع خورشید در روز جمعه بود. پس پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم برای اهالی آن محلّه نقشه مسجدی را کشید و قبله آن را تعیین کرد و نماز جمعه را دو رکعت در آن جا برپا کرد و دو خطبه هم برای نماز ایراد فرمود. سپس همان روز با آن شتری که از مکّه آمده بود به سوی مدینه حرکت فرمود و علی علیه السّلام نیز با آن حضرت بود و از ایشان جدا نمی‌شد و پا به پای ایشان می‌رفت. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به هیچ یک از قبائل انصار که سر راه او بودند برنمی‌خورد مگر آنکه به استقبال ایشان می‌آمدند و از ایشان تقاضا می‌کردند که به محلّه آنها فرود آید و حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در پاسخ می‌فرمود:

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
360

پرسش کردند. امام علیه السّلام فرمود: هر که در دنیا جز خداوند را بپرستد یا جز اولیاء اللَّه را دوست بدارد چنین کسی متجاوز بیدادگر است و بر خداوند تبارک و تعالی است که عذاب دردناک را به او بچشاند.

آنان که مظلومانه از دیارشان بیرون شدند

[۵۳۴] سلام بن مستنیر از امام باقر علیه السّلام روایت می‌کند که پیرامون این آیه شریفه:

الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ... «۱» فرمود: این آیه در باره رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و آله و سلّم و علی علیه السّلام و حمزه و جعفر علیهما السّلام نازل شد و در باره حسین علیه السّلام نیز جاری است.

سؤال از انبیاء پیرامون اوصیائشان‌

[۵۳۵] یزید کناسی می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام تفسیر این آیه شریفه: یَوْمَ یَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَیَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا... «۲» را پرسیدم. امام علیه السّلام فرمود: این آیه تأویلی دارد، می‌فرماید: چگونه پاسختان دادند در باره اوصیایی که پس از خود بر امّتهایتان جانشین گردانیدید؟ فرمود: آنها گویند: ما نمی‌دانیم که آنها پس از ما چه کردند.

علی علیه السّلام در خدمت پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و آله و سلّم‌

[۵۳۶] سعید بن مسیب می‌گوید: از امام علی بن الحسین علیه السّلام پرسیدم: علی بن ابی طالب علیه السّلام در روزی که اسلام آورد چند سال داشت؟ حضرت علیه السّلام فرمود: مگر هرگز کافر بوده است؟ روزی که خداوند عزّ و جلّ پیامبرش را به پیامبری برانگیخت علی علیه السّلام ده

______________________________

(۱) «آنان که بناحق از سرزمینشان بیرون شده‌اند [تنها به این سبب] که می‌گفتند: پروردگار خدای ماست» (سوره حج/ آیه ۴۰).

(۲) «روزی که خداوند پیامبران را گرد آورد و گوید: چگونه اجابتتان کردند؟ گفتند: ما نمی‌دانیم» (سوره مائده/ آیه ۱۰۹).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11358
صفحه از 420
پرینت  ارسال به