87
روضة الکافی (ترجمه)

حدیث دیگری در فضل شیعه‌

[۳۸] عبد اللَّه بن ولید کندی می‌گوید: در دوران حکومت مروان حمار به حضور امام صادق علیه السّلام رسیدیم. حضرت علیه السّلام فرمود: شما که هستید؟ عرض کردیم: از کوفه هستیم.

فرمود: در هیچ شهری بیشتر از شهر کوفه دوستدار و طرفدار نداریم به ویژه از این جمع [یعنی قبیله بنی کنده]. همانا خداوند سبحان شما را به سوی امری هدایت کرده که مردم نسبت بدان نادانند. شما ما را دوست دارید و مردم ما را دشمن می‌دارند، شما پیرو ما هستید و مردم با ما مخالفت می‌ورزند، شما ما را تصدیق می‌کنید و مردم ما را تکذیب، خدا شما را به زندگی ما زنده دارد و همچون ما بمیراند. من گواهی می‌دهم که پدرم می‌فرمود: میان هیچ یک از شیعیان ما و آنچه خدا بدان چشم او را روشن کند و بر او رشک برند فاصله‌ای نیست، جز آنکه جانش به اینجا رسد- و با دست خود اشاره به گلویش کرد.- خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِکَ وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّیَّةً «۱»، و ماییم ذرّیّه رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و آله و سلّم.

چند سخن از پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم‌

[۳۹] ابو الصباح می‌گوید: سخنی شنیدم که از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم و از علی و از ابن مسعود نقل می‌شده و من آن را بر امام صادق علیه السّلام عرضه داشتم. آن حضرت علیه السّلام فرمود: این سخن پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم است و من آن را می‌شناسم. فرمود: پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرموده است:

نگون بخت کسی است که در شکم مادرش نگون بخت باشد و نیکبخت آن است که از دیگری پند پذیرد، زیرک‌ترین زیرک‌ها، شخص پرهیزکار است و احمق‌ترین احمق‌ها، شخص تبهکار، و بدترین نقل، نقل سخن دروغ است، و بدترین امور آن است که بدعت

______________________________

(۱) «و قطعا پیش از تو [نیز] رسولانی فرستادیم، و برای آنان زنان و فرزندانی قرار دادیم» (سوره رعد/ آیه ۳۸).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
86

هم ترابیه و شیعه علی نامیدند. بخدا سوگند که نیست آن حقیقت جز خدای یکتای بی‌انباز و پیامبر او و خاندان پیامبر و شیعیان خاندان پیامبر، و دیگر مردم نیستند جز خودشان.

علی علیه السّلام پس از پیامبر اکرم برترین مردم بود و از خود مردم به مردم شایسته‌تر- این را سه بار فرمود-.

فضیلت منتظران و ظهور دولت حقّه‌

[۳۷] از او، از ابن فضال، از علی بن عقبه، از عمر بن ابان کلبی روایت کرده است که عبد الحمید واسطی گفت: به امام باقر علیه السّلام عرض کردم: قربانت ما شیعیان، در انتظار ظهور دولت حقّه هستیم تا جایی که دست از بازار خود شستیم و بسا که برخی از ما گدایی کنند.

امام در پاسخ فرمود: آری، بخدا که پروردگار برای او گشایش دهد، خدا رحمت کند هر بنده‌ای را که کار امامت ما را زنده کند. عرض کردم: قربانت مرجئه می‌گویند که این عقیده برای ما زیانی ندارد تا زمانی که آنچه شما می‌گویید بیاید [یعنی دولت حقّه ظهور کند] و با شما هم عقیده شویم و برابر گردیم. فرمود: ای عبد الحمید! راست می‌گویند، هر که توبه کند خدا توبه او را بپذیرد و هر کس منافق گردد و در دل ایمانی نداشته باشد خداوند جز بینی خودش را به خاک نمالد و هر کدام امامت را فاش گرداند خدا خونش را بریزد.

و خداوند بر اسلامشان سر آنها را می‌برد چنان که قصّاب گوسفندش را. او می‌گوید: عرض کردم: پس در آن هنگام که امام علیه السّلام ظهور کند و دیگران هم به او بگروند، ما با دیگران برابر خواهیم بود؟ حضرت علیه السّلام فرمود: نه، شما در آن روز سروران و فرماندهان زمین باشید، در دین ما جز این روا نباشد. عرض کردم: اگر من پیش از درک امام قائم بمیرم؟

حضرت علیه السّلام فرمود: هر کس از شما بگوید اگر قائم آل محمّد علیه السّلام را درک کنیم یاریش می‌رسانم، همچون کسی است که در رکاب ایشان شمشیر زده، و هر که با او به شهادت برسد دو شهادت برای او محسوب گردد.

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 10206
صفحه از 420
پرینت  ارسال به