5
کامل الزیارات (همراه با ترجمه)

هر گاه از خواندن دعاء سر قبر فارغ شدی نزدیک منبر برو و دو قبّه پائین آن را بگیر و صورت و دیده‌گانت را به منبر مسح نما زیرا موجب شفاء چشمان می‌باشد و نزد منبر بایست و خدا را حمد نما و ثناء بگو و سپس حاجت خود را بخواه چه آنکه رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

بین منبر و قبر من بستانی است از بساتین بهشت و منبر من روی دربی از درب‌های بهشت قرار گرفته و چهار پایه‌اش در بهشت نهاده شده است.

کلمه «ترعه» به ضم «تاء» و سکون راء و فتح عین، که در حدیث آمده یعنی درب کوچک سپس به مقام نبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم برو و هر چه خواستی در آنجا نماز بخوان و هنگامی که به مسجد داخل شدی بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست چنان که هنگام خروج از آن نیز به آن مبادرت نما و توجّه داشته باش که در مسجد رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بسیار نماز بخوان.

۳- حَدَّثَنِی أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَخِیهِ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ (علیهم السلام) قَالَ کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ (علیهما السلام) یَقِفُ عَلَی قَبْرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ یُسَلِّمُ وَ یَشْهَدُ لَهُ بِالْبَلَاغِ وَ یَدْعُو بِمَا حَضَرَهُ ثُمَّ یُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَی قَبْرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِلَی الْمَرْمَرَةِ الْخَضْرَاءِ الدَّقِیقَةِ الْعَرْضِ مِمَّا یَلِی الْقَبْرَ وَ یَلْتَزِقُ بِالْقَبْرِ وَ یُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَی الْقَبْرِ وَ یَسْتَقْبِلُ الْقِبْلَةَ وَ یَقُولُ اللَّهُمَّ إِلَیْکَ أَلْجَأْتُ أَمْرِی وَ إِلَی قَبْرِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ أَسْنَدْتُ ظَهْرِی وَ الْقِبْلَةَ الَّتِی رَضِیتَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) اسْتَقْبَلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ لَا أَمْلِکُ لِنَفْسِی خَیْرَ مَا أَرْجُو لَهَا وَ لَا أَدْفَعُ عَنْهَا شَرَّ مَا أَحْذَرُ عَلَیْهَا وَ أَصْبَحَتِ الْأُمُورُ بِیَدِکَ وَ لَا فَقِیرَ أَفْقَرُ مِنِّی إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ اللَّهُمَّ أَرِدْنِی مِنْکَ بِخَیْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ أَنْ تُبَدِّلَ اسْمِی أَوْ أَنْ تُغَیِّرَ جِسْمِی أَوْ تُزِیلَ نِعْمَتَکَ عَنِّی اللَّهُمَّ زَیِّنِّی بِالتَّقْوَی وَ جَمِّلْنِی بِالنِّعَمِ وَ اعْمُرْنِی بِالْعَافِیَةِ وَ ارْزُقْنِی شُکْرَ الْعَافِیَةِ

ابو عبد الرّحمن محمد بن احمد بن الحسن العسکری از حسن بن علی بن مهزیار، از پدرش علی بن مهزیار، از علی بن الحسین بن علی بن عمر بن علی بن الحسین بن علیّ بن ابی طالب، از علی بن جعفر بن محمد از برادرش ابی الحسن موسی بن جعفر، از پدرش، از جدّ بزرگوارش علیهم السّلام، فرمودند:

حضرت علی بن الحسین علیهما السّلام معمولا نزدیک قبر نبیّ اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم می‌ایستادند، ابتداء به آن جناب سلام می‌دادند و پس از آن شهادت به بلاغ داده و بدنبالش به آنچه صلاح و صواب می‌دانستند دعاء می‌فرمودند و سپس به سنگ سبز باریکی که نزدیک قبر می‌باشد تکیه داده و خود را باین نحو به قبر می‌چسباندند، پشت به قبر داده و روی مبارک به قبله می‌فرمودند و این دعا می‌خواندند:

اللّهم إلیک الجأت امری: بار خدایا قصدم را به جانب تو معطوف داشتم.

