99
روضة الکافی (ترجمه)

است فرمان می‌دهد تا بر بیت الحرام فرود آید و بر رکن شامی بایستد و پر زند و باد جنوب در دشت و دریا پراکنده گردد تا آنجا که خدا خواهد، و هر گاه خدا خواهد باد صبا را برانگیزد به فرشته‌ای که نامش صباست فرمان دهد تا بر بیت الحرام فرود آید و بر رکن شامی بایستد و پر زند و باد صبا تا آنجا که خداوند عزّ و جلّ خواهد از دشت و دریا پراکنده گردد، و هر گاه خدا خواهد باد دبور را برانگیزد به فرشته‌ای که نامش دبور است فرمان می‌دهد تا بر بیت الحرام فرود آید و بر رکن شامی بایستد و پر زند تا باد دبور تا آنجا که خدا خواهد از دشت و دریا پراکنده شود. سپس امام باقر علیه السّلام فرمود: آیا نشنیده‌ای گفتار او را: باد شمال، باد جنوب، باد دبور و باد صبا و اینکه اینها همه به فرشتگانی نسبت داده شده‌اند که موکّل بر آن هستند.

حدیث بادهای رحمت و عذاب‌

[۶۴] معروف بن خربوذ از امام باقر علیه السّلام نقل می‌کند که فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ بادهایی دارد برای رحمت و بادهایی برای عذاب، و اگر آهنگ آن کند که عذاب بادها را به رحمت بدل گرداند می‌تواند. امام علیه السّلام فرمود: ولی هرگز بادهای رحمت را به عذاب بدل نکند. امام علیه السّلام فرمود: این از آن روست که خداوند هرگز مردم مطیع خویش را، مورد مهر قرار نداده و در پی آن طاعت آنان، وبال بدبختی آنها نشده جز آنکه، از راه فرمانبری حضرتش کناره گرفتند. حضرت علیه السّلام می‌فرماید: خداوند با قوم یونس هنگامی که ایمان آوردند چنین کرد و بدیشان رحم آورد و رحمت عطا کرد از همان باد عذابی که برای ایشان مقدّر فرموده بود، و وضع بد آنها را به رحمت خویش جبران کرد و عذاب مقرّر را، بر ایشان رحمت نمود و آن عذاب را از آنها برداشت، پس از اینکه بر سر آنها فرستاده بود و آنها را فرا گرفته بود، و این برای آن بود که بدو ایمان آوردند و به آستانش راه تضرّع در پیش گرفتند.

امام می‌فرماید: امّا باد سترون همان باد عذابی است که نه رحمی از آن بچه در خود گیرد و نه گیاهی از آن بارور گردد و آن بادی است که از زیر هفت طبقه زمین برآید و از

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،


روضة الکافی (ترجمه)
98

و دبور پرسش کردم و عرض کردم: مردم می‌گویند باد شمال از بهشت و باد جنوب از آتش می‌آید. امام علیه السّلام فرمود: خدا را سپاهیانی است از باد که هر کدام از بندگان نافرمان خویش را بخواهد با آن عذاب می‌دهد، و بر هر بادی ملکی گمارده است، و چون خدا بخواهد مردمی را به گونه‌ای عذاب رساند به فرشته گماشته به این گونه باد که قرار است وسیله عذاب باشد، دستور می‌دهد، سپس آن فرشته فرمان می‌دهد به آن باد، پس آن باد چون شیر ژیان می‌جهد. فرمود: هر کدام از این بادها را نامی است آیا نشنیده‌ای که خداوند می‌فرماید: کَذَّبَتْ عادٌ فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ* إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی یَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ «۱»، و فرمود: الرِّیحَ الْعَقِیمَ «۲»، و نیز پروردگار می‌فرماید: رِیحٌ فِیها عَذابٌ أَلِیمٌ «۳»، و فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ «۴»، و بادهایی را خداوند یاد کرده است که بنده‌های نافرمان را بدان عذاب رساند. فرمود: و برای خداوند سبحان، بادهای رحمت است که آبستن‌کننده درختانند و بادهای دیگری که آنها را از درگاه رحمت خود بوزاند. بادهایی که ابر آن را برانگیزاند، بادهایی که ابر را میان آسمان و زمین باز دارند، بادهایی که ابر را می‌فشارند تا به اذن الهی ببارند، و بادهای دیگری که خداوند در قرآن بر شمرده است.

امّا نام‌های چهارگانه این بادها: شمال، جنوب، صبا و دبور پس آنها نام‌های فرشتگانی هستند که بر آن بادها گماشته شده‌اند، و چون خداوند آهنگ آن کند که باد شمال وزیدن گیرد به فرشته‌ای که شمال نامیده می‌شود دستور می‌دهد تا بر خانه کعبه فرمود آید و بر رکن شامی بایستد و پر زند و باد شمال تا آنجا که خدا خواهد از بیابان و دریا پراکنده شود، و هر گاه خدا خواهد که باد جنوب وزیدن گیرد به فرشته‌ای که نامش جنوب

______________________________

(۱) «عادیان به تکذیب پرداختند. پس چگونه بود عذاب من و هشدارها [ی من]؟ ما بر [سر] آنان در روز شومی، به طور مداوم، تند بادی توفنده فرستادیم» (سوره قمر/ آیه ۱۸ و ۱۹).

(۲) «باد مهلک» (سوره ذاریات/ آیه ۴۱).

(۳) «بادی است که در آن عذابی پر درد [نهفته] است» (سوره احقاف/ آیه ۲۴).

(۴) « [ناگهان] گردبادی آتشین بر آن [باغ] زند و [باغ یکسر] بسوزد» (سوره بقره/ آیه ۲۶۶).

بهشت کافی / ترجمه روضه کافی،

  • نام منبع :
    روضة الکافی (ترجمه)
    موضوع :
    امامیه اثنا عشریه (قرن 4)
تعداد بازدید : 12023
صفحه از 420
پرینت  ارسال به