21
کامل الزیارات (همراه با ترجمه)

گمان نمی‌کنم احدی با آب فرات تحنیک کند مگر آنکه ما اهل بیت پیامبر را دوست می‌دارد.

۱۴- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیُّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَمَّادٍ الْکُوفِیِّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَجَّالُ عَنْ غَالِبِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ قَالَ ذَکَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) الْفُرَاتَ قَالَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ شِیعَةِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ مَا حُنِّکَ بِهِ أَحَدٌ إِلَّا أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ

محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حمیری از پدرش، از احمد بن محمّد برقی از عبد الرحمن بن حمّاد کوفی، وی می‌گوید: عبد اللّه بن محمّد حجّال، از غالب بن عثمان و او از عقبة بن خالد نقل کرده، وی می‌گوید: حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام نامی از فرات بردند سپس فرمودند:

فرات در زمره شیعیان علی علیه السّلام بوده و احدی با آن تحنیک نمی‌کند مگر آنکه ما اهل بیت را دوست دارد.

۱۵- حَدَّثَنِی أَبِی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَتِّیلٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُوسَی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْجَامُورَانِیِّ الرَّازِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ صَنْدَلٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا أَحَدٌ یَشْرَبُ مِنْ مَاءِ الْفُرَاتِ وَ یُحَنَّکُ بِهِ إِذَا وُلِدَ إِلَّا أَحَبَّنَا لِأَنَّ الْفُرَاتَ نَهَرٌ مُوءْمِنٌ

پدرم، از حسن بن متّیل، از عمران بن موسی، از عبد اللّه جامورانی رازی، از حسن بن علی بن ابی حمزه، از سیف بن عمیره، از صندل از هارون من خارجه، وی می‌گوید:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

احدی نیست که هنگامی تولّد از آب فرات بنوشد و با آن تحنیک نماید مگر آنکه ما را دوست می‌دارد زیرا فرات نهر موءمن می‌باشد.

۱۶- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ نَهْرَانِ مُوءْمِنَانِ وَ نَهْرَانِ کَافِرَانِ- نَهْرَانِ کَافِرَانِ نَهَرُ بَلْخٍ وَ دِجْلَةُ وَ الْمُوءْمِنَانِ نِیلُ مِصْرَ وَ الْفُرَاتُ فَحَنِّکُوا أَوْلَادَکُمْ بِمَاءِ الْفُرَاتِ

پدرم به اسنادش از حسن بن علی بن ابی حمزه، از پدرش، ابی بصیر، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام. نقل کرده که آن جناب فرمودند:

دو نهر موءمن و دو نهر کافر می‌باشند.

دو نهر کافر عبارتند از: نهر بلخ و نهر دجله.

دو نهر موءمن عبارتند از: رود نیل و رود فرات.

پس فرزندانتان را، با آب فرات تحنیک نمائید.

۱۴]- باب چهاردهم در بیان محبّت حضرت رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم به حضرت امام حسن و امام‌حسین علیهما السّلام و امر نمودن حضرت به محبّت داشتن و ثواب محبّت به آن دو بزرگوار

۱- حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی خَلَفٍ وَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ وَ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْعَطَّارِ جَمِیعاً عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ وَ غَیْرِهِ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ أَخِیهِ نُوحٍ عَنِ الْأَجْلَحِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ کُهَیْلٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ یَا عَلِیُّ لَقَدْ أَذْهَلَنِی هَذَانِ الْغُلَامَانِ یَعْنِی الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهما السلام) أَنْ أُحِبَّ بَعْدَهُمَا أَحَداً أَبَداً إِنَّ رَبِّی أَمَرَنِی أَنْ أُحِبَّهُمَا وَ أُحِبَّ مَنْ یُحِبُّهُمَا

پدرم رحمة اللّه علیه از سعد بن عبد اللّه بن ابی خلف و عبد اللّه بن جعفر حمیری و محمّد بن یحیی عطّار جملگی از احمد بن محمّد بن عیسی و او از علی بن حکم و غیر محمّد بن یحیی عطّار از جمیل بن درّاج و او از برادرش نوح و از اجلح و او از سلمة بن کهیل و او از عبد العزیز و او از حضرت علی علیه السّلام نقل نمود که آن جناب فرمودند: رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

ای علی (علیه السّلام) این دو کودک یعنی حسن و حسین علیهما السّلام من را منصرف کرده‌اند از اینکه کسی بعد از ایشان را دوست داشته باشیم، پروردگارم مرا امر فرمود که ایشان و کسی ایشان را دوست دارد، دوست داشته باشم.

