85
کامل الزیارات (همراه با ترجمه)

پس پیوسته او را زیارت کرده تا روز فوتش فرا برسد، و پس از فوت در هر روز قبر حضرت امام حسین علیه السّلام را زیارت کرده و ثواب آن برای آن شخص منظور می‌گردد.

۵- وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی بِإِسْنَادِهِ إِلَی مَنِیعٍ عَنْ زِیَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکَانَ عَنْ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ وَکَّلَ بِقَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً إِلَی أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ یُشَیِّعُونَ مَنْ زَارَهُ یَعُودُونَهُ إِذَا مَرِضَ وَ یَشْهَدُونَ جِنَازَتَهُ إِذَا مَاتَ

از پدرم، از محمّد بن یحیی باسنادش تا منیع، از زیاد، از عبد اللّه بن مسکان، از محمّد حلبی، وی گفت: شنیدم حضرت ابا عبد اللّه علیه السّلام می‌فرمودند:

خداوند متعال چهار هزار فرشته را موکّل قبر مطهّر حضرت سیّد الشهداء قرار داده که همگی ژولیده و غبارآلود و گرفته هستند و تا قیامت اطراف آن قبر می‌باشند، وقتی کسی حضرت را زیارت کند این فرشتگان مشایعتش کرده و هنگامی که زائر بیمار شود او را عیادت نموده و زمانی که از دنیا برود بر سر جنازه‌اش حاضر می‌گردند.

۶- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِیدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ اللَّهَ وَکَّلَ بِقَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً فَلَمْ یَزَلْ یَبْکُونَهُ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَی زَوَالِ الشَّمْسِ فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ هَبَطَ أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَکٍ وَ صَعِدَ أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَکٍ فَلَمْ یَزَلْ یَبْکُونَهُ حَتَّی یَطْلُعَ الْفَجْرُ وَ یَشْهَدُونَ لِمَنْ زَارَهُ وَ یُشَیِّعُونَهُ بِالْوَفَاءِ إِلَی أَهْلِهِ وَ یَعُودُونَهُ إِذَا مَرِضَ وَ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ إِذَا مَاتَ

مترجم گوید:

این حدیث با ترجمه‌اش در باب بیست و هفتم ذیل شماره یازده قبلا نقل گردید.

۷- حَدَّثَنِی أَبِی وَ جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِیِّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) قَالَ مَنْ خَرَجَ مِنْ بَیْتِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَکَّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَکاً یَضَعُ [فَوَضَعَ]إِصْبَعَهُ فِی قَفَاهُ فَلَمْ یَزَلْ یَکْتُبُ مَا یَخْرُجُ مِنْ فِیهِ حَتَّی یَرِدَ الْحَائِرَ [الْحَیْرَ]فَإِذَا دَخَلَ مِنْ بَابِ الْحَائِرِ [الْحَیْرِ]وَضَعَ کَفَّهُ وَسَطَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَمَّا مَا مَضَی فَقَدْ غُفِرَ لَکَ فَاسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) قَالَ مَنْ خَرَجَ مِنْ بَیْتِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) مِثْلَهُ

مترجم گوید:

این حدیث با ترجمه‌اش در باب شصت و دوّم ذیل شماره هفتم قبلا نقل گردید.

محمّد بن الحسن، از محمّد بن الحسن الصفّار، از احمد بن محمّد بن عیسی، از قاسم بن یحیی، از جدّش حسن بن راشد، از حضرت ابی ابراهیم علیه السّلام، حضرت فرمودند:

کسی که از خانه‌اش بیرون بیاید و قصدش زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السّلام باشد... سپس بقیه حدیث را مثل حدیث گذشته ذکر فرموده.

