95
روضة الکافی (ترجمه)

طبیب نامیده شد

حدیث در ورود «درد» به بدن‌

[۵۳] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: دردی نیست مگر آنکه به سوی تن بشتابد و در انتظار است که کی دستور بدو رسد تا جسم را فراگیرد. و در روایتی دیگر: مگر تب که آن هم براحتی وارد بدن می‌شود.

در نحوه صدقه دادن برای بیماری سخت‌

[۵۴] داود بن زربی می‌گوید: من در مدینه سخت بیمار شدم و این خبر به گوش امام صادق علیه السّلام رسید، ایشان به من نوشتند: خبر بیماریت به من رسید، یک صاع گندم بخر و بر پشت بخواب و آن را بر سینه‌ات بیفشان. و هر گاه افشان شد بگو: بار خدایا! تو را سوگند به آن نامت که هر گاه پریشانی تو را بدان خواند، پریشانیش را بزدایی، و او را در زمین مکنت بخشی و جانشین خود بر خلایق قرار دهی از تو می‌خواهم که بر محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم درود فرستی و مرا از این درد بهبود بخشی، سپس برخیز و بنشین و آن گندم را از گرد خود جمع کن و همان ذکر را بخوان و آن را به چهار مد تقسیم کن و هر یک را به مسکینی بده و همان ذکر را بخوان. داود می‌گوید: من چنین کردم و گویی از بند رها شدم و دیگران هم چنین کردند و از آن سود بردند.

حدیث اینکه زمین بر چه قرار گرفته‌

[۵۵] ابان بن تغلب از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که از ایشان پرسیدم: زمین بر چه قرار گرفته است؟ امام علیه السّلام فرمود: بر ماهی. عرض کردم: ماهی بر چه قرار گرفته؟

فرمود: بر آب. عرض کردم: آب بر چه؟ فرمود: بر سنگی. عرض کردم: سنگ بر چه؟

فرمود: بر شاخ گاوی راهوار. عرض کردم: گاو بر چه؟ فرمود: بر خاک. عرض کردم:

خاک بر چه؟ امام علیه السّلام در پاسخ فرمود: هیهات، این همان جایی است که دانش

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
94

و حضرت به راه خود رفت و پس از آن فرمود: ای مرازم! این بهتر است یا آنچه تو گفتی؟

عرض کردم: قربانت گردم این بهتر است. امام علیه السّلام فرمود: ای بسا که آدمی از ذلّت کوچکی برآید و به ذلّت بزرگتری گرفتار آید.

رفتار امام صادق علیه السّلام با غلام خویش‌

[۵۰] حفص بن ابو عایشه می‌گوید: امام صادق علیه السّلام یکی از غلامانش را به دنبال کاری فرستاد و او دیر کرد. امام صادق علیه السّلام به دنبالش بیرون رفت و او را خوابیده یافت، پس حضرت نزدیک سر او نشست و بادش زد تا بیدار شد، چون بیدار شد امام علیه السّلام به او فرمود:

فلانی! بخدا حق نداری هم شب بخوابی هم روز، شبت از آن توست و روزت از آن ما.

یک توصیه مهمّ به فرزندان اهل بیت علیهم السّلام‌

[۵۱] ابو علی می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: در میان مردم ظاهر ما را بر خلاف باطنمان و باطنمان را بر خلاف ظاهرمان جلوه ندهید، و شما را در مذهب خود همین بس که هر چه ما می‌گوییم بگویید و از هر آنچه ما خاموشی می‌گزینیم خاموشی بگزینید. شما دیده‌اید که خداوند عزّ و جلّ در مخالفت ما خیری را برای احدی مقرّر نفرموده است، همانا خداوند می‌فرماید: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ «۱»

حدیث پزشک‌

[۵۲] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: موسی علیه السّلام عرض کرد: پروردگارا! درد از کجاست؟

فرمود: از جانب من، عرض کرد: درمان از کجاست؟ فرمود: از من. عرض کرد: پس بندگانت را با پزشک چه کار؟ فرمود: تا بدان دلخوش شوند؛ و از همان روز، معالج،

______________________________

(۱) «پس کسانی که از فرمان او تمرّد می‌کنند بترسند که مبادا بلایی بدیشان رسد یا به عذابی دردناک گرفتار شوند» (سوره نور/ آیه ۶۳).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12054
صفحه از 420
پرینت  ارسال به