۲- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ الزَّیْدِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَبَّاسٍ وَ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ جَمِیعاً قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ سَمِعَ بَکْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِیَّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَیْنِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِی یَا عِمْرَانُ إِنَّ لِکُلِّ شَیْءٍ مَوْقِعاً مِنَ الْقَلْبِ وَ مَا وَقَعَ مَوْقِعَ هَذَیْنِ الْغُلَامَیْنِ مِنْ قَلْبِی شَیْءٌ قَطُّ فَقُلْتُ کُلُّ هَذَا یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ یَا عِمْرَانُ وَ مَا خَفِیَ عَلَیْکَ أَکْثَرُ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِی بِحُبِّهِمَا

محمّد بن احمد بن ابراهیم از حسین بن علی زیدیّ و او از پدرش و او از علی بن عباس و عبد السّلام بن حرب جمیعا نقل کرده، عبد السّلام بن حرب می‌گوید:

کسی که حدیث را از بکر بن عبد اللّه مزنی شنیده برایم از عمران بن حصین نقل نموده که وی گفت: رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم به من فرمودند:

ای عمران:

هر چیزی در قلب جایگاهی دارد ولی جای‌گاه این دو کودک از قلب من هرگز مکان خاصّی نیست.

عمران می‌گوید: عرض کردم ای رسول خدا تمام قلب شما جای‌گاه این دو است؟

حضرت فرمودند:

ای عمران: آنچه بر تو مخفی مانده بیش از آن است که دانسته‌ای، خداوند متعال من را به محبّت ایشان امر فرموده است.

۳- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ سُفْیَانَ الْجَرِیرِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی رَافِعٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِی ذَرٍّ الْغِفَارِیِّ قَالَ أَمَرَنِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِحُبِّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ (علیهما السلام) فَأَنَا أُحِبُّهُمَا وَ أُحِبُّ مَنْ یُحِبُّهُمَا لِحُبِّ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِیَّاهُمَا

پدرم از سعد بن عبد اللّه و او از محمّد بن حسین بن ابی الخطاب و او از کسی که برایش حدیث کرده و او از سفیان جریر و او از پدرش و او از ابی رافع و او از پدرش و او از جدّ وی و او از ابو ذر غفاری نقل کرده که فرمود:

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم من را به محبّت امام حسن و امام حسین علیهما السّلام امر فرمود پس من ایشان و کسی که آنها را دوست داشته باشد دوست دارم زیرا رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم ایشان را دوست دارد.

۴- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ قَالَ حَدَّثَنِی رَجُلٌ نَسِیتُ اسْمَهُ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَی عَنْ مُهَلْهَلٍ الْعَبْدِیِّ عَنْ أَبِی هَارُونَ الْعَبْدِیِّ عَنْ رَبِیعَةَ السَّعْدِیِّ عَنْ أَبِی ذَرٍّ الْغِفَارِیِّ قَالَ رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یُقَبِّلُ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهما السلام) وَ هُوَ یَقُولُ مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهما السلام) وَ ذُرِّیَّتَهُمَا مُخْلِصاً لَمْ تَلْفَحِ النَّارُ وَجْهَهُ وَ لَوْ کَانَتْ ذُنُوبُهُ بِعَدَدِ رَمْلِ عَالِجٍ إِلَّا أَنْ یَکُونَ ذَنْبُهُ ذَنْباً یُخْرِجُهُ مِنَ الْإِیمَانِ

پدرم از عبد اللّه بن جعفر حمیری نقل نموده که وی گفت:

مردی که نامش را فراموش کرده‌ام و از اصحاب ما بود از عبید اللّه بن موسی و او از مهلهل عبدی و او از ابی هارون عبدی و او از ربیعة السّعدی و او از ابی ذر غفاری نقل کرد که وی فرمود: رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را دیدم که حسن و حسین علیهما السّلام را می‌بوسید و می‌فرمود:

کسی که حسن و حسین علیهما السّلام و ذریّه این دو را دوست داشته و ایشان را خالصانه بخواهد آتش دوزخ هرگز صورتشان را نسوزاند اگر چه گناهان آنها به مقدار ریگ‌های بیابان باشد مگر آنکه گناهانشان ایشان را از ایمان خارج کرده باشند.