و بدنبالش به آنچه صلاح و صواب می‌دانستند دعاء می‌فرمودند و سپس به سنگ سبز باریکی که نزدیک قبر می‌باشد تکیه داده و خود را به این نحو به قبر می‌چسباندند، پشت به قبر داده و روی مبارک به قبله می‌فرمودند و این دعاء را می‌خواندند:

اللّهم الیک الجأت امری: بار خدایا قصدم را به جانب تو معطوف داشتم.

و الی قبر نبیّک محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم عبدک و رسولک اسندت ظهری: و پشتم را به قبر پیامبرت حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم که بنده و فرستاده تو است تکیه دادم.

و القبلة التی رضیت لمحمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم استقبلت: و قبله‌ای را که برای حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم پسندیدی مقابل خود قرار داده‌ام.

اللّهم انّی اصبحت لا املک لنفسی خیر ما أرجو لها: بار خدایا صبح نموده‌ام در حالی که خیر آنچه را که برای خود آرزو دارم مالک نیستم.

و لا ادفع عنها شرّ ما احذر علیها: و نه می‌توانم شرّ و بدی آنچه را که بر نفس خود می‌ترسم از آن دفع نمایم.

و اصبحت الامور کلّها بیدک: و صبح نموده‌ام در حالی که تمام امور و کارها بدست تو می‌باشد.

و لا فقیر افقر منّی: و نیازمندی محتاج‌تر از من وجود ندارد.

إِنِّی لِما أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ: به طور مسلّم و قطع من به آن خیری که تو برایم منظور داشته‌ای محتاج نیازمند هستم.

اللّهم أردنی منک بخیر و لا رادّ لفضلک: بار خدایا خیر را از ناحیه خودت به من باز گردان در حالی که احدی نیست فضل و خیر تو را به من برگرداند.

اللّهم انّی أعوذ بک من ان تبدّل اسمی او تغیّر جسمی او تزیل نعمتک عنّی: بار خدایا همانا به تو پناه می‌برم از اینکه نامم را مبدّل ساخته یا جسمم را

تغییر داده یا نعمتت را از من زائل نمائی.

اللّهم زیّنی بالتقوی و جمّلنی بالنّعم و اغمرنی بالعافیة و ارزقنی شکر العافیة: بار خدایا من را به تقوی مزیّن نما و به نعمتهایت بیارا و به عافیت غوطه ورم گردان و به من توفیق ده که شکر عافیت را به جای آورم.

۴- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی نَجْرَانَ وَ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ وَ غَیْرِ وَاحِدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ رَأَیْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) انْتَهَی إِلَی قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَوَضَعَ یَدَهُ عَلَیْهِ وَ قَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِی اجْتَبَاکَ وَ اخْتَارَکَ وَ هَدَاکَ وَ هَدَی بِکَ أَنْ یُصَلِّیَ عَلَیْکَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً

پدرم از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از عبد الرّحمن بن ابی نجران و حسین بن سعید و جماعتی از حمّاد بن عیسی از محمّد بن مسعود نقل نموده‌اند که وی گفت:

حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام را دیدم که به قبر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم رسیدند، پس دست مبارکشان را روی قبر گذارده و فرمودند:

أسأل اللّه الّذی اجتباک و اختارک و هداک و هدی بک ان یصلّی علیک: از خدائی که تو را برگزید و اختیار نمود و هدایت کرد و بواسطه‌ات دیگران را راهنمائی نمود می‌خواهم که بر تو درود و رحمت بفرستد.

إِنَّ اللّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً: همانا خداوند و فرشتگانش بر نبی اکرمصلّی اللّه علیه و آله و سلّم صلوات می‌فرستند، ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر پیامبر صلوات فرستاده و تسلیم شوید تسلیم‌شدنی.

