75
کامل الزیارات (همراه با ترجمه)

حضرت فرمودند: در زیارت آن حضرت چه می‌بینید؟

عرض کرد: در زیارتش برکت در عمر خود و اهل و اولاد و اموال و معایشمان بوده و حوائج و خواسته‌هایمان بر آورده شده و برطرف می‌گردد.

موسی می‌گوید: امام علیه السّلام به وی فرمودند:

ای برادر یمنی آیا از فضیلت زیارت آن حضرت بیشتر از این برایت نگویم؟

آن مرد عرض کرد: ای پسر رسول خدا زیادتر بفرمائید:

حضرت فرمودند:

زیارت امام حسین علیه السّلام معادل یک حجّ مقبول و پاکیزه‌ای است که با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم انجام شود.

آن مرد از این گفتار تعجب کرد.

حضرت فرمودند: آری، به خدا سوگند معادل دو حجّ مقبول و پاکیزه‌ای است که با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم انجام شود.

آن مرد بر تعجبش افزوده شد پس بدین ترتیب امام علیه السّلام بر تعداد حج‌های مقبول می‌افزودند تا اینکه در آخر فرمودند:

زیارت آن حضرت معادل با سی حجّ مقبول و پاکیزه‌ای است که با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم انجام گیرد.

۸- وَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ یَزِیدَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِکِ قَالَ کُنْتُ مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَمَرَّ قَوْمٌ عَلَی حَمِیرٍ فَقَالَ لِی أَیْنَ یُرِیدُونَ هَوءُلَاءِ قُلْتُ قُبُورَ الشُّهَدَاءِ قَالَ فَمَا یَمْنَعُهُمْ مِنْ زِیَارَةِ الْغَرِیبِ الشَّهِیدِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ زِیَارَتُهُ وَاجِبَةٌ فَقَالَ زِیَارَتُهُ خَیْرٌ مِنْ حِجَّةٍ وَ عُمْرَةٍ وَ عُمْرَةٍ وَ حِجَّةٍ حَتَّی عَدَّ عِشْرِینَ حِجَّةً وَ عِشْرِینَ عُمْرَةً مَبْرُورَاتٍ مُتَقَبَّلَاتٍ قَالَ فَوَ اللَّهِ مَا قُمْتُ حَتَّی أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّی قَدْ حَجَجْتُ تِسْعَةَ عَشَرَ حِجَّةً فَادْعُ اللَّهَ أَنْ یَرْزُقَنِی تَمَامَ الْعِشْرِینَ قَالَ فَهَلْ زُرْتَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) قَالَ لَا قَالَ لَزِیَارَتُهُ خَیْرٌ مِنْ عِشْرِینَ حِجَّةً

علیّ بن الحسین، از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از محمّد بن اسماعیل، از صالح بن عقبه، از یزید بن عبد الملک وی می‌گوید:

محضر مبارک حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام بودم پس گروهی که بر درازگوش‌ها سوار بودند بر ما گذشتند.

حضرت به من فرمودند: اینها قصد کجا را دارند؟

عرض کردم: به زیارت قبور شهداء می‌روند.

فرمودند: چه چیز ایشان را از زیارت غریب شهید باز داشت؟!! مردی از اهل عراق محضر مبارکش عرض کرد: آیا زیارت آن حضرت (امام حسین علیه السّلام) واجب است؟

حضرت فرمودند: زیارت آن جناب از یک حجّ و عمره و یک عمره و یک حجّ بهتر است سپس حضرت تعداد حجّ و عمره‌ها را زیاد کرده تا بیست حجّ و بیست عمره شمردند و بعد فرمودند:

البتّه تمام آنها مقبول و مبرور باشند.

راوی می‌گوید:

به خدا سوگند از محضرش مرخّص نشده بودم که مردی آمد و حضورش رسید و عرض کرد:

من نوزده حجّ انجام داده‌ام، از خداوند بخواهید که یک حجّ دیگر نصیبم شده و بدین ترتیب تا عدد بیست کامل گردد.

حضرت فرمودند: آیا قبر امام حسین علیه السّلام را زیارت کرده‌ای؟

آن مرد عرض کرد: خیر.

