63
روضة الکافی (ترجمه)

سپس پیامبر به او فرمود: ای عمرو! یا توبه کن یا بکوچ. او در پاسخ گفت: ای محمّد! از آنچه داری برای قریشیان بهره‌ای مقرر کن، زیرا بنی هاشم بزرگواری و کرم عرب و عجم را دارند. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: این در اختیار من نیست و آن را باید در اختیار خداوند سبحان دانست. او گفت: ای محمّد! دلم از توبه پیروی نمی‌کند ولی از کنار تو می‌روم، و دستور داد شترش را بیاورند، او سوار آن شد. و چون به حومه مدینه رسید تکّه سنگی به سر او خورد و بر فرقش کوفت، و در اینجا به پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم وحی آمد که: سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ* لِلْکافِرینَ [بولایة علیّ] لَیْسَ لَهُ دافِعٌ* مِنَ اللَّهِ ذِی الْمَعارِجِ «۱».

راوی می‌گوید: گفتم: قربانت گردم ما آن را چنین نمی‌خوانیم. حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در پاسخ فرمود: بخدا سوگند جبرئیل آن را بر محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم چنین فرو فرستاد و بخدا سوگند در مصحف فاطمه علیها السلام چنین ثبت شده است. پس پیامبر به منافقانی که در پیرامون او بودند فرمود: در پی دوستتان بروید که آنچه را خواسته بود به سرش آمد، خداوند می‌فرماید:

وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ کُلُّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ «۲».

تفسیر آیه ۴۱ سوره روم (اشاره به افساد مردم روی زمین)

[۱۹] محمّد بن مسلم از امام باقر علیه السّلام در تفسیر این آیه مبارکه: ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ «۳» پرسش کرد. امام علیه السّلام فرمود: بخدا سوگند این در همان زمانی بود که مسیحیان گفتند: از ما یک امیر و از شما یک امیر.

______________________________

(۱) «پرسنده‌ای از عذاب واقع‌شونده‌ای پرسید، که اختصاص به کافران دارد [و] آن را باز دارنده‌ای نیست. [و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است» (سوره معارج/ آیه ۱ تا ۳).

(۲) «و [پیامبران از خدا] گشایش خواستند، و [سرانجام] هر زورگوی لجوجی نومید شد» (سوره ابراهیم/ آیه ۱۵).

(۳) «به سبب آنچه دستهای مردم فراهم آورده، فساد در خشکی و دریا نمودار شده است» (سوره روم/ آیه ۴۱).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
62

مشابهت عیسی بن مریم و علی بن ابی طالب علیهم السّلام‌

[۱۸] ابو بصیر می‌گوید: یک روز که پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نشسته بود ناگاه امیر المؤمنین علیه السّلام آمد و پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او فرمود: تو به عیسی بن مریم می‌مانی، و اگر نبود ترس از اینکه گروههایی از امّتم در باره تو همان گویند که ترسایان در باره عیسی می‌گفتند، در باره تو چیزهایی می‌گفتم که از میان مردم گذر نکنی مگر آنکه خاک پایت را برای تبرّک می‌بردند. او می‌گوید: آن دو تن اعرابی خشمگین شدند و به همراهی مغیرة بن شعبه و گروهی از قریشیان که همراه آنها بودند گفتند: برای عموزاده‌اش به نمونه‌ای پایین‌تر از عیسی راضی نیست و این آیه برای پیامبر نازل شد که: وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْیَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُکَ مِنْهُ یَصِدُّونَ* وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَیْرٌ أَمْ هُوَ ما ضَرَبُوهُ لَکَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ* إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَیْهِ وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنِی إِسْرائِیلَ* وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْکُمْ مَلائِکَةً فِی الْأَرْضِ یَخْلُفُونَ «۱».

راوی می‌گوید: حارث بن عمرو فهری در خشم شد و گفت: خدایا! اگر این حکم درست است و از نزد توست که مقرر شده بنی هاشم پیشوایی امّت را مانند هراکلیوس پس از هراکلیوس به ارث برند [یعنی به رسم پادشاهان] پس بر سر ما از آسمان سنگ بباران یا عذاب دردناکی بر ما فرود آر.

پس خداوند سخن حارث را به پیامبر فرو فرستاد و این آیه هم نازل شد: وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ وَ ما کانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ «۲».

______________________________

(۱) «و هنگامی که [در مورد] پسر مریم مثالی آورده شد، بناگاه قوم تو از آن [سخن] هلهله در انداختند [و اعراض کردند]، و گفتند: «آیا معبودان ما بهترند یا او؟» آن [مثال] را جز از راه جدل برای تو نزدند، بلکه آنان مردمی جدل پیشه‌اند. [عیسی] جز بنده‌ای که بر وی منّت نهاده و او را برای فرزندان اسرائیل سرمشق [و آیتی] گردانیده‌ایم نیست. و اگر بخواهیم قطعا به جای شما فرشتگانی که در [روی] زمین جانشین [شما] گردند، قرار دهیم» (سوره زخرف/ آیه ۵۷ تا ۵۹).

(۲) «و [لی] تا تو در میان آنان هستی، خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند، و تا آنان طلب آموزش می‌کنند خدا عذاب‌کننده ایشان نخواهد بود» (سوره انفال/ آیه ۳۳).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12037
صفحه از 420
پرینت  ارسال به