۵- حَدَّثَنِی الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ قَالَ قَالَ لِی أَبُو الْحَسَنِ (علیه السلام) کَیْفَ تَقُولُ فِی التَّسْلِیمِ عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قُلْتُ الَّذِی تَعْرِفُهُ وَ رُوِّینَاهُ وَ قَالَ أَ وَ لَا أُعَلِّمُکَ مَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا قُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَکَتَبَ لِی وَ أَنَا قَاعِدٌ بِخَطِّهِ وَ قَرَأَهُ عَلَیَّ إِذَا وَقَفْتَ عَلَی قَبْرِهِ (صلی الله علیه و آله) فَقُلْ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَشْهَدُ [أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ]أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ خَاتَمُ النَّبِیِّینَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ عَبَدْتَهُ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ وَ أَدَّیْتَ الَّذِی عَلَیْکَ مِنَ الْحَقِّ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ نَجِیِّکَ [وَ نَجِیبِکَ]وَ أَمِینِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَنْبِیَائِکَ وَ رُسُلِکَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا سَلَّمْتَ عَلی نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ وَ امْنُنْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا مَنَنْتَ عَلی مُوسی وَ هارُونَ وَ بَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَرَحَّمْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اللَّهُمَّ رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ وَ رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ وَ رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ وَ رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ وَ رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بَلِّغْ رُوحَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِنِّی السَّلَامَ

حسن بن عبد اللّه، از محمّد بن عیسی، از پدرش، از ابراهیم بن ابی البلاد نقل نموده که وی گفت: حضرت ابو الحسن علیه السّلام به من فرمودند:

چگونه به نبی اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم سلام می‌دهی؟ عرض کردم: به همان نحو که شما آگاه بوده و از طریق روایت به ما رسیده.

و نیز به من فرمودند:

آیا عبارتی افضل و برتر از این به تو یاد ندهم؟ عرض داشتم: چرا فدایت شوم.

پس در حالی که خدمتش نشسته بودم به خط مبارکشان نوشته و بر من قرائت کردند، فرمودند: هر گاه نزد قبر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم ایستادی بگو:

أشهد ان لا اله الّا اللّه وحده لا شریک له: شهادت می‌دهم که خدائی نیست مگر خداوند متعال که تنها بوده و انباز و شریکی ندارد.

و اشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله: و شهادت می‌دهم که حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بنده و فرستاده او است.

و اشهد انّک محمّد بن عبد اللّه: و شهادت می‌دهم که تو حضرت محمّد بن عبد اللّه هستی.

و اشهد أنّک خاتم النّبیّین: و شهادت می‌دهم که تو آخرین پیامبر می‌باشی.

و أشهد أنّک قد بلغت رسالاتک ربّک: و شهادت می‌دهم که تو رساندی پیامهای پروردگارت را.

و نصحت لامّتک: و امّت خود را پند و اندرز دادی.

و جاهدت فی سبیل ربّک: و در راه خدا جهاد نمودی.

و عبدته حتّی اتاک الیقین: و پرستیدی حق تعالی را تا هنگامی که موت تو را دریافت.

و ادّیت الّذی علیک زمن الحقّ: و حقّی که بر عهده داشتی ادا نمودی.

اللّهم صلّی علی محمّد عبدک و رسولک و نجیبک و امینک و صفیک و خیرتک من خلفک افضل ما صلّیت علی احد من انبیائک و رسلک: بار خدایا بر حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم که بنده و فرستاده و نیکو نژاد و امین و خالص و برگزیده تو از میان مخلوقات است درود و رحمت فرستاد آنهم برترین رحمتی که بر هر یک از پیامبران و رسولانت ارزانی داشتی.

اللّهم سلّم علی محمّد و آل محمّد کما سلّمت علی نوح فی العاملین:

خداوندا همان طوری که نعمت سلامتی را در عالم نصیب جناب نوح علیه السّلام نمودی حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را از آن بهره‌مند گردان.

و امنن علی محمّد و آل محمد کما مننت علی موسی و هارون: خداوندا همان طوری که بر موسی و هارون نعمت دادی بر حضرت محمّد و آلش صلوات الله علیهم انعام نما.

و بارک علی محمّد و آل محمّد کما بارکت علی ابراهیم و آل ابراهیم انّک حمید مجید: همان طوری که نعمت‌هایت را بر ابراهیم و آلش مداوم قرار دادی بر حضرت محمّد و آل ایشان صلوات الله علیهم نیز نعمتهایت را دائمی و مستمر گردان بدرستی که تو ستایش شده و بزرگ می‌باشی.


کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
4

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

کسی که بعد از حیاتم قبر من را زیارت کند مانند کسی است که در زمان حیاتم بطرف من هجرت کرده و به زیارتم آمده باشد، بنا بر این اگر نتوانستید به زیارتم آئید از همان مکان دور سلام فرستید که به من خواهد رسید.