۸- حَدَّثَنِی أَبِی وَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ره جَمِیعاً عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَخِیهِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِی الْقَاسِمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ أَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) لَمَّا أُصِیبَ بَکَتْهُ حَتَّی الْبِلَادُ فَوَکَّلَ اللَّهُ بِهِ أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً یَبْکُونَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَمَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ شَیَّعُوهُ حَتَّی یُبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ وَ إِنْ مَرِضَ عَادُوهُ غُدْوَةً وَ عَشِیَّةً وَ إِنْ مَاتَ شَهِدُوا جِنَازَتَهُ وَ اسْتَغْفَرُوا لَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ

پدرم و محمّد بن عبد اللّه رحمة اللّه علیهما جملگی از عبد اللّه بن جعفر حمیری، از ابراهیم بن مهزیار، از برادرش علی بن مهزیار، از ابی القاسم، از قاسم بن محمّد، از اسحاق بن ابراهیم، از هارون بن خارجه، وی می‌گوید:

شخصی از حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام سوءال کرد و من نیز در آنجا حاضر بودم، سائل پرسید؟ ثواب کسی که قبر حضرت امام حسین علیه السّلام را زیارت کند چیست؟

حضرت فرمودند:

هنگامی که حضرت امام حسین علیه السّلام به مصیبت گرفتار شدند موجودات جملگی بر او گریستند حتی شهرها پس حق تعالی چهار هزار فرشته را بر قبر مطهّرش موکّل ساخت که جملگی ژولیده و غبار آلود و گرفته بوده و تا روز قیامت بر آن جناب می‌گریند، پس کسی که آن حضرت را زیارت کند و به حقّش آگاه و عارف باشد این فرشتگان مشایعتش کرده تا وی را به مقصدش برسانند و اگر بیمار گردد صبح و شام عیادتش کنند و اگر از دنیا رفت بر جنازه‌اش حاضر شده و تا روز قیامت برای او طلب آمرزش می‌کنند.

*** ***

*** ***

۹- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُوسَی بْنِ سَعْدَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ الْکَلْبِیِّ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) هَبَطَ أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَکٍ یُرِیدُونَ الْقِتَالَ مَعَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَلَمْ یُوءْذَنْ لَهُمْ فِی الْقِتَالِ فَرَجَعُوا فِی الِاسْتِئْذَانِ فَهَبَطُوا وَ قَدْ قُتِلَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ یَبْکُونَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ رَئِیسُهُمْ مَلَکٌ یُقَالُ لَهُ مَنْصُورٌ فَلَا یَزُورُهُ زَائِرٌ إِلَّا اسْتَقْبَلُوهُ وَ لَا یُوَدِّعُهُ مُوَدِّعٌ إِلَّا شَیَّعُوهُ وَ لَا یَمْرَضُ مَرِیضٌ إِلَّا عَادُوهُ وَ لَا یَمُوتُ إِلَّا صَلَّوْا عَلَی جِنَازَتِهِ وَ اسْتَغْفَرُوا لَهُ بَعْدَ مَوْتِهِ وَ کُلُّ هَوءُلَاءِ فِی الْأَرْضِ یَنْتَظِرُونَ قِیَامَ الْقَائِمِ ع

مترجم گوید:

این حدیث در ضمن حدیث طولانی با ترجمه‌اش قبلا در باب چهل و یکم ذیل شماره پنجم نقل شد.

۱۰- حَدَّثَنِی أَبُو الْعَبَّاسِ الرَّزَّازُ عَنِ ابْنِ أَبِی الْخَطَّابِ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَیْلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُضَارِبٍ عَنْ مَالِکٍ الْجُهَنِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ قَالَ یَا مَالِکُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا قُبِضَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) بَعَثَ إِلَیْهِ أَرْبَعَةَ أَلْفِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً یَبْکُونَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ- فَمَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ کَتَبَ لَهُ حِجَّةً وَ لَمْ یَزَلْ مَحْفُوظاً حَتَّی یَرْجِعَ إِلَی أَهْلِهِ قَالَ فَلَمَّا مَاتَ مَالِکٌ وَ قُبِضَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَأَخْبَرْتُهُ بِالْحَدِیثِ فَلَمَّا انْتَهَیْتُ إِلَی حِجَّةٍ قَالَ وَ عُمْرَةً یَا مُحَمَّدُ

