91
روضة الکافی (ترجمه)

فلانی در میان شما نبود؟ آیا سخن او را نشنیدید؟ آیا آواز گریه او را در شب درنیافتید؟

پس او حجّت خدا باشد بر ایشان.

حدیث طیر ابابیل و بروز آیه‌

[۴۴] ابو مریم می‌گوید از امام صادق علیه السّلام در باره آیه شریفه: وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبابِیلَ* تَرْمِیهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ «۱» پرسش کردم. حضرت فرمود: پرندگانی بودند که در نزدیکی زمین بشتاب پرمی‌زدند و از سمت دریا بر سر آنها ریختند و آنها سری داشتند همچون سر درندگان و چنگالی به مانند پرندگان درنده، و با هر پرنده سه سنگریزه بود که دو تا در چنگال داشتند و یکی در منقار، و آنها را با این سنگ‌ها نشانه رفتند تا تنشان آبله زد و آنها را بدان کشتند، و پیش از آن هیچ گاه آبله دیده نشده بود و آن نوع پرنده را پیش از آن روز هیچ کس ندیده بود و پس از آن هم هیچ کس ندید. و نیز امام علیه السّلام فرمود: هر کدام از ایشان که در آن روز گریختند رفتند تا به وادی حضرموت رسیدند و آن دشتی است نزدیک یمن و خداوند در آنجا سیلی فرستاد و همه آنها را غرق کرد. و نیز امام علیه السّلام فرمود:

پانزده سال بود که در آن دشت آبی دیده نشده بود لذا آن را به هنگام مرگ این عدّه حضرموت [یعنی مرگ در رسید] نامیدند.

حدیث امام باقر علیه السّلام در مورد خود و عموزادگانشان‌

[۴۵] عبد الملک می‌گوید میان امام باقر علیه السّلام و یکی از فرزندان امام حسن مجتبی سخنی درگرفت و خبر آن به من رسید. خدمت امام باقر علیه السّلام رسیدم و همین که خواستم در باره آن سخنی بگویم فرمود: خاموش باش، به میان ما وارد نشو، همانا مثل ما و عموزادگانمان همچون مردی است که در میان بنی اسرائیل می‌زیست و دو دختر داشت که یکی را به برزگری داد و دیگری را به کوزه‌گری، سپس به دیدار او رفت و نخست نزد زنی رفت که به

______________________________

(۱) «و بر سر آنها، دسته دسته پرندگانی «ابابیل» فرستاد. [که] بر آنان سنگهایی از گل [سخت] می‌افکندند» (سوره فیل/ آیه ۳ و ۴).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
90

است. پس پرتوش به خاموشی گراید و رنگ بازد، و هر گاه خداوند عزّ و جلّ بخواهد آیت خویش را تعظیم کند خورشید را در آن دریا به هر وضعی که خواهد بدان خلق خود را بترساند درآورد. و همچنین امام علیه السّلام فرمود: این در هنگام گرفتن آفتاب است و با ماه نیز همین کار را می‌کند.

و نیز امام علیه السّلام فرمود: و هر گاه خداوند آهنگ آن کند که خورشید را روشن سازد.

و گرفتن آن را برطرف کند، به فرشته موکّل به فلک فرمان می‌دهد که فلک را به مجرای خود برگرداند و خورشید به مجرای خود بازگشت می‌کند و از آب برآید در حالی که تیره رنگ است. همچنین امام علیه السّلام فرمود: ماه نیز مانند آن است. سپس علی بن الحسین علیه السّلام فرمود: آگاه باشید از آنها هراس نکند و از این دو نشانه گرفتن خورشید و ماه نترسد مگر کسی که از شیعیان ما باشد، پس هر گاه چنین شد به درگاه خداوند عزّ و جل بهراسید و بدو پناه برید و به سوی او باز گردید.

حدیث در اینکه خداوند در هر خاندانی حجّتی قرار داده است‌

[۴۲] فضل بن اسماعیل هاشمی به نقل از پدرش می‌گوید که از عملکرد خانواده‌ام در سبک شمردن دین شکایت به امام صادق علیه السّلام بردم و حضرت علیه السّلام فرمود: ای اسماعیل! این را از خانواده‌ات زشت مشمار، زیرا خداوند تبارک و تعالی برای هر خاندانی حجّتی مقرّر داشته که در روز رستخیز بدان بر آن خاندان، حجّت آورد و به ایشان فرماید: آیا فلانی را در میان خود ندیدید؟ و آیا رفتار درست او را در میان خود مشاهده نکردید؟ آیا نمازش را در میان خود ندیدید؟ آیا دین‌داریش را در میان خود ندیدید؟ پس چرا به او اقتدا نکردید؟ و او در روز قیامت حجّت باشد بر آنها.

حدیث در اینکه خداوند در هر محلّه‌ای حجّتی قرار داده است‌

[۴۳] معاویة بن عمّار می‌گوید از امام صادق علیه السّلام شنیدم که فرمود: مردی از شما در محلّه باشد و خداوند در روز قیامت بدو بر همسایگانش حجّت آورد و به آنها گفته شود: آیا

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 11682
صفحه از 420
پرینت  ارسال به