۱۸- حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنِ الْمُعَلَّی بْنِ أَبِی شِهَابٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیهما السلام) لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَا أَبَتَاهْ مَا جَزَاءُ مَنْ زَارَکَ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) یَا بُنَیَّ مَنْ زَارَنِی حَیّاً أَوْ مَیِّتاً کَانَ حَقّاً عَلَیَّ أَنْ أَزُورَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ أُخَلِّصَهُ مِنْ ذُنُوبِهِ

پدرم از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از حسین بن سعید، از عثمان بن عیسی، از معلّی بن أبی شهاب، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل می‌کند که آن جناب فرمودند:

حضرت حسین بن علی علیهما السّلام به رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم عرض کرد:

پدرم: پاداش کسی که شما را زیارت کند چیست؟

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

پسرم، کسی که در حال حیات و مماتم من را زیارت کند بر من است که روز قیامت به زیارتش رفته و او را از گرفتاری گناهانش برهانم.

۱۹- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْفُضَیْلِ بْنِ یَسَارٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ زِیَارَةَ قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) تَعْدِلُ حِجَّةً مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَبْرُورَةً

محمّد بن جعفر رزاز (از محمّد بن حسین بن ابی الخطاب، از حسن بن محبوب، از جمیل بن صالح، از فضیل بن یسار، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل می‌کند که آن جناب فرمودند:

زیارت قبر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم معادل و مساوی حجّ مقبولی است که با آن حضرت بجا آورده شود.

۲۰- وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ کَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِی عَرْشِهِ

محمد بن جعفر، از محمد بن الحسن، از محمّد بن اسماعیل، از صالح بن عقبه، از زید شحام نقل نموده، وی می‌گوید:

بمحضر ابی عبد الله علیه السّلام عرضه داشتم:

ثواب و پاداش کسی که قبر رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را زیارت کند چیست؟

حضرت فرمودند.

وی مانند کسی است که خدا را در عرشش زیارت نموده باشد.

۲۱- حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ

پدرم رحمة الله علیه از حسین بن حسن بن ابان، از حسین بن سعید باسنادش مثل همین حدیث را نقل نموده

۳]- باب سوّم زیارت قبر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و خواندن دعاء نیز بر آن

۱- حَدَّثَنِی أَبِی وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَیُّوبَ وَ الْحُسَیْنِ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ جَمِیعاً عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِذَا دَخَلْتَ الْمَدِینَةَ فَاغْتَسِلْ قَبْلَ أَنْ تَدْخُلَهَا أَوْ حِینَ تُرِیدُ أَنْ تَدْخُلَهَا- ثُمَّ تَأْتِی قَبْرَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَتُسَلِّمُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ تَقُومُ عِنْدَ الْأُسْطُوَانَةِ الْمُقَدَّمَةِ عَنْ جَانِبِ الْقَبْرِ الْأَیْمَنِ عِنْدَ رَأْسِ الْقَبْرِ وَ أَنْتَ مُسْتَقْبِلُ الْقِبْلَةِ وَ مَنْکِبُکَ الْأَیْسَرُ إِلَی جَانِبِ الْقَبْرِ وَ مَنْکِبُکَ الْأَیْمَنُ مِمَّا یَلِی الْمِنْبَرَ فَإِنَّهُ مَوْضِعُ رَأْسِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ تَقُولُ- أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ أَدَّیْتَ الَّذِی عَلَیْکَ مِنَ الْحَقِّ وَ أَنَّکَ قَدْ رَوءُفْتَ بِالْمُوءْمِنِینَ وَ غَلُظْتَ عَلَی الْکَافِرِینَ فَبَلَغَ اللَّهُ بِکَ أَفْضَلَ شَرَفِ مَحَلِّ الْمُکَرَّمِینَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنَا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَ الضَّلَالَةِ- اللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلَوَاتِکَ وَ صَلَوَاتِ مَلَائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ وَ أَنْبِیَائِکَ الْمُرْسَلِینَ وَ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ وَ مَنْ سَبَّحَ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الآْخِرِینَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ نَبِیِّکَ وَ أَمِینِکَ وَ نَجِیِّکَ [نَجِیبِکَ]وَ حَبِیبِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ صَفْوَتِکَ وَ خَاصَّتِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ اللَّهُمَّ وَ أَعْطِهِ الدَّرَجَةَ وَ الْوَسِیلَةَ مِنَ الْجَنَّةِ وَ ابْعَثْهُ مَقَاماً فی مسجد رسول الله (صلی الله علیه و آله) و ثواب ذلک نَبِیَّکَ مُسْتَغْفِراً تَائِباً مِنْ ذُنُوبِی- وَ إِنِّی أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ نَبِیِّ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) یَا مُحَمَّدُ إِنِّی أَتَوَجَّهُ إِلَی اللَّهِ رَبِّی وَ رَبِّکَ بِکَ لِیَغْفِرَ لِی ذُنُوبِی وَ إِنْ کَانَتْ لَکَ حَاجَةٌ- فَاجْعَلْ قَبْرَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) خَلْفَ کَتِفَیْکَ وَ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَ ارْفَعْ یَدَیْکَ [یَدَکَ]وَ اسْأَلْ حَاجَتَکَ فَإِنَّکَ أَحْرَی أَنْ تُقْضَی إِنْ شَاءَ اللَّهُ