حضرت فرمودند:

زیارت آن حضرت از بیست حجّ بهتر می‌باشد.

۹- حَدَّثَنِی أَبِی ره وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ره عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی الْقَاسِمِ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ سَعْدَانَ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ تُکْتَبُ لَهُ حِجَّةٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ حِجَّةٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ نَعَمْ وَ حِجَّتَانِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ حِجَّتَانِ قَالَ نَعَمْ وَ ثَلَاثٌ فَمَا زَالَ یَعُدُّ حَتَّی بَلَغَ عَشْراً قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ عَشْرُ حِجَجٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ نَعَمْ وَ عِشْرُونَ حِجَّةً قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ عِشْرُونَ- فَمَا زَالَ یَعُدُّ حَتَّی بَلَغَ خَمْسِینَ فَسَکَتُّ

پدرم و علیّ بن الحسین رحمة اللّه علیهما، از سعد بن عبد اللّه، از ابی القاسم هارون بن مسلم بن سعدان، از مسعدة بن صدقه، وی می‌گوید:

محضر مبارک حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام عرض کردم: برای کسی که قبر حضرت امام حسین علیه السّلام را زیارت کند چه اجر و ثوابی است؟

حضرت فرمودند:

ثواب یک حجّی که با رسول خدا بجا آورند می‌باشد.

راوی می‌گوید: محضرش عرضه داشتم: فدایت شوم، ثواب یک حجّ با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم؟!! حضرت فرمودند: بلی بلکه ثواب دو حجّ.

راوی می‌گوید: عرض کردم: فدایت شوم، ثواب دو حجّ؟

امام علیه السّلام فرمودند: بلی بلکه ثواب سه حجّ و پیوسته تعداد حجّ‌ها را حضرت اضافه می‌کردند تا به ده حجّ رسیدند.

عرض کردم: فدایت شوم، ثواب ده حجّ با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم!! امام علیه السّلام فرمودند: بلی بلکه ثواب بیست حجّ.

عرض کردم: فدایت شوم، ثواب بیست حجّ؟! پس پیوسته عدد حجّ‌ها را بالا می‌بردند تا به پنجاه تا رسید و دیگر سکوت اختیار فرمودند.

۱۰- وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ الْوَلِیدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا لِمَنْ أَتَی قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّهِ غَیْرَ مُسْتَکْبِرٍ وَ لَا مُسْتَنْکِفٍ قَالَ یُکْتَبُ لَهُ أَلْفُ حِجَّةٍ وَ أَلْفُ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ إِنْ کَانَ شَقِیّاً کُتِبَ سَعِیداً وَ لَمْ یَزَلْ یَخُوضُ فِی رَحْمَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ

و محمّد بن الحسن بن الولید، از محمّد بن الحسن الصّفّار، از احمد بن محمّد بن عیسی، از پدرش، از عبد اللّه بن مغیره، از عبد اللّه بن میمون قدّاح، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، وی می‌گوید: محضرش عرض کردم:

برای کسی که به زیارت امام حسین علیه السّلام رود در حالی که به حق آن حضرت عارف و آگاه بوده و هیچ استکبار و استنکافی از زیارتش نداشته باشد چه اجر و ثوابی می‌باشد؟

حضرت فرمودند:

برای او ثواب هزار حجّ و هزار عمره مقبول می‌نویسند و اگر شقی بوده سعید محسوبش می‌کنند و پیوسته در رحمت خدا غوطه‌ور است.

۶۷]- باب شصت و هفتم زیارت حضرت امام حسین معادل با آزاد کردن بندگان می‌باشد

۱- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ الْکُوفِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ الزَّیَّاتِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ صَالِحٍ النِّیلِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَنْ أَتَی قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) عَارِفاً بِحَقِّهِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ أَلْفَ نَسَمَةٍ- وَ کَمَنْ حَمَلَ عَلَی أَلْفِ فَرَسٍ فِی سَبِیلِ اللَّهِ مُسْرَجَةً مُلْجَمَةً حَدَّثَنِی أَبِی ره وَ مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْعَطَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ

محمّد بن جعفر رزّاز کوفی، از محمّد بن الحسین زیّات، از محمّد بن سنان، از محمّد بن صدقه، از صالح نیلی، وی می‌گوید:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

کسی که به زیارت قبر حضرت حسین علیه السّلام رفته در حالی که به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد حق تعالی اجر و ثواب کسی که هزار بنده آزاد کرده است را به او داده و وی مانند کسی است که هزار اسب را زین نموده و لجام زده و در راه خدا با آنها جهاد کرده باشد.


کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
74

زیارت امام حسین علیه السّلام:

معادل بیست حجّ بلکه برتر از بیست حجّ می‌باشد.

و محمّد بن یعقوب، از عدّه‌ای اصحاب، از احمد بن محمّد به اسنادش مثل همین حدیث را نقل نموده.

۲- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْمَدَائِنِیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ آتِی قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ نَعَمْ یَا أَبَا سَعِیدٍ ائْتِ قَبْرَ الْحُسَیْنِ بْنِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَطْیَبِ الْأَطْیَبِینَ وَ أَطْهَرِ الطَّاهِرِینَ وَ أَبَرِّ الْأَبْرَارِ فَإِنَّکَ إِذَا زُرْتَهُ کَتَبَ اللَّهُ لَکَ بِهِ خَمْساً وَ عِشْرِینَ حِجَّةً حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ

محمّد بن الحسن، از محمّد بن الحسن الصفّار، از احمد بن محمّد بن عیسی، از محمّد بن اسماعیل بن بزیع، از صالح بن عقبه، از سعید مدائنی، وی گفت:

بر حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام داخل شده عرض کردم: فدایت شوم به زیارت قبر حسین علیه السّلام بروم؟

حضرت فرمودند:

بلی، ای ابا سعید به زیارت قبر حضرت حسین بن علیّ علیهما السّلام که فرزند رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و پاکیزه‌ترین پاکان و نیکوکارترین نیکوکاران است برو زیرا وقتی آن حضرت را زیارت کردی خداوند متعال ثواب بیست و پنج حجّ برایت می‌نویسد.

محمّد بن یعقوب، از محمّد بن یحیی، از محمّد بن الحسین بن ابی الخطّاب، از محمّد بن اسماعیل باسنادش مثل همین خبر را نقل نموده.

۳- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ عَنْ شِهَابِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ أَوْ عَنْ رَجُلٍ عَنْ شِهَابٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلَنِی فَقَالَ یَا شِهَابُ کَمْ حَجَجْتَ مِنْ حِجَّةٍ- فَقُلْتُ تِسْعَةَ عَشَرَ حِجَّةً فَقَالَ لِی تَمِّمْهَا عِشْرِینَ حِجَّةً تُحْسَبْ لَکَ بِزِیَارَةِ الْحُسَیْنِ ع

محمّد بن جعفر، از محمّد بن الحسین، از احمد بن نضر، از شهاب بن عبد ربّه یا از مردی، از شهاب، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، شهاب می‌گوید: امام علیه السّلام از من سوءال نموده و فرمودند:

ای شهاب چند بار به حجّ رفته‌ای؟

عرض کردم: نوزده مرتبه.

فرمودند:

آن را به بیست مرتبه تتمیم و تکمیل نما تا برایت آن‌ها را معادل یک زیارت حضرت امام حسین علیه السّلام حساب کنند.

۴- حَدَّثَنِی أَبُو الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَیْن عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عَنْ حُذَیْفَةَ بْنِ مَنْصُورٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) کَمْ حَجَجْتَ قُلْتُ تِسْعَةَ عَشَرَ- قَالَ فَقَالَ أَمَا إِنَّکَ لَوْ أَتْمَمْتَ إِحْدَی وَ عِشْرِینَ حِجَّةً لَکُنْتَ کَمَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ ع

ابو العبّاس می‌گوید:

محمّد بن الحسین، از ابن سنان، از حذیفة بن منصور نقل کرده، وی گفت:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

چند مرتبه به حجّ رفته‌ای؟

عرض کردم: نوزده بار.

فرمودند:

بدان اگر آن را به بیست و یک بار برسانی مانند کسی هستی که زیارت حضرت امام حسین علیه السّلام را نموده است.

