383
روضة الکافی (ترجمه)

و وحشتی ندارد و نه اندوهناک شوند.

و فرمود: من شما را با همین تازیانه‌ای که خاندانم را عتاب می‌کنم، عتاب کرده‌ام و شما از آن باکی ندارید، و با همان شلاقی که به وسیله آن حدود احکام پروردگارم را برپا دارم شما را تأدیب کنم ولی شما دست نکشیدید، آیا می‌خواهید این بار با شمشیر شما را بزنم. آری، من می‌دانم شما چه می‌خواهید و هم می‌دانم که این کجروی شما را چه چیز درست می‌کند، ولی من سامان یافتن وضع شما را به قیمت تباهی وضع خودم نمی‌خرم، و خداوند بر شما مسلّط گرداند مردمی را که انتقام مرا از شما بگیرند، که نه دنیایی داشته باشید که از آن بهره برید و نه آخرتی که سرانجام بدان جا روید، پس دوری و نابودی باد، بر هر که یار دوزخ سوزان است.

گفتگوی امام باقر علیه السّلام در زمان فرا رسیدن حکومت حقّه‌

[۵۵۲] زراره می‌گوید: حمران از امام باقر علیه السّلام پرسید: خدا مرا قربانت کند، ای کاش برای ما بیان می‌فرمودی که این امر [سر کار آمدن حکومت حقّه] چه زمانی خواهد بود تا بدان شاد و خرسند شویم. حضرت در پاسخش فرمود: ای حمران! تو دوستان و برادران و آشنایانی داری، [یعنی ممکن است سخن سرّی افشا شود].

حکایت مرد دانشمند و پسرش‌

در گذشته مردی دانشمند بود و این مرد، پسری داشت که به دانش پدر گرایشی نداشت و از علم او هیچ نمی‌پرسید، ولی در عوض، همسایه‌ای داشت که نزد آن مرد عالم می‌آمد و از او می‌پرسید و علم او را فرا می‌گرفت. مرگ آن مرد دانشمند دررسید و پسرش را به بالین خود طلبید و گفت: پسر عزیزم! تو از آموختن علم من دوری می‌گزیدی و گرایش چندانی بدان نداشتی و لذا چیزی از من نمی‌پرسیدی، ولی من همسایه‌ای دارم که او به نزد من می‌آمد و از من پرسش می‌کرد و دانش مرا می‌آموخت و آنها را حفظ می‌کرد، پس هر گاه تو به چیزی نیاز یافتی به سوی او برو، و همسایه مورد نظر را به پسرش معرفی کرد.

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
382

را ابلاغ کرد و به شیوه‌ای که فرستادگان نخست درگذشتند از این جهان برفت.

امّا بعد، ای مردم! مردانی که دنیا آنان را در خود فرو برده و زمینها به دست آورده و در آن جویها روان ساخته و رهروترین مرکبها را سوار شده و نرمترین جامه‌ها را پوشیده و با این کار ننگ و عاری به بار آورده‌اند- اگر خدای آمرزنده از ایشان نگذرد- اگر من آنها را از گردابی که در آن غوطه‌ورند بیرون آرم و بدان چه مستحقّ آنند سوق دهم و در نتیجه، این مال و منال را از دست بدهند، اینان نباید در مقام پرسش برآمده و بگویند: پسر ابو طالب به ما ستم کرده و ما را از حقوق خویش محروم و ممنوع ساخته است و یار من برای آنها خداست. هر که رو به قبله ما آرد و از ذبیحه ما بخورد و به پیامبر ما ایمان آورد و شهادتین را بر زبان جاری سازد و به دین ما درآید ما حکم قرآن و حدود اسلام را بر او جاری سازیم. کسی را بر کسی برتری و امتیازی جز به تقوا و پرهیزگاری نیست. بتحقیق که پرهیزگاران در نزد خدا بهترین ثواب و نیکوترین پاداش و سرانجام را دارند و خدای تبارک و تعالی دنیا را پاداش پرهیزگاران قرار نداده و آنچه در نزد خداست برای نیکوکاران بهتر باشد.

ای اهل دین خدا! بنگرید در آنچه که در کتاب خدا حق شماست و به شما می‌رسد و در آنچه نزد رسول خدا سپرده دارید و برای خدا در آن کوشش و جهاد کردید، آیا این به نژاد و خاندان بود یا به عمل و طاعت و زهد؟ و آنها را با آنچه امروز بدان گرایش یافته‌اید بسنجید.

به سوی آرامگاههای خود شتاب کنید- خدایتان رحمت کند- آن آرامگاههایی که به آباد کردن آن مأمورید، آن آبادانی که ویرانی ندارد، آن منزل ماندنی که پایان ندارد، آن منزلی که خدا شما را به سوی آن فرا خوانده و بدان تشویق نموده و راغبتان ساخته است و نزد خود ثواب و پاداش آن را مقرّر داشته است. شما با تسلیم به قضای او و شکر بر نعمتهایش، نعمت خداوند والانام را برای خود کامل سازید، پس هر که بدان خشنود نباشد از ما نیست و رو به سوی ما ندارد، و همانا حاکم تنها به حکم خدا قضاوت کند و از این کار ترسی بر او نیست و ایشانند رستگاران. و در نسخه‌ای است که فرمود: و ترسی

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10185
صفحه از 420
پرینت  ارسال به