پدرم و محمد بن الحسن، از حسین بن حسن بن ابان، از حسین بن سعید، از فضالة بن ایّوب و حسین از صفوان و ابن أبی عمیر جمیعا از معاویة بن عمّار، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل کرده‌اند آن جناب فرمودند:

هنگامی که به مدینه وارد شدی پیش از ورود یا وقتی اراده ورود کردی غسل کن و پس از آن نزد قبر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم برو و بر آن جناب سلام کن سپس نزدیک ستونی که از جانب راست قبر جلو قرار گرفته برو و بالای سر قبر در حالی که رو به قبله قرار گرفته‌ای و شانه چپ تو به جانب قبر و شانه راستت بطرف منبر می‌باشد بایست که آنجا مکان سر مبارک رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم است و بگو: اشهد ان لا اله الّا اللّه وحده لا شریک له: شهادت می‌دهم خدائی نیست مگر خداوند متعال که تنها بوده و انباز و شریکی ندارد.

و أشهد انّ محمّدا عبده و رسوله: و شهادت می‌دهم حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بنده و فرستاده او است.

و أشهد انّک رسول اللّه و أنّک محمد بن عبد اللّه: و شهادت می‌دهم تو فرستاده خدا هستی و تو جناب محمّد بن عبد اللّه می‌باشی.

و اشهد انّک قد بلغت رسالات ربّک: و شهادت می‌دهم تو رساندی پیام‌های پروردگارت را.

و نصحت لامّتک: و امّت خود را پند و اندرز دادی.

وَ جاهَدَ فِی سَبِیلِ اللّهِ: و در راه خدا جهاد نمودی.

و عبدت اللّه حتّی أتاک الیقین: و پرستیدی حق تعالی را تا هنگامی که موت تو را دریافت.

بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ: امّت خود را با حکمت و اندرزهای پسندیده نصیحت نمودی.

و ادّیت الّذی علیک من الحق: و حقّی که بر عهده داشتی اداء نمودی.

و انّک قد رأفت بالموءمنین و غلظت علی الکافرین: و شهادت می‌دهم که نسبت به اهل ایمان رئوف و مهربان، و بر اهل کفر غلیظ و خشن بودی.

فبلغ اللّه بک افضل شرف محلّ المکرّمین: پس خداوند رساند تو را به بالاترین مرتبه اهل اکرام.

الحمد للّه الّذی استنقذنا بک من الشرک و الضّلالة: حمد و ستایش می‌کنیم خدائی را که بوسیله تو ما را از شرک و گمراهی رهانید. اللّهمّ اجعل صلواتک و صلوات ملائکتک المرقبین و عبادک الصّالحین و انبیائک المرسلین و اهل السّموات و الارضین و من سبّح لربّ العالمین من الاوّلین و الآخرین: خداوندا درود خود و فرشتگان مقرّبت و بندگان شایسته‌ات و پیامبران فرستاده‌ات و نیز درود اهل آسمان‌ها و زمین و موجودات قدیم و جدیدی که پروردگار عالم را تسبیح و تنزیه نموده‌اند را قرار بده... علی محمّد عبدک و رسولک و نبیّک و امینک و نجیبک و حبیبک و صفیّک و صفوتک و خاصّتک و خیرتک من خلقک: بر حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم که بنده و فرستاده و پیامبر و امین و نیکو نژاد و محبوب و خالص و برگزیده شده و اختصاص داده شده و انتخاب شده تو از میان مخلوقاتت می‌باشد.