۵- حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ صَالِحٍ النِّیلِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَنْ أَتَی قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) عَارِفاً بِحَقِّهِ کَانَ کَمَنْ حَجَّ مِائَةَ حِجَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص

پدرم رحمة اللّه علیه، از سعد بن عبد اللّه، از محمّد بن الحسین بن أبی الخطّاب، از محمّد بن سنان، از محمّد بن صدقه، از صالح نیلی، وی گفت: حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام فرمودند:

کسی که به زیارت قبر امام حسین علیه السّلام برود در حالی که به حقّ آن حضرت آگاه و مطّلع باشد مثل کسی است که صد مرتبه با رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم حجّ بجا آورده باشد.

۶- وَ عَنْهُ عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ مَالِکِ بْنِ عَطِیَّةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ مَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) کَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثَمَانِینَ حِجَّةً مَبْرُورَةً

از پدرم، از سعد، از محمّد بن الحسین، از محمّد بن صدقه، از مالک بن عطیّه، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام حضرت فرمودند:

کسی که حضرت امام حسین علیه السّلام را زیارت کند خداوند متعال برایش هشتاد حجّ مقبول منظور می‌دارد.

۷- حَدَّثَنِی أَبُو الْعَبَّاسِ الْکُوفِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنِ الْخَیْبَرِیِّ عَنْ مُوسَی بْنِ الْقَاسِمِ الْحَضْرَمِیِّ قَالَ قَدِمَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی أَوَّلِ وَلَایَةِ أَبِی جَعْفَرٍ فَنَزَلَ النَّجَفَ فَقَالَ یَا مُوسَی اذْهَبْ إِلَی الطَّرِیقِ الْأَعْظَمِ فَقِفْ عَلَی الطَّرِیقِ فَانْظُرْ فَإِنَّهُ سَیَأْتِیکَ رَجُلٌ مِنْ نَاحِیَةِ الْقَادِسِیَّةِ فَإِذَا دَنَا مِنْکَ فَقُلْ لَهُ هَاهُنَا رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَدْعُوکَ فَسَیَجِیءُ مَعَکَ- قَالَ فَذَهَبْتُ حَتَّی قُمْتُ عَلَی الطَّرِیقِ وَ الْحَرُّ شَدِیدٌ فَلَمْ أَزَلْ قَائِماً حَتَّی کِدْتُ أَعْصِی وَ أَنْصَرِفُ وَ أَدَعُهُ إِذْ نَظَرْتُ إِلَی شَیْءٍ یُقْبِلُ شِبْهَ رَجُلٍ عَلَی بَعِیرٍ فَلَمْ أَزَلْ أَنْظُرُ إِلَیْهِ حَتَّی دَنَا مِنِّی فَقُلْتُ یَا هَذَا هَاهُنَا رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَدْعُوکَ وَ قَدْ وَصَفَکَ لِی قَالَ اذْهَبْ بِنَا إِلَیْهِ قَالَ فَجِئْتُ بِهِ حَتَّی أَنَاخَ بَعِیرَهُ نَاحِیَةً قَرِیباً مِنَ الْخَیْمَةِ فَدَعَا بِهِ فَدَخَلَ الْأَعْرَابِیُّ إِلَیْهِ وَ دَنَوْتُ أَنَا فَصِرْتُ إِلَی بَابِ الْخَیْمَةِ أَسْمَعُ الْکَلَامَ وَ لَا أَرَاهُمْ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مِنْ أَیْنَ قَدِمْتَ قَالَ مِنْ أَقْصَی الْیَمَنِ قَالَ أَنْتَ مِنْ مَوْضِعِ کَذَا وَ کَذَا قَالَ نَعَمْ أَنَا مِنْ مَوْضِعِ کَذَا وَ کَذَا قَالَ فَبِمَا جِئْتَ هَاهُنَا قَالَ جِئْتُ زَائِراً لِلْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَجِئْتَ مِنْ غَیْرِ حَاجَةٍ لَیْسَ إِلَّا لِلزِّیَارَةِ- قَالَ جِئْتُ مِنْ غَیْرِ حَاجَةٍ إِلَّا أَنْ أُصَلِّیَ عِنْدَهُ وَ أَزُورَهُ فَأُسَلِّمَ عَلَیْهِ وَ أَرْجِعَ إِلَی أَهْلِی فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ مَا تَرَوْنَ فِی زِیَارَتِهِ قَالَ نَرَی فِی زِیَارَتِهِ الْبَرَکَةَ فِی أَنْفُسِنَا وَ أَهَالِینَا وَ أَوْلَادِنَا وَ أَمْوَالِنَا وَ مَعَایِشِنَا وَ قَضَاءَ حَوَائِجِنَا- قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَ فَلَا أَزِیدُکَ مِنْ فَضْلِهِ فَضْلًا یَا أَخَا الْیَمَنِ قَالَ زِدْنِی یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ إِنَّ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) تَعْدِلُ حِجَّةً مَقْبُولَةً زَاکِیَةً- مَعَ رَسُولِ اللَّهِ فَتَعَجَّبَ مِنْ ذَلِکَ قَالَ إِی وَ اللَّهِ وَ حِجَّتَیْنِ مَبْرُورَتَیْنِ مُتَقَبَّلَتَیْنِ زَاکِیَتَیْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَتَعَجَّبَ فَلَمْ یَزَلْ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَزِیدُ حَتَّی قَالَ ثَلَاثِینَ حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاکِیَةً مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص

ابو العبّاس کوفی، از محمّد بن الحسین، از محمّد بن اسماعیل، از خیبری، از موسی بن قاسم حضرمی وی می‌گوید:

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام در ابتداء حکومت ابو جعفر عباسی (منصور دوانیقی) وارد عراق شده و در نجف نزول اجلال فرمودند، به من فرمودند:

ای موسی، برو کنار جاده بزرگ بایست و منتظر باش که عنقریب مردی از طرف قادسیّه خواهد آمد، هر گاه نزدیک تو شد به وی بگو: یکی از فرزندان رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم تو را می‌خواند، او بزودی با تو خواهد آمد.

موسی می‌گوید: پس من به طرف جاده مزبور رفته و به آنجا رسیدم و کنار آن ایستاده و هوا بسیار گرم بود، پیوسته در آنجا ایستاده بودم بحدّی که نزدیک بود مخالفت کرده و برگشته و ملاقات با او را ترک کنم، در این هنگام چشمم به چیزی خورد که به جلو می‌آید و شبیه مردی است که روی شتری نشسته، پس چشم به آن دوخته تا نزدیک به من شد به او گفتم: ای مرد در اینجا یکی از فرزندان رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بود، و شما را می‌خواند ایشان شما را به من معرفی کرده و پیام برایت فرستاده‌اند.

مرد گفت: با هم به خدمتش برویم.

موسی می‌گوید: او را بردم تا به نزدیک خیمه رسیدیم، وی شترش را خواباند و درب خیمه ایستاد منتظر اذن دخول بود، پس حضرت از درون خیمه او را خواندند، اعرابی داخل خیمه شد و من نیز نزدیک شده تا درب خیمه رسیده و سخن ایشان را می‌شنیدم ولی آنها را نمی‌دیدم.

حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام به وی فرمودند: از کجا آمدی؟

او گفت: از دورترین نواحی یمن.

حضرت فرمودند: تو از فلان و فلان مکان هستی؟

او عرض کرد: بلی من از فلان موضع می‌باشم.

حضرت فرمودند: برای چه به این صوب آمدی؟

عرض کرد: به قصد زیارت حضرت ابا عبد اللّه الحسین علیه السّلام آمدم.

حضرت فرمودند:

تنها برای زیارت آمده و هیچ حاجت دیگری نداشتی؟

عرض کرد: هیچ حاجتی نداشتم مگر آنکه به سر قبر مطهّر آن حضرت رفته و نماز آنجا خوانده و جنابش را زیارت کرده و سپس از حضرتش خداحافظی کرده و به اهل و خویشانم برگردم.

  • نام منبع :
    کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
    موضوع :
    زیارتنامه ها ، سرودها و اناشید مذهبی. مناجاتنامه ها ، مناجات خاص
تعداد بازدید : 5012
صفحه از 133
پرینت  ارسال به