ابو العباس رزّاز، از ابن ابی الخطاب، وی می‌گوید: محمّد بن فضیل، از محمّد ابن مضارب، از مالک جهنی، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل کرده که آن حضرت فرمودند:

ای مالک هنگامی که حق تعالی حضرت امام حسین علیه السّلام را قبض روح کرد چهار هزار فرشته بر سر قبرش گسیل داشت که جملگی ژولیده و غبار آلود و گرفته بوده و تا روز قیامت بر او می‌گریند، پس کسی که او را زیارت کند و به حقّش معرفت داشته باشد خداوند منّان گناهان گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد و برای او یک حج می‌نویسد و پیوسته محفوظش داشته تا به اهلش مراجعت کند.

محمّد بن مضارب می‌گوید:

وقتی مالک از دنیا رفت و حضرت ابو جعفر علیه السّلام نیز قبض روح شدند بر حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام داخل شده و حدیث مذکور را محضر مبارکش بازگو کردم و وقتی به کلمه «کتب له حجّة» منتهی شدم، حضرت فرمودند: ای محمّد حجّة و عمرة.

۷۸]- باب هفتاد و هشتم در باره کسانی که زیارت حضرت امام حسین علیه السّلام را ترک می‌کنند

۱- حَدَّثَنِی الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَیْدٍ الْحَنَّاطِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ قَالَ مَنْ لَمْ یَأْتِ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) مِنْ شِیعَتِنَا کَانَ مُنْتَقَصَ الْإِیمَانِ مُنْتَقَصَ الدِّینِ وَ إِنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ کَانَ دُونَ الْمُوءْمِنِینَ فِی الْجَنَّةِ

حسن بن عبد اللّه، از محمّد بن عیسی، از پدرش، از حسن بن محبوب، از عاصم بن حمید حنّاط، از محمّد بن مسلم، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام، محمّد بن مسلم می‌گوید:

حضرت ابو جعفر علیه السّلام فرمودند:

هر کس از شیعیان ما که به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السّلام نرود ایمان و دینش ناقص بوده و اگر داخل بهشت شود در مقامی پائین‌تر از موءمنین باشد.

۲- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِیدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی الْمِعْزَی عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ مُصْعَبٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ مَنْ لَمْ یَأْتِ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) حَتَّی یَمُوتَ کَانَ مُنْتَقَصَ الدِّینِ مُنْتَقَصَ الْإِیمَانِ وَ إِنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ کَانَ دُونَ الْمُوءْمِنِینَ فِی الْجَنَّةِ

محمّد بن الحسن بن احمد بن ولید، از محمّد بن الحسن الصّفّار، از احمد بن محمّد بن عیسی، از علی بن الحکم، از ابی المغرا، از عنبسة بن مصعب، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام حضرت فرمودند:

کسی که به زیارت قبر امام حسین علیه السّلام نرود تا از دنیا برود دین و ایمانش ناقص بوده و اگر به بهشت داخل شود در مرتبه پائین‌تر از موءمنین می‌باشد.

۳- حَدَّثَنِی أَبِی وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ مَنْ لَمْ یَأْتِ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ هُوَ یَزْعُمُ أَنَّهُ لَنَا شِیعَةٌ حَتَّی یَمُوتَ فَلَیْسَ هُوَ لَنَا بِشِیعَةٍ وَ إِنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَهُوَ مِنْ ضِیفَانِ أَهْلِ الْجَنَّةِ

پدرم رحمة اللّه علیه و علی بن الحسین از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد ابن عیسی، از پدرش، از سیف بن عمیره، از شخصی، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

کسی که به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السّلام نرود و گمانش این باشد که از شیعیان ما است و با این حال فوت کند او شیعه ما نیست و اگر از اهل بهشت هم باشد میهمان بهشتیان محسوب می‌شود.

