77
روضة الکافی (ترجمه)

عمرت که در چه راهی صرفش کرده‌ای و مالت که از کجا به کف آورده‌ای، و چگونه خرجش کرده‌ای. پس احتیاط کن و به خویش بنگر و پیش از گزینش و پرس‌وجو و آزمون پاسخ خویش مهیّا دار، پس اگر مؤمن عارف باشی به دین خود و پیرو راستگویان و هوادار اولیاء الهی، خداوند حجّت تو را بر تو تلقین کند و زبانت را به صواب بگشاید و تو پاسخ به خوبی می‌دهی و به خشنودی و بهشت الهی بشارت داده می‌شوی و فرشتگان با روح و ریحان به استقبالت آیند، و اگر چنین نباشی، زبانت بگیرد و حجّتت ابطال گردد و از پاسخ درمانی و به آتش بشارت‌داده شوی و فرشتگان عذاب با آب جوشان و برافروختن دوزخ سوزان، به پذیرایی تو آیند.

بدان ای پسر آدم! در پی این وضع، رویدادی در پیش است بزرگتر، جگر خراش‌تر و دل آزارتر که این همان روز رستخیز است. این روزی است که مردم در آن گرد می‌آیند و روزی است عیان، که خداوند عزّ و جلّ در آن پیشینیان و پسینیان را جمع می‌کند، این روزی است که در صور دمیده می‌شود و هر آنکه در گور است محشور می‌گردد. این روز آزفه است، هنگامی که دل‌ها از هراس به گلو می‌رسند و خشم خود را فرو می‌خورند، این روزی است که از لغزش کسی چشمپوشی نمی‌شود و از هیچ کس سر بها نگیرند و از کسی پوزش نپذیرند و توبه کسی را قبول نکنند، و در آن روز نباشد، مگر دیدن پاداش و جزای کارهای خیر و حسنات و دیدن سزا و کیفر تبهکاریها و سیئات. هر کس از مؤمنان باشد و در این دنیا ذرّه‌ای کار نیک کرده باشد، آن را دریابد، و هر مؤمنی در این دنیا ذرّه‌ای بد کرده باشد، آن را دریابد.

پس ای مردم! از گناهان و نافرمانی‌هایی که خدا بر شما ممنوع کرده و از آن بر حذرتان داشته بپرهیزید؛ گناهانی که خداوند آن را در کتاب صادق و بیان رسای خود آورده است.

پس از مکر و بر حذر داشتن و تهدید او آسوده خاطر نباشید، آن هنگامی که ابلیس ملعون شما را در شهوات و لذّت لذّت‌گذاری این دنیا فرا می‌خواند، زیرا خداوند می‌فرماید: إِنَ

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
76

بر فرزندت مقدم بدار، زیرا جز این نیست که تو مال را برای یکی از دو نفر گرد می‌آوری:

یا کسی که با آن به طاعت خدا برخیزد که در این صورت با آنچه تو بدبخت‌شده‌ای، او خوشبخت شده است، و یا فردی که با پول تو به معصیت الهی کمر بندد، که در این صورت با آنچه تو برای او گرد آورده‌ای، به بدبختی کشانده شده است، و هیچ یک از این دو شایستگی آن را ندارند که تو بر خویش مقدمشان بداری و برای او باری بر دوش خود نهی، پس برای آنکه گذشته است به رحمت خدا امیدوار باش و برای آنکه خواهد آمد به روزی خدا اعتماد کن.

سخنی از علی بن الحسین علیه السّلام در مسجد پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم (در موعظه)

[۲۹] سعید بن مسیب می‌گوید: علی بن الحسین علیه السّلام را بنا بر این بود که هر جمعه در مسجد پیغمبر، مردم را پند می‌داد و آنان را به زهد دنیا فرا می‌خواند، و به کارهای آخرت تشویق می‌کرد. این سخنرانی از ایشان حفظ و نگاشته شده، آن حضرت می‌فرمود: ای مردم! از خدا بپرهیزید و بدانید که به سوی او بازمی‌گردید و هر کسی در آخرت آن یابد که در این دنیا کرده، و اگر خیری بوده نتیجه آن را ببیند، چنان که اگر شرّی بوده در برابر او حاضر می‌شود و او آرزو می‌کند که میان او و آن فاصله‌ای بسیاری بود و خداوند شما را از خودش (بر کردار بد) بر حذر داشته. وای بر تو ای آدمیزاده غافل، که از او غفلت نمی‌شود.

ای بنی آدم! مرگ تو شتابنده‌ترین چیز است برای تو که بی‌امان بسوی تو می‌آید و تو را می‌طلبد، و چیزی نمانده که تو را دریابد، و گویی عمرت به سر رسیده و فرشته مرگ جانت را ستانده است و بسوی قبرت تنها روانی، و جانت به تنت بازگشته است، و دو فرشته خدا بنام منکر و نکیر ناخوانده و بی‌اجازه، برای بازپرسی از تو به گورت درآمده‌اند و از تو پرسش و پاسخ سخت می‌کنند. همانا نخستین پرسش آن در پیرامون خدایی است که او را می‌پرستیدی و پیامبری که به سوی تو فرستاده شده است، و از دینی که بدان متدیّن بوده‌ای، و از کتابی که آن را تلاوت می‌کرده‌ای، و از امامی که او را دوست می‌داشته‌ای، و از

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12440
صفحه از 420
پرینت  ارسال به