(۳)
مواجهه اهل بیت (علیهم السلام) با اهل حدیث در برداشت از قرآن کریم

حجّت، هادی

دكترای رشته علوم قرآن و حدیث
مرکز آموزشی: دانشگاه قم
استاد راهنما: مهدوی راد، محمّد علی
سال دفاع :۱۳۸۵
تعداد صفحات :۳۳۴
کلید واژه: اهل حدیث، اهل بیت، تفسیر قرآن، تأویل قرآن، سلفی‌گری، مشبّهه، مفوّضه.

چکیده: تحقیقی است درباره نحوه برخورد ائمه با اهل حدیث و روش تفسیری آنان. در این رساله ضمن بررسی کاربرد اصطلاح اهل حدیث در حوزه های فقهی، کلامی و تفسیری، معنای مورد نظر آن در این پژوهش بیان شده و فعّالیّت های اهل حدیث بویژه از اهل سنّت و روشهای تفسیری آنان مانند مخالفت شدید آنان با تأویل آیات قرآن، حدیث زدگی آنان و مخالفت آنها با بکار گیری عقل در تفسیر مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. نگارنده اهل حدیث را به دو گروه مشبهه و مفوّضه تقسیم کرده و مخالفت شدید اهل بیت (علیهم السلام) با افکار آنان را ترسیم نموده است. از نظر نگارنده در این مواجهه امامان شیعه (علیهم السلام) در مباحث اعتقادی خود قرآن را محور قرار داده و بسیاری از ظواهر آیات را با استناد به دیگر آیات، سنّت نبوی، لغت عرب و ادله عقلی و با ملاحظه قراین تأویل برده اند به طوری که منجر به اعتقاد به تجسیم و تشبیه، جبر و عدم عصمت انبیاء نشده است.