۵- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ الْقُرَشِیُّ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَابِسٍ عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَبِیدَةَ السَّلْمَانِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ مَنْ کَانَ یُحِبُّنِی فَلْیُحِبَّ ابْنَیَّ هَذَیْنِ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِی بِحُبِّهِمَا

محمّد بن جعفر رزّاز قرشی می‌گوید:

محمّد بن حسین بن خطاب از حسن بن محبوب از کسی که نامش را برده، از علی بن عابس، از حجّال، از عمرو بن مرّة از عبد اللّه بن سلمة از عبیده سلمانی، از عبد اللّه بن مسعود نقل کرده که وی گفت:

از رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم شنیدم که می‌فرمودند:

کسی که مرا دوست دارد باید این دو کودک (امام حسن و امام حسین) را هم دوست باشد چه آنکه خداوند من را به دوست داشتن این دو امر فرموده است.

۶- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ الْبَزَّازِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَرَادَ أَنْ یَتَمَسَّکَ بِعُرْوَةِ اللَّهِ الْوُثْقَی الَّتِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ فَلْیُوَالِ [فَلْیَتَوَلَّ]عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهم السلام) فَإِنَّ اللَّهَ یُحِبُّهُمَا مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ

پدرم از سعد بن عبد اللّه و او از احمد بن محمد بن عیسی و او از پدرش و او از محمّد بن عیسی و او از عبد اللّه بن مغیره و او از محمّد بن سلیمان بزّاز و او از عمرو بن شمر و او از جابر و او از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل نموده که آن جناب فرمودند:

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

کسی که می‌خواهد به ریسمان محکم خدا که حضرتش در قرآن از آن یاد کرده چنگ بزند باید علی بن ابی طالب علیه السّلام و حسن و حسین علیهما السّلام را دوست بدارد چه آنکه خداوند متعال از فوق عرش این دو را دوست دارد.

۷- وَ عَنْهُ وَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ وَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی نَجْرَانَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ الْوَلِیدِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَبْغَضَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ جَاءَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ لَیْسَ عَلَی وَجْهِهِ لَحْمٌ وَ لَمْ تَنَلْهُ شَفَاعَتِی

پدرم از سعد بن عبد اللّه و او از احمد بن محمّد و او از پدرش و نیز عبد الرحمن بن ابی نجران از شخصی و او از عبّاس بن ولید و او از پدرش و او از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل نموده که حضرت فرمودند:

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

کسی که نسبت به امام حسن و امام حسین علیهما السّلام بغض داشته باشد روز قیامت خواهد آمد در حالی که گوشت در صورت نداشته و شفاعت من شاملش نمی‌شود.

۸- وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِی الْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قُرَّةُ عَیْنِی النِّسَاءُ وَ رَیْحَانَتِی رَیْحَانَتَایَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ع


کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
20

از حضرت ابا عبد اللّه علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود:

گمان نمی‌کنم کسی با آب فرات تحنیک کند مگر آنکه دوست‌دار ما اهل بیت می‌باشد، سپس فرمود: فاصله بین تو و آب فرات چه مقدار می‌باشد؟

پس محضرش خبر داده و فاصله مزبور را بیان کردم.

حضرت فرمودند:

اگر من در این فاصله می‌بودم دوست می‌داشتم دو طرف روز (صبح و غروب) به فرات بروم.

۵- وَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ نَهِیکٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ آوَیْناهُما إِلی رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِینٍ قَالَ الرَّبْوَةُ نَجَفُ الْکُوفَةِ وَ الْمَعِینُ الْفُرَاتُ

علی بن حسین بن موسی از علی بن ابراهیم بن هاشم از پدرش، از علی بن حکم از سلیمان بن نهیک، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل کرده که آن حضرت در ذیل فرموده خداوند عزّ و جلّ:

وَ آوَیْناهُما إِلی رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِینٍ.

فرمودند:

مقصود از «ربوه» نجف کوفه و از «معین» فرات می‌باشد.

۶- وَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عِیسَی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ الْفُرَاتُ سَیِّدُ الْمِیَاهِ فِی الدُّنْیَا وَ الآْخِرَةِ

علی بن حسین رحمة اللّه علیه از سعد بن عبد اللّه و او از احمد بن محمد بن عیسی و او از عیسی بن عبد اللّه بن محمّد بن عمر و او از پدرش از جدّ وی و او از حضرت علی علیه السّلام نقل کرده که آن حضرت فرمودند: فرات در دنیا و آخرت سرور آب‌ها است.