اللّهم و اعطه الدّرجة و الوسیلة من الجنة و ابعثه مقاما محمودا یغبطه به الاوّلون و الآخرون: خداوندا مقام و منزلت در بهشت به آن حضرت اعطاء بفرما و بر انگیز آن جناب را در حالی که مقام و درجه‌ای پسندیده داشته به طوری که خلق اولین و آخرین غبطه آن را بخورند.

اللّهم انّک قلت وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاوءُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحِیماً: خداوندا خودت در قرآن فرموده‌ای:

اگر گروه گنه‌کاران بواسطه گناه بر خود ستم کنند و سپس نزد تو آیند (ای پیامبر) پس بواسطه تو از خدا طلب آمرزش کنند و تو از خدا طلب مغفرت کنی البته خواهند دید که خداوند توبه ایشان را پذیرفته و به آنها ترحم می‌نماید.

و انّی اتیت نبیّک مستغفرا تائبا من ذنوبی: و من در حالی که طلب آمرزش کرده و از گناهانم توبه می‌کنم به پیامبرت پناهنده شده‌ام.

و انّی اتوجّه الیک بنبیّک نبیّ الرّحمة محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم: و من به توسّط پیامبرت آن پیامبر رحمت یعنی حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم به تو روی می‌آورم.

یا محمد انّی اتوجّه الی اللّه ربّی و ربّک لیغفر لی ذنوبی: ای محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم من به خدا متوجه شده و روی می‌آورم همان خدای من و تو تا گناهانم را ببخشد.

و اگر حاجت داری قبر مطهّر را پشت سر قرار بده و رو به قبله بایست و دو دستت را بلند نما و سپس حاجتت را از خدا بخواه که ان شاء اللّه مستجاب خواهد شد.

۲- حَدَّثَنِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ الْمُوسَوِیُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَهِیکٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) إِذَا فَرَغْتَ مِنَ الدُّعَاءِ عِنْدَ الْقَبْرِ فَأْتِ الْمِنْبَرَ وَ امْسَحْهُ بِیَدِکَ وَ خُذْ بِرُمَّانَتَیْهِ وَ هُمَا السُّفْلَاوَانِ- وَ امْسَحْ وَجْهَکَ وَ عَیْنَیْکَ بِهِ فَإِنَّهُ یُقَالُ إِنَّهُ شِفَاءٌ لِلْعَیْنِ وَ قُمْ عِنْدَهُ فَاحْمَدِ اللَّهَ وَ أَثْنِ عَلَیْهِ وَ سَلْ حَاجَتَکَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ مَا بَیْنَ مِنْبَرِی وَ قَبْرِی [بَیْتِی]رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ وَ إِنَّ مِنْبَرِی عَلَی تُرْعَةٍ مِنْ تُرَعِ الْجَنَّةِ وَ قَوَائِمُ الْمِنْبَرِ رُتَبٌ فِی الْجَنَّةِ وَ التُّرْعَةُ هِیَ الْبَابُ الصَّغِیرُ ثُمَّ تَأْتِی مَقَامَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَصَلِّ فِیهِ مَا بَدَا لَکَ فَإِذَا دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ إِذَا خَرَجْتَ فَافْعَلْ ذَلِکَ وَ أَکْثِرْ مِنَ الصَّلَاةِ فِی مَسْجِدِ النَّبِیِّ ص

جعفر بن محمّد بن ابراهیم موسوی، از عبد اللّه بن نهیک، از ابن ابی عمیر، از معاویة بن عمّار نقل نموده، وی می‌گوید:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

  • نام منبع :
    کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
    موضوع :
    زیارتنامه ها ، سرودها و اناشید مذهبی. مناجاتنامه ها ، مناجات خاص
تعداد بازدید : 5307
صفحه از 133
پرینت  ارسال به