۴- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ أَبِی بَکْرٍ الْحَضْرَمِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَعْلَمَ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَیَعْرِضُ حُبَّنَا عَلَی قَلْبِهِ فَإِنْ قَبِلَهُ فَهُوَ مُوءْمِنٌ وَ مَنْ کَانَ لَنَا مُحِبّاً فَلْیَرْغَبْ فِی زِیَارَةِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَمَنْ کَانَ لِلْحُسَیْنِ (علیه السلام) زَوَّاراً عَرَفْنَاهُ بِالْحُبِّ لَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَنْ لَمْ یَکُنْ لِلْحُسَیْنِ زَوَّاراً کَانَ نَاقِصَ الْإِیمَانِ

پدرم به اسنادش از سیف بن عمیره، از ابی بکر حضرمی، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام، ابی بکر حضرمی گوید:

شنیدم که حضرت ابو جعفر علیه السّلام می‌فرمودند:

کسی که می‌خواهد بداند آیا اهل بهشت هست یا نه، پس حبّ و دوستی ما را بر دلش عرضه کند اگر دلش آن را پذیرفت پس او موءمن است و کسی که محبّ و دوست‌دار ما است باید در زیارت امام حسین علیه السّلام راغب باشد، بنا بر این شخصی که زائر امام حسین علیه السّلام باشد ما او را محبّ خود می‌دانیم و از اهل بهشت خواهد بود و کسی که زوار حضرت ابا عبد اللّه الحسین علیه السّلام نباشد ناقص الایمان است.

۵- حَدَّثَنِی أَبِی وَ جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنِ الْعَمْرَکِیِّ بْنِ عَلِیٍّ الْبُوفَکِیِّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ صَنْدَلٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَمَّنْ تَرَکَ الزِّیَارَةَ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ قَالَ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ النَّارِ

از پدرم رحمة اللّه علیه و جماعتی از مشایخ و اساتیدم، از احمد بن ادریس، از عمرکی بن علی بوفکی، از کسی که برایش حدیث گفته، از صندل، از هارون ابن خارجه، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، هارون گوید:


کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
84

پدرم رحمة اللّه علیه، از سعد بن عبد اللّه بن ابی خلف، از محمّد بن الحسین ابن ابی الخطاب، از صفوان، از عیص بن القاسم، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام مثل همین حدیث را نقل کرده است.

محمّد بن الحسن، از محمّد بن الحسن الصفّار، از محمّد بن عبد الجبار، از صفوان، از عیص، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام مثل همین حدیث را نقل کرده است.

۲- حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ أَبِی الْیَسَعِ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ أَنَا أَسْمَعُ عَنِ الْغُسْلِ إِذَا أَتَی قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقَالَ لَا حَدَّثَنِی جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَیُّوبَ بْنِ نُوحٍ وَ غَیْرِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْیَسَعِ وَ ذَکَرَ الْحَدِیثَ بِنَفْسِهِ وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِیهِ عَلِیٍّ عَنْ أَیُّوبَ بْنِ نُوحٍ وَ غَیْرِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ أَبِی الْیَسَعِ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ ذَکَرَ مِثْلَهُ

علی بن الحسین بن موسی از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از عبّاس بن معروف، از عبد اللّه بن مغیره، از ابی الیسع، وی گفت: شخصی از حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام سوءال کرد و من نیز می‌شنیدم، وی پرسید: زائر وقتی به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السّلام می‌رود باید غسل کند؟

حضرت فرمودند: خیر.

جماعتی از مشایخ و اساتیدم از سعد بن عبد اللّه، از محمّد بن الحسین، از ایّوب بن نوح و غیرش از عبد اللّه بن مغیره نقل کرده، وی گفت:

ابو الیسع برای ما حدیثی گفت و همین حدیث را عینا برای ما نقل کرد.

محمّد بن احمد بن الحسین، از حسن بن علی بن مهزیار، از پدرش علی، از ایّوب بن نوح و غیرش، از عبد اللّه بن مغیره، از ابی الیسع، وی گفت:

شخصی از حضرت ابا عبد اللّه علیه السّلام سوءال کرد... و مثل همان سوءال و جواب در حدیث قبل را ذکر نمود.