۷- وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَکِیمِ بْنِ جُبَیْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ یَقُولُ إِنَّ مَلَکاً یَهْبِطُ کُلَّ لَیْلَةٍ مَعَهُ ثَلَاثُ مَثَاقِیلَ مِسْکٍ مِنْ مِسْکِ الْجَنَّةِ فَیَطْرَحُهَا فِی الْفُرَاتِ وَ مَا مِنْ نَهَرٍ فِی مَشْرِقٍ وَ لَا فِی مَغْرِبٍ [فِی شَرْقٍ وَ لَا غَرْبٍ]أَعْظَمُ بَرَکَةً مِنْهُ

محمّد بن عبد اللّه از پدرش عبد اللّه بن جعفر حمیری، از احمد بن ابی عبد اللّه، از پدرش، از کسی که برای او حدیث گفته، از حنان بن سدیر، از پدرش، از حکیم بن جبیر، وی می‌گوید:

از حضرت علی بن الحسین علیهما السّلام شنیدم که می‌فرمود:

فرشته‌ای در هر شب به زمین فرود می‌آید در حالی که با سه مثقال مشک از مشک‌های بهشتی است پس آن را در فرات می‌ریزد و هیچ نهری در شرق و غرب نیست که برکتش بیشتر از آن باشد.

۸- وَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُولَوَیْهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عُثْمَانَ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ تَقْطُرُ فِی الْفُرَاتِ کُلَّ یَوْمٍ قَطَرَاتٌ مِنَ الْجَنَّةِ

علی بن محمّد بن قولویه، از احمد بن ادریس، از احمد بن محمّد بن عیسی، از ابن فضّال، از ابن ابی عمیر، از حسین بن عثمان از کسی که یادش نموده، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

هر روز در فرات قطراتی از بهشت می‌ریزد.

۹- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ رَبِیعِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُسْلِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَیْمَانَ قَالَ لَمَّا قَدِمَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) الْکُوفَةَ فِی زَمَنِ أَبِی الْعَبَّاسِ فَجَاءَ عَلَی دَابَّتِهِ فِی ثِیَابِ سَفَرِهِ- حَتَّی وَقَفَ عَلَی جِسْرِ الْکُوفَةِ ثُمَّ قَالَ لِغُلَامِهِ اسْقِنِی فَأَخَذَ کُوزَ مَلَّاحٍ فَغَرَفَ لَهُ بِهِ فَأَسْقَاهُ فَشَرِبَ وَ الْمَاءُ یَسِیلُ مِنْ شِدْقَیْهِ وَ عَلَی لِحْیَتِهِ وَ ثِیَابِهِ ثُمَّ اسْتَزَادَهُ فَزَادَهُ فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ قَالَ نَهَرُ مَاءٍ مَا أَعْظَمَ بَرَکَتَهُ أَمَا إِنَّهُ یَسْقُطُ فِیهِ کُلَّ یَوْمٍ سَبْعُ قَطَرَاتٍ مِنَ الْجَنَّةِ أَمَا لَوْ عَلِمَ النَّاسُ مَا فِیهِ مِنَ الْبَرَکَةِ لَضَرَبُوا الْأَخْبِیَةَ عَلَی حَافَتَیْهِ أَمَا لَوْ لَا مَا یَدْخُلُهُ مِنَ الْخَاطِئِینَ مَا اغْتَمَسَ فِیهِ ذُو عَاهَةٍ إِلَّا بَرَأَ

محمّد بن حسن بن علی بن مهزیار از پدرش، از جدّش علی بن مهزیار از حسن بن سعید، از علی بن حکم، از ربیع بن محمّد مسلیّ، از عبد اللّه بن سلیمان، وی می‌گوید:

در زمان ابی العبّاس وقتی حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام به کوفه تشریف آوردند سوار مرکب بوده در حالی که لباسهای سفر به تن داشتند، حضرت روی پل کوفه

حضرت به محبت داشتن و ثواب محبت به آن دو بزرگوار

توقف فرموده سپس به غلام فرمودند:

به من آب بده.

غلام کوزه کشتیبانی را گرفت و در آن آب ریخت و سپس به حضرت آب داد.

آن جناب آب را نوشیدند در حالی که آب از دو گوشه دهانشان جاری بود و بر محاسن شریف و لباسهای آن حضرت می‌ریخت سپس دو باره آب طلبیدند و غلام به حضرتش آب داد حضرت حمد و ستایش حقتعالی به جای آورده سپس فرمودند:

فرات نهر آبی است و چقدر برکتش زیاد می‌باشد در این آب هر روز هفت قطره از بهشت می‌ریزد و اگر مردم به برکتی که در این آب هست واقف بودند مسلّما در اطراف آن خیمه می‌زدند و از آن توشه برمی‌داشتند.