۳- حَدَّثَنِی جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْعَطَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی زَاهِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَی عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنِ الْعِیصِ بْنِ الْقَاسِمِ الْبَجَلِیِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) عَلَیْهِ غُسْلٌ قَالَ لَا

جماعتی از مشایخ و اساتیدم، از محمّد بن یحیی عطّار، از احمد بن ابی زاهر، از محمّد بن الحسین بن ابی الخطّاب، از صفوان بن یحیی، از سیف بن عمیره، از عیص بن قاسم البجلیّ، وی گفت:

محضر مبارک حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام عرض کردم: آیا بر کسی که به زیارت حضرت امام حسین علیه السّلام می‌رود غسل واجب است؟

حضرت فرمودند: خیر.

۴- حَدَّثَنِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَی الْکَاظِمِ بْنِ جَعْفَرٍ الصَّادِقِ (علیهم السلام) عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ نَهِیکٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ أَبِی حَنِیفَةَ السَّابِقِ [السَّائِقِ عَنْ یُونُسَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِذَا کُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَعْنِی الْحُسَیْنَ (علیه السلام) فَإِنْ أَصَبْتَ غُسْلًا فَاغْتَسِلْ وَ إِلَّا فَتَوَضَّأْ ثُمَّ ائْتِهِ

جعفر بن محمّد بن ابراهیم بن عبید اللّه بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق علیهما السّلام، از عبید اللّه بن نهیک، از محمّد بن زیاد، از ابو حنیفة سابق (یعنی سعید بن بیان)، از یونس بن عمّار، از حضرت ابو عبد اللّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

وقتی نزدیک آن حضرت (یعنی حضرت امام حسین علیه السّلام) شدی اگر به آب دست یافتی و خواستی غسل کن و الا وضوء بگیر و سپس به زیارت حضرتش برو.

۵- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَطِیَّةَ أَبِی نَابٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْغُسْلِ إِذَا أَتَیْتُ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ لَیْسَ عَلَیْکَ غُسْلٌ

محمّد بن احمد بن یعقوب، از علی بن الحسن بن فضّال، از عبّاس بن عامر، از حسن بن عطیّة ابی ناب، وی می‌گوید:

از حضرت ابا عبد اللّه علیه السّلام پرسیدم:

هنگامی که به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السّلام می‌روم آیا بر من غسل لازم است؟

حضرت فرمودند: بر تو غسل نمی‌باشد.

۶- حَدَّثَنِی الْحَسَنُ بْنُ الزِّبْرِقَانِ الطَّبَرِیُّ بِإِسْنَادٍ لَهُ یَرْفَعُهُ إِلَی الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ رُبَّمَا أَتَیْنَا قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَیَصْعُبُ عَلَیْنَا الْغُسْلُ لِلزِّیَارَةِ مِنَ الْبَرْدِ أَوْ غَیْرِهِ فَقَالَ (علیه السلام) مَنِ اغْتَسَلَ فِی الْفُرَاتِ وَ زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) کُتِبَ لَهُ مِنَ الْفَضْلِ مَا لَا یُحْصَی فَمَتَی مَا

رَجَعَ إِلَی الْمَوْضِعِ الَّذِی اغْتَسَلَ فِیهِ وَ تَوَضَّأَ وَ زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) کُتِبَ لَهُ ذَلِکَ الثَّوَابُ

حسن بن زبرقان الطّبری باسنادش به طور مرفوعة امام صادق علیه السّلام، وی می‌گوید:

محضر مبارک امام صادق علیه السّلام عرض کردم: بسا به زیارت قبر حضرت حسین بن علی علیهما السّلام می‌رویم و به جهت سرما یا غیر آن غسل زیارت بر ما مشکل می‌باشد چه کنیم؟

حضرت فرمودند:

کسی که در فرات غسل کرده و حسین علیه السّلام را زیارت نماید برایش به اندازه‌ای فضیلت منظور می‌شود که قابل احصاء و شمارش نیست و زمانی که برگردد به آنجائی که غسل کرده و این بار وضوء گرفته و حضرت را زیارت کند همان ثواب و فضیلت برای او نوشته می‌شود.

۷۷]- باب هفتاد و هفتم در بیان اینکه زائرین حضرت امام حسین علیه السّلام که به حق آن حضرت عارف هستند فرشتگان به مشایعت و استقبالشان رفته و هنگام مرض عیادتشان نموده و در هنگام مرگ‌بر بالین آنها حاضر شده و برای ایشان تا روز قیامت طلب مغفرت می‌کنند

۱- حَدَّثَنِی أَبِی وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ حَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْجَوْهَرِیِّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ وَکَّلَ اللَّهُ بِقَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً یَبْکُونَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَمَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ شَیَّعُوهُ حَتَّی یُبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ وَ إِنْ مَرِضَ عَادُوهُ غُدْوَةً وَ عَشِیَّةً وَ إِنْ مَاتَ شَهِدُوا جِنَازَتَهُ وَ اسْتَغْفَرُوا لَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ

پدرم و محمّد بن الحسن از حسین بن حسن بن ابان، از حسین بن سعید، از قاسم بن محمّد جوهری، از اسحاق بن ابراهیم، از هارون بن خارجه، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، وی گفت:

شنیدم که حضرت می‌فرمودند:

خداوند متعال چهار هزار فرشته را موکّل قبر حضرت امام حسین علیه السّلام فرموده که جملگی ژولیده و غبار آلود و گرفته بوده و تا روز قیامت بر آن جناب گریه می‌کنند، پس کسی که حضرت را زیارت کند و به حق آن حضرت عارف باشد این فرشتگان او را مشایعت کرده تا وی را به منزلش برسانند و اگر بیمار شود صبح و شام عیادتش کرده و اگر فوت کند بر جنازه‌اش حاضر شده و تا روز قیامت برای او طلب آمرزش می‌کنند.

۲- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ أَبِی إِسْمَاعِیلَ السَّرَّاجِ عَنْ یَحْیَی بْنِ مَعْمَرٍ الْعَطَّارِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَکٍ شُعْثٌ غُبْرٌ یَبْکُونَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَلَا یَأْتِیهِ أَحَدٌ إِلَّا اسْتَقْبَلُوهُ وَ لَا یَرْجِعُ أَحَدٌ مِنْ عِنْدِهِ إِلَّا شَیَّعُوهُ وَ لَا یَمْرَضُ أَحَدٌ إِلَّا عَادُوهُ وَ لَا یَمُوتُ أَحَدٌ إِلَّا شَهِدُوهُ وَ حَدَّثَنِی أَبِی ره عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُوسَی بْنِ سَعْدَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مِثْلَهُ

محمّد بن جعفر، از محمّد بن الحسین، از محمّد بن اسماعیل بن بزیع، از ابی اسماعیل السّرّاج، از یحیی بن معمّر عطّار، از ابی بصیر، از مولانا ابی جعفر علیه السّلام، حضرت فرمودند:

چهار هزار فرشته ژولیده و غبار آلود و گرفته بر حضرت امام حسین علیه السّلام تا روز قیامت می‌گریند پس احدی به زیارت حضرت نمی‌آید مگر آنکه ایشان استقبالش می‌کنند و احدی از نزد آن جناب بر نمی‌گردد مگر آنکه این فرشتگان مشایعتش می‌نمایند، و احدی از زوّار آن حضرت بیمار نمی‌شود مگر آنکه این فرشتگان عیادتش می‌کنند و احدی از زائرین آن مظلوم فوت نمی‌کند مگر آنکه این فرشته‌ها بر جنازه‌اش حاضر می‌گردند.

پدرم رحمة اللّه علیه، از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از محمّد بن اسماعیل بن بزیع مثل همین حدیث را نقل کرده است.

پدرم رحمة اللّه علیه، از سعد، از محمّد بن الحسین، از موسی بن سعدان، از عبد اللّه بن القاسم، از عمر بن ابان از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام مثل همین حدیث را نقل

کرده است.