سپس حضرت فرمودند:

اگر گناه‌کاران در آن داخل نشده بودند به طور قطع و جزم هر مریض و آفت زده‌ای که داخلش می‌شد و در آن فرو می‌رفت مرضش بهبود می‌یافت و آفتش برطرف می‌گشت.

۱۰- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عَرَفَةَ عَنْ رِبْعِیٍّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) شَاطِئُ وادی [الْوَادِی الْأَیْمَنِ الَّذِی ذَکَرُهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ هُوَ الْفُرَاتُ وَ الْبُقْعَةُ الْمُبَارَکَةُ هِیَ کَرْبَلَاءُ وَ الشَّجَرَةُ هِیَ مُحَمَّدٌ ص

محمّد بن حسن بن علی بن مهزیار از پدرش و او از جدّ وی یعنی علی بن مهزیار و او از حسن بن سعید و او از علی بن حکم و او از عرفه و او از ربعی، وی می‌گوید:

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

کنار وادی ایمن که حق تعالی در قرآن فرموده همان فرات بوده و مقصود از «بقعه مبارکه» کربلا و از «شجره» وجود مقدّس حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم می‌باشد.

۱۱- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَخِیهِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ مَا أَظُنُّ أَحَداً یُحَنَّکُ بِمَاءِ الْفُرَاتِ إِلَّا کَانَ لَنَا شِیعَةً- قَالَ قَالَ ابْنُ أَبِی عُمَیْرٍ وَ لَا أَعْلَمُهُ ابْنَ سِنَانٍ إِلَّا وَ قَدْ رَوَاهُ لِی وَ رَوَی ابْنُ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا قَالَ یَجْرِی فِی الْفُرَاتِ مِیزَابَانِ مِنَ الْجَنَّةِ

پدرم از سعد بن عبد اللّه و او از ابراهیم بن مهزیار و او از برادرش علی بن مهزیار و او از ابن ابی عمیر و او از حسین بن عثمان و او از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل نموده....

و محمّد بن ابی حمزه از کسی که یادش نموده و او از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل نموده که آن جناب فرمودند: گمان نمی‌کنم احدی به آب فرات تحنیک کند مگر آنکه شیعه و تابع ما خواهد شد.

راوی می‌گوید: ابن ابی عمیر گفته است این روایت را ابن سنان برایم نقل نموده.

و نیز ابن ابی عمیر از برخی اصحاب نقل کرده که گفته است. دو ناودان از بهشت در آب فرات جاری می‌باشد.

۱۲- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ حَکِیمِ بْنِ جُبَیْرٍ الْأَسَدِیِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ (علیهما السلام) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ یُهْبِطُ مَلَکاً کُلَّ لَیْلَةٍ مَعَهُ ثَلَاثُ مَثَاقِیلَ مِنْ مِسْکِ الْجَنَّةِ فَیَطْرَحُهُ فِی فُرَاتِکُمْ هَذَا وَ مَا مِنْ نَهَرٍ فِی شَرْقِ الْأَرْضِ وَ لَا فِی غَرْبِهَا أَعْظَمَ بَرَکَةً مِنْهُ

محمّد بن حسن از محمّد بن حسن صفّار، از عباس بن معروف، از علی بن مهزیار، از محمّد بن اسماعیل، از حنان بن سدیر از حکیم بن جبیر اسدی، وی می‌گوید:

از حضرت علی بن الحسین علیهما السّلام شنیدم که می‌فرمود:

خداوند متعال در هر شب فرشته‌ای نازل می‌کند که با او سه مثال از مشک بهشتی است پس آن فرشته مشک را در فرات (همین فرات) می‌ریزد و هیچ نهری در شرق و غرب زمین با برکت‌تر از فرات نمی‌باشد.

۱۳- حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی بْنِ بَابَوَیْهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَیْمُونٍ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ هَارُونَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا أَظُنُّ أَحَداً یُحَنَّکُ بِمَاءِ الْفُرَاتِ إِلَّا أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتَ

علی بن حسین بن موسی بن بابویه، از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از ابن فضّال، از ثعلبه بن میمون، از سلیمان بن هارون، می‌گوید:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

  • نام منبع :
    کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
    موضوع :
    زیارتنامه ها ، سرودها و اناشید مذهبی. مناجاتنامه ها ، مناجات خاص
تعداد بازدید : 5618
صفحه از 133
پرینت  ارسال به