۳- حَدَّثَنِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَهِیکٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ سَلَمَةَ صَاحِبِ السَّابِرِیِّ عَنْ أَبِی الصَّبَّاحِ الْکِنَانِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ إِلَی جَانِبِکُمْ قَبْراً مَا أَتَاهُ مَکْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ کُرْبَتَهُ وَ قَضَی حَاجَتَهُ وَ إِنَّ عِنْدَهُ أَرْبَعَةَ أَلْفِ مَلَکٍ مُنْذُ یَوْمَ قُبِضَ شُعْثاً غُبْراً یَبْکُونَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَمَنْ زَارَهُ شَیَّعُوهُ وَ مَنْ مَرِضَ عَادُوهُ وَ مَنْ مَاتَ اتَّبَعُوا جِنَازَتَه

جعفر بن محمّد بن ابراهیم از عبد اللّه بن نهیک، از ابن ابی عمیر، از سلمة صاحب سابری، از ابی الصباح الکنانی وی می‌گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام می‌فرمودند:

در طرف و حوالی شما قبری است که هیچ غمگینی به زیارتش نرفته مگر خداوند متعال غم او را برطرف کرده و حاجتش را بر آورده می‌کند و در نزد آن قبر چهار هزار فرشته بوده که از زمان شهادت صاحب قبر این فرشتگان به هیئتی ژولیده و حالی گرفته و غبار آلود تا روز قیامت بر او می‌گریند، پس هر کس او را زیارت کند فرشتگان او را مشایعت کرده و اگر مریض شود عیادتش نموده و اگر از دنیا برود جنازه‌اش را تشییع می‌کنند.

۴- حَدَّثَنِی أَبِی وَ جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْعَطَّارِ عَنْ حَمْدَانَ بْنِ سُلَیْمَانَ النَّیْسَابُورِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْیَمَانِیِّ عَنْ مَنِیعِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ یُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) شَیَّعَتْهُ سَبْعُمِائَةِ مَلَکٍ مِنْ فَوْقِ رَأْسِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ حَتَّی یُبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ فَإِذَا زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) نَادَاهُ مُنَادٍ قَدْ غُفِرَ لَکَ فَاسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ ثُمَّ یَرْجِعُونَ مَعَهُ مُشَیِّعِینَ لَهُ إِلَی مَنْزِلِهِ فَإِذَا صَارُوا إِلَی مَنْزِلِهِ قَالُوا نَسْتَوْدِعُکَ اللَّهَ- فَلَا یَزَالُونَ یَزُورُونَهُ إِلَی یَوْمِ مَمَاتِهِ ثُمَّ یَزُورُونَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فِی کُلِّ یَوْمٍ وَ ثَوَابُ ذَلِکَ لِلرَّجُلِ

پدرم رحمة اللّه علیه و جماعتی از مشایخ و اساتیدم، از محمّد بن یحیی العطّار، از حمدان بن سلیمان نیشابوری، از عبد اللّه بن محمّد یمانی، از منیع بن حجاج، از یونس عبد الرحمن، از صفوان جمّال، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام حضرت فرمودند:

هنگامی که شخص به قصد زیارت حضرت امام حسین علیه السّلام از منزلش بیرون می‌رود هفتصد فرشته از بالای سر و زیر پا و دست راست و طرف چپ و از مقابل و از پشت سر او را مشایعت کرده تا وی را به قصدش برسانند و وقتی وی آن حضرت را زیارت کرد منادی نداء می‌دهد: گناهانت آمرزیده شد اعمال را از ابتدا شروع کن، سپس فرشتگان با او مراجعت کرده و وی را همچنان مشایعت نموده تا او را به منزلش برسانند و وقتی به منزلش رسیدند می‌گویند:

ما تو را به خدا می‌سپاریم.

  • نام منبع :
    کامل الزیارات (همراه با ترجمه)
    موضوع :
    زیارتنامه ها ، سرودها و اناشید مذهبی. مناجاتنامه ها ، مناجات خاص
تعداد بازدید : 5937
صفحه از 133
پرینت  ارسال به